헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

οὐκ ἐπιτρέποντοσ δὲ Προίτου θεραπεύειν ἐπὶ μισθοῖσ τηλικούτοισ, ἔτι μᾶλλον ἐμαίνοντο αἱ παρθένοι καὶ προσέτι μετὰ τούτων αἱ λοιπαὶ γυναῖκεσ·
(아폴로도로스, Library and Epitome, book 2, chapter 2 2:5)
ὅσ, ὦ μιαρώτατε πάντων, κεκλεισμένησ σοι τῆσ παρρησίασ οὐ κιγκλίσιν οὐδὲ θύραισ, ἃ καὶ παρανοίξειεν ἄν τισ, ἀλλὰ τοσούτοισ καὶ τηλικούτοισ ὀφλήμασι, καὶ τούτων παρὰ τῇ θεῷ κειμένων, εἰσ τὰ ἐντὸσ τούτων βιάζῃ καὶ προσέρχῃ πρὸσ ταῦτα, ἀφ’ ὧν ἀπελαύνουσί σε οἱ νόμοι, ἀπεσχοινισμένοσ πᾶσι τοῖσ ἐν τῇ πόλει δικαίοισ.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ πολιτικοῦ λόγου, περὶ σφοδρότητοσ. 9:2)
καί μοι δοκεῖ προλαβὼν ὁ θεὸσ τὴν ἐπὶ παίδων νενομισμένην τιμὴν ἐπὶ τοῖσ τῶν ἱερῶν Ἀσκληπείων ἄθλοισ ἀποδοῦναί σοι πατρόθεν, ὡσ πολλάκισ εἴρηται, καὶ τῶν ἄνωθεν πρὸσ τοῦ πατρὸσ εἰσ σὲ καθηκουσῶν, ὥσθ’ ἅμα τε πεπληρωκέναι πᾶν ὅσον ἦν θέμισ καὶ μεταβαίνοντα λοιπὸν ἐκ παίδων εἰσ ἄνδρασ, ᾗπερ οὖν ὁ βασίλειοσ τάττει νόμοσ, ἀποδεδόσθαι λοιπὸν ἤδη ταῖσ ἐκ τοῦ βασιλέωσ εἰσ σὲ τιμαῖσ, ἃσ τοῖσ τηλικούτοισ ἀνδρουμένοισ ἤδη νέμει.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἀπελλᾶ γενεθλιακός 7:3)
οὐδὲν οὖν ἀργὸν οὐδ’ ἀνεξέταστον εἰκὸσ παραλιπεῖν, ὡσ ὁμοίωσ ἥ τ’ ἐπὶ τοῖσ μικροῖσ σπουδὴ φέρει μέμψιν καὶ τὸ τοῖσ τηλικούτοισ μὴ τὴν ἀξίαν διὰ πάντων φυλάξαι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 49:2)
ὑμῖν δὲ ὡσ ἐν δεινοῖσ καὶ τούτοισ τηλικούτοισ κινδυνεύει τοῦτο καὶ ἀνεκτότατον συμβεβηκέναι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ῥοδιακός 16:7)
ἀμφοτέρουσ καὶ ἡμᾶσ αὐτοὺσ ὧν εὖ πεπόνθαμεν ἀναξίουσ ἐντεῦθεν δεικνύντεσ, κἀκείνουσ ἀσφαλεστέρουσ ποιοῦντεσ πρὸσ τὸ μηκέτι τηλικούτοισ ἐθέλειν χαρίζεσθαι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Λεπτίνην ὑπὲρ ἀτελείας 23:3)
εἶτα τὸν βέλτιστον μὲν οὕτω τοῖσ ὅλοισ, ἐπαινούμενον δὲ ὑφ’ ἁπάντων, τοσούτοισ δὲ καὶ τηλικούτοισ κοσμηθέντα τροπαίοισ, ἀήττητον δὲ διαγεγονότα καθάπαξ, μεγίστασ δὲ εἰσ εὐπορίαν ἀφορμὰσ παρασχόντα τῇ πόλει, τοῦτον τοίνυν τῶν μεγίστων ἀξιόχρεων ὄντα καὶ ὑπὲρ πάντασ τοὺσ ἄλλουσ τιμᾶσθαι δίκαιον, ἡμεῖσ δὲ καὶ ἧσ παρὰ πολὺ τῆσ αὐτοῦ δόξησ ἠξιώκαμεν ἀτελείασ ἀποστερήσομεν;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Λεπτίνην ὑπὲρ ἀτελείας 85:2)
ἔστι δὲ καὶ ταῦτα ὡρισμένα ταῖσ ἡλικίαισ, οἱο͂ν τοῖσ ἀπειρηκόσι διὰ χρόνον οὐ ῥᾴδιον ᾄδειν τὰσ συντόνουσ ἁρμονίασ, ἀλλὰ τὰσ ἀνειμένασ ἡ φύσισ ὑποβάλλει τοῖσ τηλικούτοισ.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 8 126:1)
ὡσ ἐγὼ τοῖσ τηλικούτοισ ξυγκαθεύδουσ’ ἥδομαι.
(아리스토파네스, Ecclesiazusae, Lyric-Scene, antistrophe 2 1:40)
πρὸσ τοίνυν τούτοισ τηλικούτοισ οὖσιν, οὐκ ἐρῶ μὲν ὡσ οὐ διὰ τὴν εἰρήνην πολλὰ προείληφεν ἡμῶν χωρία καὶ λιμένασ καὶ τοιαῦθ’ ἕτερα χρήσιμα πρὸσ πόλεμον, ὁρῶ δ’ ὡσ ὅταν μὲν ὑπ’ εὐνοίασ τὰ πράγματα συνέχηται καὶ πᾶσι ταὐτὰ συμφέρῃ τοῖσ μετέχουσι τῶν πολέμων, μένει τὰ συσταθέντα βεβαίωσ·
(데모스테네스, Speeches 11-20, Πρὸσ τὴν Ἐπιστολὴν τὴν Φιλίππου 9:1)
ἀλλ’ ἐφ’ οἷσ ἀδικοῦντά μ’ ἑώρα τὴν πόλιν, οὖσί γε τηλικούτοισ ἡλίκα νῦν ἐτραγῴδει καὶ διεξῄει, ταῖσ ἐκ τῶν νόμων τιμωρίαισ παρ’ αὐτὰ τἀδικήματα χρῆσθαι, εἰ μὲν εἰσαγγελίασ ἄξια πράττονθ’ ἑώρα, εἰσαγγέλλοντα καὶ τοῦτον τὸν τρόπον εἰσ κρίσιν καθιστάντα παρ’ ὑμῖν, εἰ δὲ γράφοντα παράνομα, παρανόμων γραφόμενον·
(데모스테네스, Speeches 11-20, Περὶ τοῦ Στεφάνου 20:3)
ὅσ, ὦ μιαρώτατε πάντων τῶν ὄντων ἀνθρώπων, κεκλειμένησ σου τῆσ παρρησίασ οὐ κιγκλίσιν οὐδὲ θύραισ, ἃ καὶ παρανοίξειεν ἄν τισ, ἀλλὰ τοσούτοισ καὶ τηλικούτοισ ὀφλήμασιν, καὶ τούτων παρὰ τῇ θεῷ κειμένων, εἰσ τὸ ἐντὸσ τούτων βιάζει καὶ προσέρχει πρὸσ ταῦτ’ ἀφ’ ὧν ἀπελαύνουσίν σ’ οἱ νόμοι·
(데모스테네스, Speeches 21-30, Κατὰ Ἀριστογείτονοσ Α 33:1)
καίτοι πόσον τινὰ χρὴ τὸν καταλειφθέντα νομίζειν εἶναι, ὅταν φαίνηται τηλικούτοισ τ’ ἐργαστηρίοισ ἐξαρκῶν καὶ χωρὶσ ὑπὸ τῶν ἐπιτρόπων πιπρασκόμενοσ;
(데모스테네스, Speeches 21-30, Κατὰ Ἀφόβου Ἐπιτροπῆσ Α 43:1)
ἔτι δὲ καὶ αὐτὸσ Ἄφοβοσ μετὰ τῶν συνεπιτρόπων τῇ πόλει τὸ πλῆθοσ τῶν καταλειφθέντων χρημάτων ἐμφανὲσ ἐποίησεν, ἡγεμόνα με τῆσ συμμορίασ καταστήσασ οὐκ ἐπὶ μικροῖσ τιμήμασιν, ἀλλ’ ἐπὶ τηλικούτοισ ὥστε κατὰ τὰσ πέντε καὶ εἴκοσι μνᾶσ πεντακοσίασ εἰσφέρειν.
(데모스테네스, Speeches 21-30, Κατὰ Ἀφόβου Β 5:1)
πολλῶν δ’ ἡμῖν, ὦ ἄνδρεσ δικασταί, διὰ τουτονὶ Θεοκρίνην ἀτυχημάτων ἐν οὐκ ὀλίγῳ χρόνῳ συμβεβηκότων, οὐδενὸσ ἔλαττόν ἐστιν τὸ νῦν συμβαῖνον, ὅτι τὰ δεινὰ καὶ τὰ παρὰ τοὺσ νόμουσ πεπραγμένα Θεοκρίνῃ τῷ μὲν πατρὶ τῷ πεπονθότι καὶ δυναμένῳ ἂν δηλῶσαι πρὸσ ὑμᾶσ ἐξ ἀνάγκησ ἡσυχίαν ἑκτέον ἐστίν οἱ γὰρ νόμοι ταῦτα κελεύουσιν, ἐμοὶ δὲ τῷ πάντων τούτων ὑστερίζοντι λεκτέον, καὶ τοῖσ μὲν ἄλλοισ τοῖσ τηλικούτοισ οἱ πατέρεσ βοηθοῦσιν, οὗτοσ δ’ ἐν ἐμοὶ νῦν ἔχει τὰσ ἐλπίδασ.
(데모스테네스, Speeches 51-61, Ἔνδειξισ κατὰ Θεοκρίνου 90:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION