헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

καὶ ἐπὶ τὸ συγγενικὸν ἄριστον ἐκαλεῖτο ὁ Κρὴσ οὗτοσ, τὸν βασιλέα ψυχαγωγήσασ·
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 2, book 2, chapter 31 2:1)
Ἀνταλκίδᾳ δὲ τῷ Λάκωνι τὸν αὑτοῦ στέφανον εἰσ μύρον βάψασ ἔπεμψε, τῷ δὲ Ἐντίμῳ τοιαῦτα πολλὰ ἐποίει καὶ ἐπὶ τὸ συγγενικὸν ἄριστον ἐκάλει.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 2, book 2, chapter 31 2:5)
ταύτην γὰρ ἀγαθὸν πρῶτον καὶ συγγενικὸν ἔγνωμεν, καὶ ἀπὸ ταύτησ καταρχόμεθα πάσησ αἱρέσεωσ καὶ φυγῆσ καὶ ἐπὶ ταύτην καταντῶμεν ὡσ κανόνι τῷ πάθει πᾶν ἀγαθὸν κρίνοντεσ.
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, I, EPIKOUROS 129:1)
γενόμενοι δὲ σύνεγγυσ ἀλλήλων τὰ μὲν ξίφη τοῖσ ὑπασπισταῖσ παρέδωκαν, προσδραμόντεσ δὲ περιέβαλλον ἀλλήλοισ κλαίοντεσ καὶ τοῖσ ἡδίστοισ ὀνόμασιν ἀνακαλοῦντεσ, ὥστε εἰσ δάκρυα προπεσεῖν ἅπαντασ καὶ πολλὴν ἀστοργίαν κατηγορεῖν σφῶν τε αὐτῶν καὶ τῶν ἡγεμόνων, ὅτι παρὸν ἄλλοισ τισὶ σώμασι κρῖναι τὴν μάχην εἰσ ἐμφύλιον αἷμα καὶ συγγενικὸν ἄγοσ τὸν ὑπὲρ τῶν πόλεων ἀγῶνα κατέκλεισαν.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, book 3, chapter 18 5:1)
ἐπεὶ δὲ ταῦτα διῳκήσατο καὶ τῶν ἀστῶν εἷσ ἐγεγόνει, μαθὼν ὅτι Ῥωμαίων ἑκάστῳ κοινόν τ’ ὄνομα κεῖται καὶ μετὰ τὸ κοινὸν ἕτερον, ὃ δὴ συγγενικὸν αὐτοῖσ ἐστι καὶ πατρωνυμικόν, ἐξομοιοῦσθαι καὶ κατὰ τοῦτο αὐτοῖσ βουλόμενοσ Λεύκιον μὲν ἀντὶ Λοκόμωνοσ ἑαυτῷ τίθεται τὸ κοινὸν ὄνομα, Ταρκύνιον δὲ τὸ συγγενικὸν ἐπὶ τῆσ πόλεωσ ἐν ᾗ γενέσεώσ τε καὶ τροφῆσ ἔτυχε·
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, book 3, chapter 48 3:1)
Σερούϊοσ αὐτῷ προσηγορικον ὄνομα ἦν, Τύλλιοσ δὲ τὸ συγγενικόν·
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, book 3, chapter 65 9:1)
ὁ δὲ τῶν οἰωνοσκόπων ἐπιφανέστατοσ ὁ τοὺσ βωμοὺσ μεθιδρυσάμενοσ καὶ τὸ ἱερὸν τοῦ Διὸσ τεμενίσασ καὶ τἆλλα προλέγων τὰ θεῖα τῷ δήμῳ διὰ μαντικῆσ αὐτὸσ μὲν ἐκαλεῖτο τὸ κοινὸν ὄνομα καὶ προσηγορικὸν Νέβιοσ, τὸ δὲ συγγενικὸν Ἄττιοσ, ὃσ ἁπάντων θεοφιλέστατοσ ὁμολογεῖται γενέσθαι τῶν ἀκριβούντων τὴν τέχνην καὶ μεγίστου τυχεῖν δι’ αὐτὴν ὀνόματοσ ἀπίστουσ τινὰσ ὑπερβολὰσ τῆσ οἰωνομαντικῆσ ἐπιστήμησ ἐπιδειξάμενοσ·
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, book 3, chapter 70 1:1)
ἐκ ταύτησ γίνεται τῆσ Ὀκρισίασ ἔτι δουλευούσησ παιδίον, ᾧ τίθεται τραφέντι ἡ μήτηρ τὸ μὲν ἴδιόν τε καὶ συγγενικὸν ὄνομα Τύλλιον ἐπὶ τοῦ πατρόσ, τὸ δὲ κοινὸν καὶ προσηγορικὸν Σερούιον ἐπὶ τῆσ ἰδίασ τύχησ, ὅτι δουλεύουσα ἔτεκεν αὐτόν.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books IV-VI, book 4, chapter 1 6:1)
ἦν δέ τι καὶ συγγενικὸν φθινῶδεσ.
(히포크라테스, Hippocrates Collected Works I, EPIDHMIWN A, Ἑκκαίδεκα ἀρ́ρωστοι92)
"εἰ τέσσαρα γένη τῆσ φιλίασ ἐχούσησ, ὥσπερ οἱ παλαιοὶ διώρισαν, τὸ φυσικὸν πρῶτον εἶτα τὸ συγγενικὸν ἐπὶ τούτῳ καὶ τρίτον τὸ ἑταιρικὸν καὶ τελευταῖον τὸ ἐρωτικόν, ἔχει τούτων ἕκαστον ἐπιστάτην θεὸν ἢ φίλιον ἢ ξένιον ἢ ὁμόγνιον καὶ πατρῷον μόνον δὲ τὸ ἐρωτικὸν ὥσπερ δυσιεροῦν ἀνόσιον καὶ ἀδέσποτον ἀφεῖται, καὶ ταῦτα πλείστησ ἐπιμελείασ καὶ κυβερνήσεωσ δεόμενον;
(플루타르코스, Amatorius, section 16 1:1)
οὔτε γάρ τὸ συγγενικὸν οὔτε τὸ ἑταιρικὸν οὔτε τὸ ἐρωτικὸν εἱλικρινὲσ καὶ ἀπαθὲσ καὶ καθαρὸν ἔστιν εὑρεῖν κακίασ.
(플루타르코스, De fraterno amore, section 8 1:2)
οὔτε γὰρ τὸ συγγενικὸν οὔτε τὸ ἑταιρικὸν οὔτε τὸ ἐρωτικὸν εἱλικρινὲσ καὶ ἀπαθὲσ καὶ καθαρὸν ἔστιν εὑρεῖν κακίασ.
(플루타르코스, De fraterno amore, section 8 1:1)
ἐοίκε δ’ ὥσπερ συγγενικὸν αὐτῷ προστρίψασθαι νόσημα τὴν φιλαργυρίαν ἡ φύσισ, ὑφ’ ἧσ καὶ αὐτὸσ αἰσχρῶσ ἐπὶ καλοῖσ ἔργοισ ἁλοὺσ ἐξέπεσε τῆσ Σπάρτησ.
(플루타르코스, Περικλῆς, chapter 22 3:3)

SEARCH

MENU NAVIGATION