헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

καὶ τοὺσ μὲν παῖδασ κελεύομεν εὐστομεῖν, κἀν τοῖσ διδασκαλείοισ καὶ κατ’ οἰκίαν προδιδάσκοντεσ ὡσ ἃ ποιεῖν αἰσχρὸν οὐδὲ λέγειν καλὸν, πάλιν δὲ εἰσ ταυτὸν ἀθροίσαντεσ παῖδασ καὶ γυναῖκασ καὶ πᾶσαν ἡλικίαν κακηγορίασ ἆθλα τίθεμεν, καὶ τοῖσ ἄριστα ἐκμελετήσασιν ὅπωσ εἰσ κέρδοσ ἔσται παρασκευάζομεν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Συμβουλευτικὸσ περὶ τοῦ μὴ δεῖν κωμῳδεῖν 4:9)
τίσ ἂν οὖν λόγοσ μᾶλλον σώσειε τὸ γιγνόμενον ἢ τῷ πιστεῦσαι δικαιότερον ἢ ᾧ θεοὺσ μὲν εὑρεῖν ἕκαστα τίθεμεν καὶ νῦν ἔτι σημαίνειν, πάλιν δ’ ἀρχῆσ ἴδιον φαμὲν εἶναι τὸ εὑρεῖν καὶ προστάξαι, τὸ δ’ ἀκοῦσαι καὶ μαθεῖν τοῦ χείρονοσ, οὔτε γὰρ δή που θεῶν ἅπανθ’ εὑρόντων αἰσχρὸν ἄρχοντοσ θεῖναι τὸ εὑρεῖν, εἴπερ ἄρχουσιν οἱ θεοὶ πάντων, οὔτ’ ἀρχῇ τοῦ προστάξαι προσήκοντοσ αἰσχρὸν εἰσ θεοὺσ ἀνενεγκεῖν τὴν εὑρ́εσιν, εἴπερ εὑρόντοσ μέν ἐστι σημῆναι, εὑρίσκει δὲ ὁ κρείττων ἀεί.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 31:7)
ἐπὶ πάντων γὰρ οὕτω τίθεμεν.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 2 7:2)
ἐναντίαν δὲ τίθεμεν τὴν ἕξιν ἐφ’ ἥν τε ἁμαρτάνομεν μᾶλλον καὶ ἐφ’ ἣν οἱ πολλοί ἡ δ’ ἑτέρα ὥσπερ οὐκ οὖσα λανθάνει·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 2 88:4)
βουλόμενοι δὲ τὰσ οὐσίασ ἀνάγειν εἰσ τὰσ ἀρχὰσ μήκη μὲν τίθεμεν ἐκ βραχέοσ καὶ μακροῦ, ἔκ τινοσ μικροῦ καὶ μεγάλου, καὶ ἐπίπεδον ἐκ πλατέοσ καὶ στενοῦ, σῶμα δ’ ἐκ βαθέοσ καὶ ταπεινοῦ.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 1 224:1)
ὅλωσ δ’ ἀπορήσειεν ἄν τισ διὰ τί καὶ δεῖ ζητεῖν ἄλλ’ ἄττα παρά τε τὰ αἰσθητὰ καὶ τὰ μεταξύ, οἱο͂ν ἃ τίθεμεν εἴδη.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 3 156:1)
τῶν δὲ τὰσ συμμετρίασ καὶ ἀσυμμετρίασ, τῶν δὲ τοὺσ λόγουσ, ἀλλ’ ὅμωσ μίαν πάντων καὶ τὴν αὐτὴν τίθεμεν ἐπιστήμην τὴν γεωμετρικήν, τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον ἔχει καὶ περὶ τὸ ὄν.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 11 49:1)
τὸ δ’ αὔταρκεσ τίθεμεν ὃ μονούμενον αἱρετὸν ποιεῖ τὸν βίον καὶ μηδενὸσ ἐνδεᾶ·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 1 60:4)
εἰ δ’ οὕτωσ, ἀνθρώπου δὲ τίθεμεν ἔργον ζωήν τινα, ταύτην δὲ ψυχῆσ ἐνέργειαν καὶ πράξεισ μετὰ λόγου, σπουδαίου δ’ ἀνδρὸσ εὖ ταῦτα καὶ καλῶσ, ἕκαστον δ’ εὖ κατὰ τὴν οἰκείαν ἀρετὴν ἀποτελεῖται·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 1 68:2)
νενεμημένων δὴ τῶν ἀγαθῶν τριχῇ, καὶ τῶν μὲν ἐκτὸσ λεγομένων τῶν δὲ περὶ ψυχὴν καὶ σῶμα, τὰ περὶ ψυχὴν κυριώτατα λέγομεν καὶ μάλιστα ἀγαθά, τὰσ δὲ πράξεισ καὶ τὰσ ἐνεργείασ τὰσ ψυχικὰσ περὶ ψυχὴν τίθεμεν.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 1 76:2)
ἐπειδὴ τὸ μέλλον ἀφανὲσ ἡμῖν ἐστίν, τὴν εὐδαιμονίαν δὲ τέλοσ καὶ τέλειον τίθεμεν πάντῃ πάντωσ.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 1 119:2)
ταύτησ γὰρ χάριν τὰ λοιπὰ πάντα πάντεσ πράττομεν, τὴν ἀρχὴν δὲ καὶ τὸ αἴτιον τῶν ἀγαθῶν τίμιόν τι καὶ θεῖον τίθεμεν.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 1 134:2)
εἰρημένων δὲ τῶν περὶ τὰσ ἀρετάσ τε καὶ φιλίασ καὶ ἡδονάσ, λοιπὸν περὶ εὐδαιμονίασ τύπῳ διελθεῖν, ἐπειδὴ τέλοσ αὐτὴν τίθεμεν τῶν ἀνθρωπίνων.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 10 73:1)
καὶ τὴν δαπάνην γὰρ εἰσ τὴν δόσιν τίθεμεν.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 4 24:2)
καὶ διὰ τοῦτ’ εἰσ ταὐτὸ τὸν ἀκρατῆ καὶ τὸν ἀκόλαστον τίθεμεν καὶ ἐγκρατῆ καὶ σώφρονα, ἀλλ’ οὐκ ἐκείνων οὐδένα, διὰ τὸ περὶ τὰσ αὐτάσ πωσ ἡδονὰσ καὶ λύπασ εἶναι·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 54:3)

SEARCH

MENU NAVIGATION