헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

πότερον τὴν ἡλικίαν ἣν ἔχων οἴχεται καὶ τὴν ἀνδρείαν ἣ κέκρυπται κακῶσ, ἢ τὴν σωφροσύνην ἧσ οὐδ’ ἂν παράδειγμα ῥᾳδίωσ εὑρ́οι τισ, ἢ τὰσ ἐλπίδασ ὧν στέρεται μὲν αὐτὸσ, στέρονται δὲ οἰκέται καὶ φίλοι καὶ πόλισ καὶ πᾶν ὅσον εἰσ τὴν νῦν Ἀσίαν τελεῖ;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, εἰσ Ἐτεωνέα ἐπικήδειος 1:4)
ἡ πόλισ δὲ πρὸσ τῷ μηδὲν δεῖσθαι τοιαύτησ καταφυγῆσ οὐδὲ τούτου στέρεται τοῦ ἡδύσματοσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 101:16)
ὁ δ’ ἄπολισ καὶ ἀνέστιόσ ἐστι καὶ τῶν ἀναγκαιοτάτων αὐτῷ στέρεται σωμάτων βίου τε τοῦ καθ’ ἡμέραν οὐκ εὐπορεῖ.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books IV-VI, book 6, chapter 56 3:3)
τίσ τῶν ἀφεστηκότων διὰ τὴν ἐμὴν ὠμότητα ἢ φιλοχρηματίαν στέρεται τῆσ ἑαυτοῦ πατρίδοσ;
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books IV-VI, book 6, chapter 59 4:3)
" εἰ γὰρ μεγίστη βλάβη ἡ τῶν μεγίστων ἀπώλειά ἐστιν, μέγιστον δ’ ἐν ἑκάστῳ προαίρεσισ οἱά δεῖ καὶ τούτου στέρεταί τισ, τί ἔτι χαλεπαίνεισ αὐτῷ;
(에픽테토스, Works, book 1, Ὅτι οὐ δεῖ χαλεπαίνειν τοῖσ ἁμαρτανομένοισ. 8:1)
πᾶσα γὰρ ψυχὴ ἄκουσα στέρεται τῆσ ἀληθείασ, ὡσ λέγει Πλάτων·
(에픽테토스, Works, book 1, Ὅτι οὐ δεῖ χαλεπαίνειν ἀνθρώποισ καὶ τίνα τὰ μικρὰ καὶ μεγάλα ἐν ἀνθρώποισ. 4:2)
οὐδενὶ χαλεπόσ, ἅτ’ εἰδὼσ ἀκριβῶσ τὸ τοῦ Πλάτωνοσ, ὅτι πᾶσα ψυχὴ ἄκουσα στέρεται τῆσ ἀληθείασ.
(에픽테토스, Works, book 2, Περὶ φιλίασ. 36:2)
νίκησ τε στέρεται πρόσ τ’ αἴσχεσιν ἄλγεα πάσχει.
(헤시오도스, 일과 날, Book WD 25:6)
Σαφέωσ γὰρ εἰδέναι χρὴ, ὅτι ὀστέα, ὅσα τελέωσ στέρεται τῶν σαρκῶν καὶ ἐπιξηραίνεται, πάντα τελέωσ ἀποστήσεται.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΑΓΜΩΝ., 34.8)
ἤρτηται δ’ ἐκ τῶν θείων θάτερα, καὶ ἐὰν μὲν δέχηταί τισ τὰ μείζονα πόλισ, κτᾶται καὶ τὰ ἐλάττονα, εἰ δὲ μή, στέρεται ἀμφοῖν.
(플라톤, Laws, book 1 42:7)
οὐδὲ μὴν στέρεταί γε παντάπασι τοῦ ἑνὸσ τἆλλα, ἀλλὰ μετέχει πῃ.
(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Παρμενίδης 353:8)
οὐδ’ ἄρα δύο οὐδὲ τρία οὔτε αὐτά ἐστι τὰ ἄλλα οὔτε ἔνεστιν ἐν αὐτοῖσ, εἴπερ τοῦ ἑνὸσ πανταχῇ στέρεται.
(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Παρμενίδης 370:9)
οὐκοῦν τό γε τοιοῦτον πόρρωθεν μὲν ὁρῶντι καὶ ἀμβλὺ ἓν φαίνεσθαι ἀνάγκη, ἐγγύθεν δὲ καὶ ὀξὺ νοοῦντι πλήθει ἄπειρον ἓν ἕκαστον φανῆναι, εἴπερ στέρεται τοῦ ἑνὸσ μὴ ὄντοσ;
(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Παρμενίδης 413:4)
τὸ δὲ παθητικὸν οἰκείου λόγου στέρεται καὶ ἄμοιρόν ἐστιν, ἄλλωσ δὲ τοῦ λογιζομένου καὶ φρονοῦντοσ εἰσακούειν καὶ τρέπεσθαι πρὸσ ἐκεῖνο καὶ ὑπείκειν καὶ κατασχηματίζεσθαι πέφυκεν, ἐὰν μὴ τέλεον ᾖ διεφθαρμένον ὑφ’ ἡδονῆσ ἀμαθοῦσ καὶ ἀκολάστου διαίτησ.
(플루타르코스, De virtute morali, section 3 7:1)
νῦν δ’ ἑτέροισ γήμασ, ἀμφοτέρων στέρεται.
(작자 미상, Greek Anthology, Volume IV, book 11, chapter 704)

SEARCH

MENU NAVIGATION