헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

καὶ φυγὼν οὐδ’ ὣσ ἔληξε τῆσ πλεονεξίασ, ἀλλὰ κἀν τῇ θαλάττῃ πολλάκισ ἐλαττωθεὶσ σπονδῶν μέν, ἄρτι τὸν Ἑλλήσποντον ἡμῶν πεπερακότων, ἐδεήθη, διὰ δὲ ὑπεροψίαν τὰ προτεινόμενα ὑπερεῖδε, καὶ στράτευμα αὖθισ πολὺ καὶ παρασκευὴν ἄπειρον ἐφ’ ἡμᾶσ συναγαγὼν ἐπολέμει, βιαζόμενοσ ἐσ πεῖραν ἐλθεῖν τοῖσ ἀμείνοσι, μέχρι συνηνέχθη μεγάλῳ κακῷ.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 7 2:6)
ἔστω δὲ ὁ λόγοσ εἰσ τὰ τῆσ γνώμησ ἔτι τὸ εἰκόσι χρῆσθαι σεμνότητα καὶ ἀξίωμα ἔχοντα τὸν λόγον ἐργάζεται, ὥσπερ ἐν θαλάττῃ πνεῦμα ἀκατάστατον ὡσ ἂν τύχῃ κινούμενον, καὶ πάλιν ὥσπερ σκηπτὸσ ἢ χειμάρρουσ ἅπαν τοῦτο τὸ πρᾶγμα εἰσ τὴν πόλιν εἰσέπεσεν, καὶ ἑτέρωθι πάλιν ἐπεὶ ὅτι γε ὥσπερ περίοδοσ ἢ καταβολὴ πυρετοῦ ἢ ἄλλου τινὸσ κακοῦ καὶ τῷ πάνυ πόρρω δοκοῦντι νῦν ἀφεστάναι προσέρχεται οὐδεὶσ ἀγνοεῖ.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ πολιτικοῦ λόγου, περὶ σεμνότητοσ. 15:3)
καὶ τοῖσ μέν γε θεοῖσ τὰσ τέτταρασ ἀπέδωκε χώρασ, ὅπωσ μηδαμοῦ μηδὲν κενὸν εἰή θεῶν, ἀλλὰ πανταχοῦ πᾶσι παρῶσι τοῖσ οὖσί τε καὶ γιγνομένοισ, τὴν δὴ πρώτην πατρίδα τὴν οὐράνιον καὶ τὴν κατ’ ἀέρα καὶ τὴν ἐν θαλάττῃ καὶ τὴν ἐπὶ γῆσ οἱο͂ν ὕπαρχοί τινεσ καὶ σατράπαι μεμερισμένοι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, εἰσ Δία 5:5)
πρόσ τε γὰρ τοὺσ πολέμουσ, εἴ τισ καὶ οὕτω διχῆ διαιροῖτο τῶν κατ’ ἤπειρον καὶ τῶν ἐν θαλάττῃ, δείξει προνοηθεῖσαν τὴν θεόν·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἀθηνᾶ 4:18)
νυνὶ δὲ συνῳκισθήτην ὑπὸ τοῦ θεοῦ τούτου καὶ πόλεισ τε ἐπολίσατο τοῖσ ἀνθρώποισ αὐτόθι, ἃσ δὴ νήσουσ νυνὶ καλοῦμεν, ὡσ μηδὲ ἐν θαλάττῃ ποθεῖν τὴν γῆν, μηδὲ ἄλλο τι ἢ ἐν γῇ εἶναι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἰσθμικὸσ εἰσ Ποσειδῶνα 4:5)
ὃν τρόπον καὶ τῷ ἀνθρώπῳ διπλοῦν ὄχημα ὑπέθηκεν, ἁρ́μα μὲν ἐν γῇ, ναῦν δὲ ἐν θαλάττῃ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἰσθμικὸσ εἰσ Ποσειδῶνα 6:3)
τεκμαίρομαι δὲ τοῖσ τε ἄλλοισ καὶ ὅτι πᾶσαν τὴν πανταχόθεν θάλατταν ἐπέστρεψε δεῦρο, πύλασ ἑκατέρωθεν ἐπιθεὶσ καὶ ἀναπετάσασ αὐτῇ τὸν ἰσθμὸν τοῦτον καλούμενον, πρόσ τε ἑώ καὶ πρὸσ ἑσπέραν ὁμοίωσ, συγκλείσασ τε ἅμα, ὡσ μὴ ἐπιμίγνυντο, οὐ πολλῷ τινι μέτρῳ γῆσ, ἀλλ’ οἱο͂ν αὐλῶνι στενῷ, καὶ νόμον θεὶσ καὶ τάξασ ἐπ’ αὐταῖσ φυλάττειν τὰ ἑαυτῆσ ὁρ́ια ἑκάστην, καὶ ἀναπετάσασ πάλιν καὶ δοὺσ πολλήν τινα τὴν πρόσω εὐρυχωρίαν ἑκάστῃ, θεαμάτων ἁπάντων ὁπόσα ἐν γῇ παραδοξότατόν τε ὁμοῦ καὶ ἥδιστον, εἰσπλεῖν τε καὶ ἐκπλεῖν ἐν τῷ αὐτῷ ἐξ οὐρίων ἑκάστουσ, καὶ ὑπὸ τοὺσ αὐτοὺσ ἀνέμουσ ἀναγωγάσ τε καὶ καταγωγὰσ γίγνεσθαι ἐν μόνῃ τῶν πασῶν τῇ γῇ ταύτῃ καὶ τῇ θαλάττῃ·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἰσθμικὸσ εἰσ Ποσειδῶνα 6:9)
λοιπὸν οὖν εὐξαμένουσ τῷ Ποσειδῶνι καὶ τῇ Ἀμφιτρίτῃ καὶ τῇ Λευκοθέᾳ καὶ τῷ Παλαίμονι καὶ Νηρηίσι καὶ δαίμοσι θαλαττίοισ πᾶσί τε καὶ πάσαισ ἀσφάλειάν τε καὶ σωτηρίαν ἔν τε γῇ καὶ ἐν θαλάττῃ διδόναι βασιλεῖ τε τῷ μεγάλῳ καὶ γένει ξύμπαντι τούτου καὶ τῷ γένει τῷ τῶν Ἑλλήνων, καὶ κατὰ τὰ ἄλλα τε εὐθενεῖν ἡμᾶσ καὶ κατὰ τοὺσ λόγουσ χωρεῖν ἐπὶ τὰ προσήκοντα ἡμῶν ἑκάστῳ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἰσθμικὸσ εἰσ Ποσειδῶνα 12:5)
τοῦτο μὲν, ὡσ ἀκούομεν, περὶ Γάδειρα θαυμαστὰ οἱᾶ ἐργάζεται καὶ νομίζεται δεύτεροσ οὐδενὸσ τῶν πάντων θεῶν, τοῦτο δὲ ἐν Μεσσήνῃ τῆσ Σικελίασ νόσων τε ἁπασῶν ἐκλύεται καὶ τοὺσ ἐν τῇ θαλάττῃ κινδύνουσ οἱ διαφυγόντεσ ἐξ ἴσου Ποσειδῶνί τε καὶ Ἡρακλεῖ τὴν εὐεργεσίαν λογίζονται.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἡρακλῆς 4:3)
ἡμᾶσ τοίνυν καὶ τοῦτον τὸν τρόπον τετίμηκε, κατάρρουσ καὶ ψύξεισ ποταμοῖσ καὶ θαλάττῃ παύων, κατακλίσεισ ἀπόρουσ ὁδῶν μήκεσιν ἰώμενοσ, τροφῆσ δ’ ἐνδείᾳ συνεχεῖ τὰσ ἀμυθήτουσ καθάρσεισ προστιθεὶσ, ἀναπνεῖν δὲ ἀποροῦντι λέγειν καὶ γράφειν προστάττων, ὥστ’ εἴ τι καὶ τοῖσ οὕτω θεραπευθεῖσιν ἔπεστιν αὔχημα, μηδ’ ἡμᾶσ ἀμοίρουσ εἶναι τούτου.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Λαλιὰ εἰσ Ἀσκληπιόν 3:15)
οὐ μόνον δὲ τὰσ ἐν τῇ γῇ πάσασ ἔχει δυνάμεισ οὗτοσ εἷσ ὢν καθ’ ἑκάστην, οὐδ’ ὥσπερ ἄλλοσ ἄλλῃ τέτακται θεὸσ, οὐδὲ κατὰ τὸν Ὁμήρου κλῆρον τριῶν μοῖραν ἔλαχε λαβὼν, ὡσ τὸν Δία καὶ τὸν Ποσειδῶ καὶ τὸν Πλούτωνα ἐκεῖνοσ ἔφη διαλαχεῖν, ἀλλὰ καὶ ἐν θαλάττῃ μέγασ οὗτοσ ὁ θεὸσ καὶ ὁλκάδεσ καὶ τριήρεισ ὑπὸ τούτῳ κυβερνῶνται καὶ ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλαισ, ἐκείνῳ μέλειν γῆσ καὶ θαλάττησ ἀνάγκησ λόγοσ αἱρεῖ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Εἰσ τὸν Σάραπιν 7:7)
οὗτοσ ὕδωρ ἀνῆκε πότιμον ἐν μέσῃ θαλάττῃ, οὗτοσ κειμένουσ ἀνέστησεν, οὗτοσ περισπούδαστον ἡλίου φῶσ τοῖσ θεαταῖσ ἔδειξεν, ὧν ἱεραὶ θῆκαι βίβλων ἱερῶν ἀπείρουσ ἀριθμοὺσ ἔχουσι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Εἰσ τὸν Σάραπιν 9:3)
ἃ δὲ τούτοισ τοιούτοισ οὖσιν ἕπεται πολλὴ ῥᾳστώνη δεικνύναι, πεδίων τε κάλλη καὶ χάριτασ τῶν μὲν πρὸ τῆσ πόλεωσ εὐθὺσ ἀπὸ τοῦ τείχουσ, μᾶλλον δὲ ἀπὸ τῆσ ἀκροπόλεωσ κεχυμένων καὶ ἐγκαταμιγνυμένων τῇ πόλει, τῶν δὲ ἐφ’ ἑκάστῃ τῇ θαλάττῃ τοῖσ αἰγιαλοῖσ ἐφορμούντων, τῶν δ’ ἐν τῇ μεσογείᾳ τοῖσ ὄρεσι τοῖσ περιέχουσιν ὥσπερ ἄλλοισ ὁρίοισ διειλημμένων ἐν κόλπων θαλαττίων τινῶν σχήματι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 10:6)
καίτοι τοῦτο δυοῖν ἐστι σημεῖον, τοῦ μήτ’ ἐν τῇ γῇ φανῆναί τινασ τῶν Ἑλλήνων ὁμοίουσ τῇ πόλει καὶ οἷσ ἐκεῖνοι πρότερον κατέπραξαν, μᾶλλον δὲ τοῦ μηδὲ σύμπαντασ ὁμοίουσ καὶ τοῦ τὰ ἐν τῇ θαλάττῃ μόνα τότε τοῖσ Ἕλλησι λειφθῆναι·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 42:7)
οἳ τῆσ γῆσ ἐξέστησαν ὑπὲρ τοῦ μήτ’ ἐν γῇ μήτ’ ἐν θαλάττῃ δουλεῦσαι, τὸ μὲν τηρεῖν τὰ ὑπάρχοντα δουλείασ ἀρχὴν νομίσαντεσ εἶναι, τὴν δὲ τῶν ὄντων στέρησιν ἀφορμὴν τῶν μελλόντων ἀγαθῶν ποιησάμενοι, καὶ τοὺσ ἔχοντασ τὰ ἑαυτῶν ἔσωζον ἀφ’ ὧν αὐτοὶ προεῖντο τὴν αὑτῶν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 43:6)

SEARCH

MENU NAVIGATION