헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

ἐπειδὴ γὰρ οἱ πρεσβύτεροι ταῖσ ἡλικίαισ ὑπὲρ τῆσ πρεσβείασ εἰρήκεσαν, καὶ καθῆκεν εἰσ ἡμᾶσ ὁ λόγοσ, τὰ μὲν καθ’ ἕκαστα τῶν ἐκεῖ ῥηθέντων ὑπ’ ἐμοῦ, καὶ τοὺσ πρὸσ ταῦτα Φιλίππου λόγουσ, ἐν τῷ δήμῳ σαφῶσ ἀπήγγειλα πρὸσ ἅπαντασ Ἀθηναίουσ, νυνὶ δὲ πειράσομαι διὰ κεφαλαίων ὑμᾶσ ὑπομιμνῄσκειν.
(아이스키네스, 연설, περὶ τῆσ Παραπρεσβείας, section 251)
καίτοι εἴ γε τοὺσ ἐχθροὺσ καὶ οὓσ καθ’ ὑπερβολὴν μισεῖ τισ ἐατέον ἦν ἀδικοῦντασ, καὶ ἡ ῥητορικὴ φαῦλον καὶ ἄχρηστον ἡ δίκην ποιοῦσα παρ’ αὐτῶν εἶναι λαμβάνειν καὶ μὴ ἐῶσα προχωρεῖν ὡσ ἐπὶ πλεῖστον, χρῆν δήπουθεν αὐτὸν μάλιστα μὲν διακωλύειν τὸν Δίωνα, ἑταῖρόν γε αὐτοῦ καὶ μαθητὴν ὄντα, καὶ ὑπομιμνήσκειν ὧν ποτ’ ἤκουσεν, εἴπερ ἤκουσεν, εἰ δὲ μὴ, τότε ἐπὶ τῶν ἔργων διδάσκειν ὅτι χρὴ φέρειν σιγῇ καὶ σκοπεῖν ὅπωσ μὴ μόνον αὐτὸσ στερήσεται τῆσ πατρίδοσ καὶ τῶν αὑτοῦ ὑπὸ Διονυσίου, ἀλλὰ καὶ ἄλλοι πολλοὶ καὶ ταῦτα καὶ τοιαῦθ’ ἕτερα πείσονται διὰ τέλουσ καὶ μὴ διαλείψει πάντασ ἀνθρώπουσ ἀδικῶν Διονύσιοσ·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 70:1)
τὸ δὲ τὰσ ἰδίασ εὐεργεσίασ ὑπομιμνῄσκειν καὶ λέγειν μικροῦ δεῖν ὅμοιόν ἐστι τῷ ὀνειδίζειν.
(데모스테네스, Speeches 11-20, Περὶ τοῦ Στεφάνου 385:3)
οὐδὲν γὰρ οὕτω δύναται τοὺσ ὀφείλοντασ ὑμῖν τὰ τοιαῦτα ὑπομιμνήσκειν, ὡσ τὸ ὑμᾶσ ἐκλελῆσθαι.
(디오, 크리소토모스, 연설 (2), ΕΝ ΤΗΙ ΠΑΤΡΙΔΙ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣ ΑΠΑΜΕΙΣ 6:1)
τοιαύτην γὰρ ἔχει φύσιν ὥστε ἀεὶ ὑπομιμνήσκειν αὑτοῦ.
(디오, 크리소토모스, 연설 (2), ΠΕΡΙ ΕΘΟΥΣ. 7:5)
ὑπάρξει δέ σοι καὶ τῶν πρὸ τῆσ ὀλιγαρχίασ ἔργων πολλῶν καὶ καλῶν ὄντων ὑπομιμνήσκειν τὸν δῆμον, καὶ τὴν ὑπὲρ ἐκείνων χάριν εἰσ βοήθειαν καὶ σωτηρίαν ἀπαιτεῖν, ἀπολογίαισ τε χρῆσθαι πρὸσ τὰ κατηγορήματα πολλαῖσ·
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 12 3:1)
ἓν δέ τι καὶ μάλιστα μισεῖν ἐῴκει, πολὺ δ’ ἓν τῇ πόλει τοῦτο καὶ τοῖσ βαλανείοισ ἐπιχωριάζον προϊόντασ γάρ τινασ τῶν οἰκετῶν δεῖ βοᾶν καὶ παραγγέλλειν προορᾶσθαι τοῖν ποδοῖν, ἢν ὑψηλόν τι ἢ κοῖλον μέλλωσιν ὑπερβαίνειν, καὶ ὑπομιμνήσκειν αὐτούσ, τὸ καινότατον, ὅτι βαδίζουσιν.
(루키아노스, Nigrinus, Nigrinou Fiaosofia 34:2)
Διὸ μελλήσω ἀεὶ ὑμᾶσ ὑπομιμνήσκειν περὶ τούτων, καίπερ εἰδότασ καὶ ἐστηριγμένουσ ἐν τῇ παρούσῃ ἀληθείᾳ.
(PETROU B, chapter 1 14:1)
ἔρρωσο καὶ φιλοσόφει καὶ τοὺσ ἄλλουσ προτρέπου τοὺσ νεωτέρουσ, καὶ τοὺσ συσφαιριστὰσ ἀσπάζου ὑπὲρ ἐμοῦ, καὶ πρόσταττε τοῖσ τε ἄλλοισ καὶ Ἀριστοκρίτῳ, ἐάν τισ παρ’ ἐμοῦ λόγοσ ἢ ἐπιστολὴ ἰῄ παρὰ σέ, ἐπιμελεῖσθαι ὅπωσ ὡσ τάχιστα σὺ αἴσθῃ, καὶ ὑπομιμνῄσκειν σε ἵνα ἐπιμελῇ τῶν ἐπισταλέντων.
(플라톤, Epistles, Letter 13 33:1)
καὶ ταῖσ διαφοραῖσ ταῖσ πρὸσ τοὺσ φίλουσ μάλιστα πράττειν τι καὶ σκοπεῖν τῶν ἐκείνοισ συμφερόντων ἢ πρεπόντων, οὐχ ἧττον δὲ τούτου φιλικόν ἐστι τὸ παρορᾶσθαι καὶ ἀμελεῖσθαι δοκοῦντασ αὐτοὺσ ὑπὲρ ἄλλων ἀμελουμένων παρρησιάζεσθαι καὶ ὑπομιμνῄσκειν.
(플루타르코스, Quomodo adulator ab amico internoscatur, chapter, section 26 11:1)
ἐγὼ δὲ παρ’ ὅλην τὴν πραγματείαν πολλάκισ ἀναγκάζομαι περὶ τῶν τοιούτων ὑπομιμνήσκειν τοὺσ ἐντυγχάνοντασ, θεωρῶν, εἰ καὶ περί τι τῶν τῆσ στρατηγίασ μερῶν ἄλλο, καὶ περὶ τοῦτο διαμαρτάνοντασ τοὺσ ἡγεμόνασ, καίτοι προδήλου τῆσ ἀγνοίασ ὑπαρχούσησ.
(폴리비오스, Histories, book 10, v. res italiae 8:1)
περὶ δὲ τούτου τοῦ μέρουσ χρήσιμόν ἐστι πλεονάκισ ὑπομιμνήσκειν, ὃ δὴ καὶ πειρώμεθα ποιεῖν, διότι πολλάκισ ἀναγκαζόμεθα τὰσ ἐντεύξεισ τῶν πρεσβειῶν καὶ τοὺσ χρηματισμοὺσ προτέρουσ ἐξαγγέλλειν τῆσ καταστάσεωσ καὶ τῆσ ἐξαποστολῆσ.
(폴리비오스, Histories, book 28, chapter 16 10:1)
’ καὶ ὀψωνῶν δὲ ὑπομιμνῄσκειν τὸν κρεωπώλην, εἴ τι χρήσιμοσ αὐτῷ γέγονε, καὶ ἑστηκὼσ πρὸσ τῷ σταθμῷ μάλιστα μὲν κρέασ, εἰ δὲ μή, ὀστοῦν εἰσ τὸν ζωμὸν ἐμβαλεῖν, καὶ ἐὰν μὲν λάβῃ, εὖ ἔχει, εἰ δὲ μή, ἁρπάσασ ἀπὸ τῆσ τραπέζησ χολίκιον ἅμα γελῶν ἀπαλλάττεσθαι.
(테오프라스토스, Characters, Ἀναισχυντίασ Θ’ 4:2)
οὓσ γὰρ νεωστὶ συμμάχουσ τε ἔχομεν καὶ πειρώμεθα ἡμῖν αὐτοῖσ ὁμοίουσ ποιεῖν, τούτουσ δὲ ἡμᾶσ δεῖ ὑπομιμνῄσκειν ἐφ’ οἷσ τε ἐτρεφόμεθα ὑπὸ Κυαξάρου, ἅ τε ἠσκοῦμεν, ἐφ’ ἅ τε αὐτοὺσ παρακεκλήκαμεν, ὧν τε ἄσμενοι ἀνταγωνισταὶ ἔφασαν ἡμῖν ἔσεσθαι.
(크세노폰, Cyropaedia, Κύρου Παιδείασ Γ, chapter 3 44:1)
ἐπιτήδειον δὲ ὑπομιμνῄσκειν ὅτι καὶ ἡ πόλισ ἀνέχεται δαπανῶσα εἰσ τὸ ἱππικὸν ἐγγὺσ τετταράκοντα τάλαντα τοῦ ἐνιαυτοῦ, ὡσ ἢν πόλεμοσ γίγνηται, μὴ ζητεῖν δέῃ ἱππικόν, ἀλλ’ ἐξ ἑτοίμου ἔχῃ παρεσκευασμένῳ χρῆσθαι.
(크세노폰, Minor Works, Ἱππαρχικός, chapter 1 24:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION