헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

ἐπιδηλοτ άτ η γὰρ ἐπὶ τῶν πλευριτι κῶ ν ἡ ἀπὸ σικύησ ὠφελείη · ἅλεσ δὲ ἢ νίτρον ἐπὶ τοῖσι σχάσεσι, δηκτικὸν μὲν καὶ ἀλγεινὸν, ὑγιεινὸν δέ.
(아레타이오스, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., ARETAIOU KAPPADOKOU OCEWN NOUSWN QERAPEUTIKON, Κεφ. ι’. Θεραπεία Πλευρίτιδοσ.392)
ὑγιεινὸν γὰρ τῆσ φύσιοσ ἡ παλινδρομίη.
(아레타이오스, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., ARETAIOU KAPPADOKOU XRONIWN NOUSWN QERAPEUTIKON, Κεφ. ιδ’. Θεραπεία Σπληνόσ.73)
καὶ πρὸσ τὴν ἐργασίαν τὸ μὲν δυνάμενον ἑδραῖον εἶναι, πρὸσ δὲ τὰσ ἔξωθεν θυραυλίασ ἀσθενέσ, τὸ δὲ πρὸσ μὲν τὰσ ἡσυχίασ χεῖρον, πρὸσ δὲ τὰσ κινήσεισ ὑγιεινόν·
(아리스토텔레스, 경제학, Book 1 19:1)
τὸ δ’ ὑγιεινὸν τῆσ ὑγιείασ αἴτιον ὡσ κινῆσαν, καὶ τότε τοῦ εἶναι ἀλλ’ οὐ τοῦ ἀγαθὸν εἶναι τὴν ὑγίειαν.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 1 114:1)
δεσπότου μὲν οὖν καὶ δούλου ἥπερ καὶ τέχνησ καὶ ὀργάνων καὶ ψυχῆσ καὶ σώματοσ, αἱ δὲ τοιαῦται οὔτε φιλίαι οὔτε δικαιοσύναι, ἀλλ’ ἀνάλογον, ὥσπερ καὶ τὸ ὑγιεινὸν οὐ δίκαιον, ἀλλ’ ἀνάλογον·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 7 176:3)
ἐπεὶ δ’ ἐστί τισ ὁρ́οσ καὶ τῷ ἰατρῷ, πρὸσ ὃν ἀναφέρων κρίνει τὸ ὑγιεινὸν σώματι καὶ μή, καὶ πρὸσ ὃν μέχρι ποσοῦ ποιητέον ἕκαστον καὶ εὖ ὑγιαῖνον, εἰ δὲ ἔλαττον ἢ πλέον, οὐκέτι·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 8 65:1)
καὶ γὰρ ἂν ὑγιείν’ ἄττα εἰή παρὰ τὰ αἰσθητὰ καὶ αὐτὸ τὸ ὑγιεινόν.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 3 58:2)
καὶ ὀψοποιὸσ ἡδονῆσ στοχαζόμενοσ ποιήσειεν ἄν τι ὑγιεινόν, ἀλλ’ οὐ κατὰ τὴν ὀψοποιητικήν·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 6 34:1)
οἱο͂ν εἰ τὸ σῶμα δυνάμει ὑγιεινόν, ἐναντίον δὲ νόσοσ ὑγιείᾳ, ἆρα ἄμφω δυνάμει;
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 8 65:1)
ἐπεὶ δὲ τὰ ἐναντία οὐκ ἐγγίγνεται ἐν τῷ αὐτῷ, ἡ δ’ ἐπιστήμη δύναμισ τῷ λόγον ἔχειν, καὶ ἡ ψυχὴ κινήσεωσ ἔχει ἀρχήν, τὸ μὲν ὑγιεινὸν ὑγίειαν μόνον ποιεῖ καὶ τὸ θερμαντικὸν θερμότητα καὶ τὸ ψυκτικὸν ψυχρότητα, ὁ δ’ ἐπιστήμων ἄμφω.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 9 21:1)
ἐοίκε δὴ τὸν εἰρημένον λέγεσθαι τρόπον καθάπερ τό τε ἰατρικὸν καὶ ὑγιεινόν·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 11 36:1)
ὁμοίωσ δὲ καὶ ὑγιεινόν·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 11 39:1)
ἀληθὲσ εἰπεῖν τούτου εἶναι, οὐχὶ τοῦ συμβεβηκότοσ οἱο͂ν ὅτι λευκοῦ, εἰ τὸ ὑγιεινὸν λευκόν, ἡ δ’ ἔστιν ὑγιεινοῦ ἀλλ’ ἐκείνου οὗ ἐστὶν ἑκάστη, εἰ <ᾗ> ὑγιεινὸν ὑγιεινοῦ, εἰ δ’ ᾗ ἄνθρωποσ ἀνθρώπου, οὕτω καὶ τὴν γεωμετρίαν·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 13 41:1)
φανερὸν δὲ καὶ ὅτι ἄμφω μὲν φαῦλα, καὶ τὸ ἀδικεῖσθαι καὶ τὸ ἀδικεῖν τὸ μὲν γὰρ ἔλαττον τὸ δὲ πλέον ἔχειν ἐστὶ τοῦ μέσου καὶ ὥσπερ ὑγιεινὸν μὲν ἐν ἰατρικῇ, εὐεκτικὸν δὲ ἐν γυμναστικῇ·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 5 155:1)
εἰ δὴ ὑγιεινὸν μὲν καὶ ἀγαθὸν ἕτερον ἀνθρώποισ καὶ ἰχθύσι, τὸ δὲ λευκὸν καὶ εὐθὺ ταὐτὸν ἀεί, καὶ τὸ σοφὸν ταὐτὸ πάντεσ ἂν εἴποιεν, φρόνιμον δὲ ἕτερον·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 6 48:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION