헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

οἱ δὲ τῶν φυγάδων φίλοι Κίννᾳ, τῷ μετὰ Σύλλαν ὑπατεύοντι, θαρροῦντεσ τοὺσ νεοπολίτασ ἠρέθιζον ἐσ τὸ ἐνθύμημα τοῦ Μαρίου, ταῖσ φυλαῖσ πάσαισ ἀξιοῦν ἀναμιχθῆναι, ἵνα μὴ τελευταῖοι ψηφιζόμενοι πάντων ὦσιν ἄκυροι.
(아피아노스, The Civil Wars, book 1, chapter 8 1:2)
Οἱ δὲ ἱππέεσ τελευταῖοι χωροῦντεσ ἔπεμψάν τινα πευσόμενοι τοῦ Καίσαροσ, εἰ κτείνωσι Λέπιδον, οὐκέτι ὄντα αὐτοκράτορα·
(아피아노스, The Civil Wars, book 5, chapter 13 4:1)
τῶν δ’ ἄλλων οἱ πλεῖστοι κινδυνεύουσι νόθοι νόθουσ εἰσποιεῖσθαι, χρόνῳ τὴν ἀρχαίαν φύσιν διαφθείραντεσ, ὥσπερ ἐν συνοικίᾳ τῇ πάσῃ γῇ ζῶντεσ, ἐκ περιόδων καλοῦντεσ οἰκείαν οἱ τελευταῖοι τῶν ἄλλων οἰκησάμενοι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 13:8)
ἔπειτα πάντων ἀγγελλόντων τὰ δεινὰ δὴ ταῦτα, ὅτι πάντα χρήματα μίγνυται καὶ τῶν Ἑλλήνων κερδανοῦσιν οἱ τελευταῖοι, πάντεσ δὲ ὥσπερ ὑπὸ κύματοσ τοῦ πολέμου καλυφθήσονται, καὶ τοσαύτησ κατεχούσησ ἐκπλήξεωσ τοῦ βαρβάρου ὥστ’ εἰκάζειν θεῶν τινοσ εἶναι πορείαν μετὰ τῶν λοιπῶν ἀνθρώπων ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα ἐλαύνοντοσ, οὐδὲν μᾶλλον ὑφεῖτο οὐδὲ μετέγνω περὶ ὧν ἐβουλεύσατο, οὐδὲ ἐμέμψατο αὐτῇ τῆσ ἀποκρίσεωσ, ἀλλὰ τούσ τε Ἕλληνασ συνεκάλει πρὸσ τὸν ἀγῶνα τὸν κοινὸν, αἰσχυνομένη μοι δοκεῖν μόνη φανῆναι τῷ βαρβάρῳ, καθάπερ πρότερον Μαραθῶνι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 40:2)
καὶ τὸ δὴ νεανικώτατον, ὥσπερ γὰρ οἱ ἀγαθοὶ δρομεῖσ ἐκ πολλοῦ προέμενοι ῥᾳδίωσ αἱροῦσιν, οὕτωσ ἄρα καὶ ὑμεῖσ πᾶσιν ἀνθρώποισ ὧν ἐδεήθησαν παρασχόντεσ ἐπιστάντεσ αὐτοὶ τελευταῖοι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πανηγυρικὸσ ἐν Κυζίκῳ περὶ τοῦ ναοῦ 4:12)
ἑξῆσ δὲ συνελάβοντο τοῦ πολέμου Καρύστιοι μὲν ἐξ Εὐβοίασ, τελευταῖοι δὲ τῶν Πελοποννησίων Ἀργεῖοι, Σικυώνιοι, Ἠλεῖοι, Μεσσήνιοι καὶ οἱ τὴν Ἀκτὴν κατοικοῦντεσ.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, Books XVIII-XX, book 18, chapter 11 2:1)
οἱ δὲ τελευταῖοι Νομάδεσ ὑπῆρχον, πολλὴν τῆσ Λιβύησ νεμόμενοι μέχρι τῆσ ἐρήμου.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, Books XVIII-XX, book 20, chapter 55 4:3)
ὑπῆρξαν δὲ κατὰ τούτουσ τοὺσ χρόνουσ ἄνδρεσ κατὰ παιδείαν ἄξιοι μνήμησ Ἰσοκράτησ τε ὁ ῥήτωρ καὶ οἱ τούτου γενόμενοι μαθηταὶ καὶ Ἀριστοτέλησ ὁ φιλόσοφοσ, ἔτι δὲ Ἀναξιμένησ ὁ Λαμψακηνὸσ καὶ Πλάτων ὁ Ἀθηναῖοσ, ἔτι δὲ τῶν Πυθαγορικῶν φιλοσόφων οἱ τελευταῖοι, Ξενοφῶν τε ὁ τὰσ ἱστορίασ συγγραψάμενοσ ἐσχατόγηρωσ ὤν·
(디오도로스 시켈로스, Library, book xv, chapter 74 19:1)
τελευταῖοι γὰρ ἐγένοντο τῶν Πυθαγορείων, οὓσ καὶ Ἀριστόξενοσ εἶδε, Ξενόφιλόσ τε ὁ Χαλκιδεὺσ ἀπὸ Θρᾴκησ καὶ Φάντων ὁ Φλιάσιοσ καὶ Ἐχεκράτησ καὶ Διοκλῆσ καὶ Πολύμναστοσ, Φλιάσιοι καὶ αὐτοί.
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, h, Kef. a'. PUQAGORAS 46:1)
τελευταῖοι δὲ οἱ διασωθέντεσ σὺν Αἰνείᾳ Τρῶεσ ἐξ Ἰλίου τε καὶ Δαρδάνου καὶ τῶν ἄλλων Τρωικῶν πόλεων.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, book 1, chapter 60 4:4)
καὶ τὰ πολλὰ οὗτοι κατώρθουν ἐν τοῖσ ἀγῶσι πρῶτοί τε ἄρχοντεσ μάχησ καὶ τελευταῖοι τῶν ἄλλων ἀφιστάμενοι, ἱππεῖσ μὲν ἔνθα ἐπιτήδειον εἰή πεδίον ἐνιππομαχῆσαι, πεζοὶ δὲ ὅπου τραχὺσ εἰή καὶ ἄνιπποσ τόποσ.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, book 2, chapter 13 4:2)
τοιαῦτα διεξιόντοσ τοῦ Δεκίου καὶ τῶν ἄλλων δημάρχων ἃ παραλιπεῖν αὐτοῖσ ἐκεῖνοσ ἐδόκει συναγορευσάντων, ἐπειδὴ γνώμασ ἔδει τοὺσ συνέδρουσ ἀποφαίνεσθαι, πρῶτοι μὲν οἱ πρεσβύτατοι τῶν ὑπατικῶν καλούμενοι κατὰ τὸν εἰωθότα κόσμον ὑπὸ τῶν ὑπάτων ἀνίσταντο, ἔπειθ’ οἱ τούτων ὑποδεέστεροι κατ’ ἄμφω ταῦτα, τελευταῖοι δ’ οἱ νεώτατοι λόγον μὲν οὐθένα λέγοντεσ·
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books VII-IX, book 7, chapter 47 1:1)
ἠκολούθουν δὲ τοῖσ ἀγωνισταῖσ ὀρχηστῶν χοροὶ πολλοὶ τριχῇ νενεμημένοι, πρῶτοι μὲν ἀνδρῶν, δεύτεροι δ’ ἀγενείων, τελευταῖοι δὲ παίδων, οἷσ παρηκολούθουν αὐληταί τ’ ἀρχαϊκοῖσ ἐμφυσῶντεσ αὐλίσκοισ βραχέσιν, ὡσ καὶ εἰσ τόδε χρόνου γίνεται, καὶ κιθαρισταὶ λύρασ ἑπταχόρδουσ ἐλεφαντίνασ καὶ τὰ καλούμενα βάρβιτα κρέκοντεσ.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books VII-IX, book 7, chapter 72 8:1)
οἱ δὲ δὴ τελευταῖοί τε καὶ ὀπισθοφυλακοῦντεσ λόχοι νεκρούσ τ’ ἐσκύλευον, ὡσ κεκρατηκότεσ ἤδη τῶν πολεμίων, καὶ ἐφ’ ἁρπαγὴν τῆσ χώρασ ἐτράποντο.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books VII-IX, book 8, chapter 85 2:1)
οὔτε δὲ ἐπιστραφῆναι πρὸσ τοὺσ κατόπιν τιτρώσκοντασ ἐθάρρουν οἱ τελευταῖοι ἄπειρόν τι πλῆθοσ οἰόμενοι διώκειν καὶ τοὺσ κατὰ πλευρὸν ἐγκειμένουσ ἀναστέλλειν οὐχ ὑπέμενον, αὐτοὶ μὲν ὄντεσ βαρεῖσ καὶ δεδοικότεσ τὴν τάξιν διασπᾶν, τοὺσ δὲ Ιοὐδαίουσ ὁρῶντεσ κούφουσ καὶ πρὸσ τὰσ ἐπιδρομὰσ εὐκόλουσ·
(플라비우스 요세푸스, De bello Judaico libri vii, Φλαυίου Ιὠσήπου ἱστορία Ιοὐδαϊκοῦ πολέμου πρὸσ Ῥωμαίουσ λόγοσ β. 683:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION