헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

ἥδε μέντοι ἀπάτη γίγνεται ὁκόσοισι τόδε πρῶτον τὸ κακὸν ξυνέπεσε · οἷσ δὲ ξύνηθεσ τὸ πάθοσ, ἢν ἐπίῃ μὲν ἡ νοῦσοσ, ἐσ δάκτυλον δὲ ἤδη ἀφίκηται, ἢ ἀπό τευ ἄρξηται, ξυνήθεασ ἀρωγοὺσ καλέουσι τοὺσ παρεόντασ, προγνώσι τοῦ μέλλοντο ὑπ’ ἐμπειρίησ· διασφίγγειν τε καὶ ἀνακλάειν καὶ συντείνειν δέονται τὰ κατάρχοντα μέρεα· καὶ αὐτοὶ δὲ ἑωυτέοισιν ἕλκουσι τὰ μέρεα, ὅκωσπερ τὴν νοῦσον ἐξαιρούμενοι· καὶ σφέων ἡ τοιήδε ἐπικουρίη κοτὲ καὶ ἐσ ἡμέρην τῆν σημασίην διώσατο.
(아레타이오스, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., ΑΡΕΤΑΙΟΥ ΚΑΠΠΑΔΟΚΟΥ ΠΕΡΙ ΑΙΤΙΩΝ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΩΝ ΟΞΕΩΝ ΠΑΘΩΝ, Κεφ. ι’. Περὶ Πλευρίτιδοσ.9)
τρεῖσ γάρ εἰσι πόλεισ πρὸσ ἃσ ἀναγκαῖον αὐτῷ συντείνειν τοὺσ λογισμούσ·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, συμμαχικὸσ β πρὸσ Θηβαίουσ περὶ τῆσ συμμαχίας 5:4)
σκέψεωσ, πρὸσ τί τέλοσ δεῖ τὴν ἀρίστην πολιτείαν συντείνειν·
(아리스토텔레스, 정치학, Book 7 47:1)
"Τὸ δ’ ἐν τῇ ἱστορίᾳ πεπτωκόσ, τῆσ δύσεωσ καὶ ἀνατολῆσ καὶ τροπῆσ καὶ ἐκλείψεωσ καὶ ὅσα συγγενῆ τούτοισ μηθὲν ἔτι πρὸσ τὸ μακάριον τὰσ γνώσεισ συντείνειν, ἀλλ’ ὁμοίωσ τοὺσ φόβουσ ἔχειν τοὺσ ταῦτα κατειδότασ, τίνεσ δ’ αἱ φύσεισ ἀγνοοῦντασ καὶ τίνεσ αἱ κυριώταται αἰτίαι, καὶ εἰ μὴ προσῄδεισαν ταῦτα·
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, I, EPIKOUROS 79:1)
οὐ γὰρ δύνανται οὔτε τοῖσ τόξοισ συντείνειν οὔτε τῷ ἀκοντίῳ ἐμπίπτειν τῷ ὤμῳ ὑπὸ ὑγρότητοσ καὶ ἀτονίησ.
(히포크라테스, Hippocrates Collected Works I, ΠΕΡΙ ΑΕΡΩΝ ΥΔΑΤΩΝ ΤΟΠΩΝ, xx.3)
τὰ δ’ ἐμοὶ δοκεῖ πάντα ἐσ ταὐτόν τι συντείνειν, καὶ ἡ ἀρχὴ τοῦ θεοῦ καὶ τὸ ὄνομα.
(플라톤, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, Κρατύλος 120:4)
" καὶ οὐχ Ὅμηροσ μὲν οὕτω φρονεῖ περὶ τούτων οὐχὶ δὲ πάντεσ οἱ πεπαιδευμένοι μάρτυρι χρῶνται τῷ ποιητῇ ὡσ ὀρθῶσ λέγοντι περὶ τοῦ τὴν τοιαύτην ἐμπειρίαν εἰσ φρόνησιν συντείνειν μάλιστα.
(스트라본, 지리학, book 1, chapter 2 8:6)
πρὸσ μὲν τὴν δευτέραν, ὅτι πειρᾶται διαβάλλειν φανερῶσ ψευδῆ καὶ οὐκ ἄξια λόγου διὰ μακρῶν, πρὸσ δὲ τὴν προτέραν, ποιητήν τε ἅπαντα ἀποφήνασ φλύαρον καὶ μήτε τόπων ἐμπειρίαν μήτε τεχνῶν πρὸσ ἀρετὴν συντείνειν νομίσασ·
(스트라본, 지리학, book 1, chapter 2 24:2)
ἃ δοκεῖ μὲν εἰσ ἡμερότητα συντείνειν, διαφθείρει δὲ τὰ ἤθη καὶ ποικιλίαν ἀντὶ τῆσ ἁπλότητοσ τῆσ ἄρτι λεχθείσησ εἰσάγει.
(스트라본, 지리학, Book 7, chapter 3 14:18)
τὰ γοῦν λεχθέντα εἰσ τοῦτ’ ἔφη συντείνειν ὡσ εἰή λόγοσ ἄριστοσ, ὃσ ἡδονὴν καὶ λύπην ψυχῆσ ἀφαιρήσεται·
(스트라본, 지리학, book 15, chapter 1 130:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION