헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

λέγονται δὲ κατ’ ἄλλον τρόπον βίᾳ καὶ ἀναγκασθέντεσ πρᾶξαι, οὐ διαφωνοῦντοσ τοῦ λόγου καὶ τῆσ ὀρέξεωσ, ὅταν πράττωσιν ὃ καὶ λυπηρὸν καὶ φαῦλον ὑπολαμβάνουσιν, ἀλλ’ ἂν μὴ τοῦτο πράττωσι, πληγαὶ ἢ δεσμοὶ ἢ θάνατοι ὦσιν.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 2 147:1)
μάλιστα δ’ οἱ τὰ εἴδη τιθέντεσ λέγουσιν οὔτε γὰρ ὡσ ὕλην τοῖσ αἰσθητοῖσ τὰ εἴδη καὶ τὸ ἓν τοῖσ εἴδεσιν οὔθ’ ὡσ ἐντεῦθεν τὴν ἀρχὴν τῆσ κινήσεωσ γιγνομένην ὑπολαμβάνουσιν ‐ ἀκινησίασ γὰρ αἴτια μᾶλλον καὶ τοῦ ἐν ἠρεμίᾳ εἶναι φασιν ‐ ἀλλὰ τὸ τί ἦν εἶναι ἑκάστῳ τῶν ἄλλων τὰ εἴδη παρέχονται, τοῖσ δ’ εἴδεσι τὸ ἕν·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 1 154:1)
ὥστε, ὡσ ἐοίκε, πάντεσ ὑπολαμβάνουσιν ἔχειν ἁπλῶσ, εἰ μὴ περὶ ἅπαντα, ἀλλὰ περὶ τὸ ἄμεινον καὶ χεῖρον.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 4 119:1)
εἴτε γὰρ τὰ δοκοῦντα πάντα ἐστὶν ἀληθῆ καὶ τὰ φαινόμενα, ἀνάγκη εἶναι πάντα ἅμα ἀληθῆ καὶ ψευδῆ πολλοὶ γὰρ τἀναντία ὑπολαμβάνουσιν ἀλλήλοισ, καὶ τοὺσ μὴ ταὐτὰ δοξάζοντασ ἑαυτοῖσ διεψεῦσθαι νομίζουσιν·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 4 127:2)
ἔτι δ’ ἄξιον ἐπιτιμῆσαι τοῖσ οὕτωσ ὑπολαμβάνουσιν, ὅτι καὶ αὐτῶν τῶν αἰσθητῶν ἐπὶ τῶν ἐλαττόνων τὸν ἀριθμὸν ἰδόντεσ οὕτωσ ἔχοντα περὶ ὅλου τοῦ οὐρανοῦ ὁμοίωσ ἀπεφήναντο·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 4 149:1)
ἡ δὲ ὅθεν πρῶτον γίγνεται ἐνυπάρχοντοσ, οἱο͂ν ὡσ πλοίου τρόπισ καὶ οἰκίασ θεμέλιοσ, καὶ τῶν ζῴων οἱ μὲν καρδίαν οἱ δὲ ἐγκέφαλον οἱ δ’ ὅ τι ἂν τύχωσι τοιοῦτον ὑπολαμβάνουσιν·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 5 6:2)
ὅσοι δὲ ὑπολαμβάνουσιν, ὥσπερ οἱ Πυθαγόρειοι καὶ Σπεύσιπποσ τὸ κάλλιστον καὶ ἄριστον μὴ ἐν ἀρχῇ εἶναι, διὰ τὸ καὶ τῶν φυτῶν καὶ τῶν ζῴων τὰσ ἀρχὰσ αἴτια μὲν εἶναι τὸ δὲ καλὸν καὶ τέλειον ἐν τοῖσ ἐκ τούτων, οὐκ ὀρθῶσ οἰόνται.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 12 80:2)
τὸν γὰρ ὅλον οὐρανὸν κατασκευάζουσιν ἐξ ἀριθμῶν, πλὴν οὐ μοναδικῶν, ἀλλὰ τὰσ μονάδασ ὑπολαμβάνουσιν ἔχειν μέγεθοσ·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 13 97:1)
πρὸσ ἑαυτὸν δὲ τούτων ἕκαστον τῷ ἐπιεικεῖ ὑπάρχει τοῖσ δὲ λοιποῖσ, ᾗ τοιοῦτοι ὑπολαμβάνουσιν εἶναι·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 9 43:1)
ἆρ’ οὖν ᾗ τ’ ἀρέσκουσιν ἑαυτοῖσ καὶ ὑπολαμβάνουσιν ἐπιεικεῖσ εἶναι, ταύτῃ μετέχουσιν αὐτῶν;
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 9 50:2)
νομίζουσι μὲν γὰρ γίνεσθαι τἀγαθὰ τὰ περιμάχητα δι’ ἀρετῆσ μᾶλλον ἢ κακίασ, καὶ τοῦτο μὲν καλῶσ, ὅτι μέντοι ταῦτα κρείττω τῆσ ἀρετῆσ ὑπολαμβάνουσιν, οὐ καλῶσ.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 2 247:1)
δῆμοσ μὲν γὰρ ἐγένετο ἐκ τοῦ ἴσουσ ὁτιοῦν ὄντασ οἰέσθαι ἁπλῶσ ἴσουσ εἶναι ὅτι γὰρ ἐλεύθεροι πάντεσ ὁμοίωσ, ἁπλῶσ ἴσοι εἶναι νομίζουσιν, ὀλιγαρχία δὲ ἐκ τοῦ ἀνίσουσ ἕν τι ὄντασ ὅλωσ εἶναι ἀνίσουσ ὑπολαμβάνειν κατ’ οὐσίαν γὰρ ἄνισοι ὄντεσ ἁπλῶσ ἄνισοι ὑπολαμβάνουσιν εἶναι.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 5 6:2)
οἱ μὲν οὖν οὕτωσ ὑπολαμβάνουσιν, οἱ δὲ τὸν δεσποτικὸν καὶ τυραννικὸν τρόπον τῆσ πολιτείασ εἶναι μόνον εὐδαίμονά φασιν.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 7 33:1)
περὶ δὲ τειχῶν, οἱ μὴ φάσκοντεσ δεῖν ἔχειν τὰσ τῆσ ἀρετῆσ ἀντιποιουμένασ πόλεισ λίαν ἀρχαίωσ ὑπολαμβάνουσιν, καὶ ταῦθ’ ὁρῶντεσ ἐλεγχομένασ ἔργῳ τὰσ ἐκείνωσ καλλωπισαμένασ.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 7 178:1)
οὐκ ὀρθῶσ δ’ ὑπολαμβάνουσιν οὐδὲ περὶ τῆσ ἀρχῆσ ἣν δεῖ τιμῶντα φαίνεσθαι τὸν νομοθέτην·
(아리스토텔레스, 정치학, Book 7 245:3)

SEARCH

MENU NAVIGATION