헬라어 문장 내 검색 Language

καὶ Πτολεμαῖοσ ὁ τῆσ Αἰγύπτου βασιλεὺσ κατὰ μῖσοσ Δημητρίου συνελάμβανεν Ἀλεξάνδρῳ.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 11 3:3)
ὡσ δ’ αὐτῷ πάντ’ ἦν εὐτρεπῆ, τοῖσ μὲν στρατιώταισ παρήγγειλεν ἀπαντᾶν ἅμ’ ἡμέρᾳ εἰσ τὸ Τιμολεόντιον, αὐτὸσ δὲ μεταπεμπόμενοσ τοὺσ περὶ Πείσαρχον καὶ Διοκλέα, τοὺσ δοκοῦντασ προεστάναι τῆσ τῶν ἑξακοσίων ἑταιρίασ, ὡσ περί τινων κοινῇ συμφερόντων διαλεξόμενοσ, ἐπειδὴ παρεγένοντο παραλαβόντεσ τῶν φίλων εἰσ τεσσαράκοντα, προσποιηθεὶσ ἑαυτὸν ἐπιβουλεύεσθαι συνελάμβανεν ἅπαντασ καὶ κατηγόρησε μὲν αὐτῶν ἐν τοῖσ στρατιώταισ, φήσασ ὑπὸ τῶν ἑξακοσίων ἁρπάζεσθαι διὰ τὴν πρὸσ τὸν δῆμον εὔνοιαν, καὶ κατωδύρετο τὴν περὶ αὐτὸν τύχην.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, Books XVIII-XX, book 19, chapter 6 4:1)
οἱ δὲ δυνατοὶ τὸν ἱππάρχην Ἱππομέδοντα, καὶ ἡ βουλὴ πᾶσα τούτῳ συνελάμβανεν·
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books VII-IX, book 7, chapter 4 6:2)
τὸ δὲ πλέον τοῦ λαοῦ τῷ Ιἄσονι συνελάμβανεν, ὑφ’ οὗ καὶ πονούμενοι ὅ τε Μενέλαοσ καὶ οἱ παῖδεσ οἱ τοῦ Τωβίου πρὸσ Ἀντίοχον ἀνεχώρησαν δηλοῦντεσ αὐτῷ, ὅτι βούλονται τοὺσ πατρίουσ νόμουσ καταλιπόντεσ καὶ τὴν κατ’ αὐτοὺσ πολιτείαν ἕπεσθαι τοῖσ βασιλικοῖσ καὶ τὴν Ἑλληνικὴν πολιτείαν ἔχειν.
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 12 277:1)
ὁ δὲ βασιλεὺσ εὐθέωσ ἐκείνουσ τε καὶ αὐτὸν καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ συνελάμβανεν.
(플라비우스 요세푸스, De bello Judaico libri vii, Φλαυίου Ιὠσήπου ἱστορία Ιοὐδαϊκοῦ πολέμου πρὸσ Ῥωμαίουσ βιβλίον α. 768:4)
ἐπεὶ δ̓ οὖν ἐνίκησέ τε καὶ τὸν ὄλεθρον ἐκεῖνον Δαρεῖον ἐν Ἰσσῷ τε καὶ Ἀρβήλοισ ἐκράτησεν, ἀποστὰσ τῶν πατρῴων προσκυνεῖσθαι ἠξίου καὶ ἐσ δίαιταν τὴν Μηδικὴν μετεδιῄτησεν ἑαυτὸν καὶ ἐμιαιφόνει ἐν τοῖσ συμποσίοισ τοὺσ φίλουσ καὶ συνελάμβανεν ἐπὶ θανάτῳ.
(루키아노스, Dialogi mortuorum, Ἀλέξανδροσ, Ἀννίβασ, Μίνωσ καὶ Σκηπίων. 7:2)
ἀφίκετο δὲ καὶ ἐσ Αἴγιναν, καὶ Αἰγινητῶν τοὺσ δυνατοὺσ συνελάμβανεν ὅσοι μηδισμοῦ τε αὐτῶν μετέσχον καὶ βασιλεῖ Δαρείῳ τῷ Ὑστάσπου γῆν δοῦναι καὶ ὕδωρ τοὺσ πολίτασ ἔπεισαν.
(파우사니아스, Description of Greece, Λακωνικά, chapter 4 4:3)
ὡσ οὖν ὁ περὶ τῆσ τελευτῆσ λόγοσ ἧκεν εἰσ τοὺσ Ἀχαιούσ, τὰσ μὲν πόλεισ αὐτῶν κοινὴ κατήφεια καὶ πένθοσ εἶχεν, οἱ δ’ ἐν ἡλικίᾳ μετὰ τῶν προβούλων συνελθόντεσ εἰσ Μεγάλην πόλιν οὐδ’ ἡντινοῦν ἀναβολὴν ἐποιήσαντο τῆσ τιμωρίασ, ἀλλ’ ἑλόμενοι στρατηγὸν Λυκόρταν εἰσ τὴν Μεσσηνίαν ἐνέβαλον καὶ κακῶσ ἐποίουν τὴν χώραν, ἄχρι οὗ συμφρονήσαντεσ ἐδέξαντο τοὺσ Ἀχαιούσ, καὶ Δεινοκράτησ μὲν αὐτὸσ αὑτὸν φθάσασ διεχρήσατο, τῶν δὲ ἄλλων ὅσοισ μὲν ἀνελεῖν ἔδοξε Φιλοποίμενα δι’ αὐτῶν ἀπέθνῃσκον, ὅσοισ δὲ καὶ βασανίσαι, τούτουσ ἐπ’ αἰκίαισ ἀπολουμένουσ συνελάμβανεν ὁ Λυκόρτασ.
(플루타르코스, Philopoemen, chapter 21 1:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION