헬라어 문장 내 검색 Language

καὶ ὅσοισ γ’ αὖ μέγασ καὶ ὕπουλοσ αὐξάνεται, τούτοισ καταφθείρει τε καὶ κακόχυμα τὰ σώματα τίθησιν, ὡσ καὶ τοῦτο πάλιν οὐχ Ἱπποκράτησ μόνον ἀλλὰ καὶ Πλάτων ἄλλοι τε πολλοὶ καὶ οἱ ἀπὸ τῆσ ἐμπειρίασ ὁμολογοῦσιν ἰατροί.
(갈레노스, On the Natural Faculties., B, section 949)
ὅτι δὲ οἰδεῖ καὶ ὕπουλόσ ἐστιν δι’ ἐκείνουσ τοὺσ παλαιούσ, οὐκ αἰσθάνονται.
(플라톤, Euthydemus, Protagoras, Gorgias, Meno, Γοργίας 437:4)
ὅθεν πληρούμενοσ τῶν ἀποκαθαιρομένων μέγασ καὶ ὕπουλοσ αὐξάνεται, καὶ πάλιν, ὅταν καθαρθῇ τὸ σῶμα, ταπεινούμενοσ εἰσ ταὐτὸν συνίζει.
(플라톤, Hippias Major, Hippias Minor, Ion, Menexenus, Cleitophon, Timaeus, Critias, Minos, Epinomis, Τίμαιος 359:1)
πᾶσα δ’ ὕπουλοσ ἦν Μακεδονία πρὸσ Ἀμύνταν ἀποβλέπουσα καὶ τοὺσ Αἐρόπου παῖδασ·
(플루타르코스, De Alexandri magni fortuna aut virtute, chapter 1, section 3 1:2)
ἦν μὲν γὰρ ἐξ ἀρχῆσ διπλόη τισ ὕπουλοσ, ὥσπερ ἐν σιδήρῳ, διαφορὰν ὑποσημαίνουσα δημοτικῆσ καὶ ἀριστοκρατικῆσ προαιρέσεωσ, ἡ δ’ ἐκείνων ἅμιλλα καὶ φιλοτιμία τῶν ἀνδρῶν βαθυτάτην τομὴν τεμοῦσα τῆσ πόλεωσ τὸ μὲν δῆμον, τὸ δ’ ὀλίγουσ ἐποίησε καλεῖσθαι.
(플루타르코스, Περικλῆς, chapter 11 3:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION