헬라어 문장 내 검색 Language

ὦ ποθεινὸσ μὲν τοῖσ ἐντυχοῦσι, ποθεινὸσ δὲ τοῖσ ἄλλοισ ἐντυχεῖν, μακαριστὸσ δὲ καὶ τῆσ τελευτῆσ ἧσ πυνθανόμεθα, ὃσ οὐκ ἐν νόσοισ ἀναλωθεὶσ οὐδὲ ὀδύναισ πληγεὶσ, ἀλλὰ διημερεύσασ ἐν τοῖσ εἰωθόσιν, ὥσπερ κληθεὶσ ὑπὸ τοῦ δαίμονοσ μεθῆκασ ἐπὶ τῷ βιβλίῳ τὴν ψυχὴν, καὶ κατ’ ἐπωνυμίαν ἐτελεύτησασ τὸν βίον, ὥσπερ οἵ τι ἄλλο ἐξειργασμένοι δι’ ἀκριβείασ εἰσ τέλοσ, ἅπασαν δὴ τὴν πορείαν τοῦ βίου διεξελθὼν καὶ τὰ σαυτοῦ πράξασ εἰσ τὸ ἔσχατον τῆσ δυνάμεωσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἐπὶ Ἀλεξάνδρῳ ἐπιτάφιος 9:4)
πυνθανόμεθα δὲ οὐκ ὀλίγουσ εἶναι καὶ τοὺσ νέουσ λυμαίνεσθαι διὰ τὸ μηθὲν πεποιηκέναι ὑμᾶσ ὧν ἐγράψαμεν περὶ τούτων, ὡσ ἂν οὖν λάβῃσ τὴν ἐπιστολήν, σύνταξον κήρυγμα ποιήσασθαι ὅπωσ οἱ μὲν φιλόσοφοι πάντεσ ἀπαλλάσσωνται ἐκ τῶν τόπων ἤδη, τῶν δὲ νεανίσκων ὅσοι ἐὰν ἁλίσκωνται πρὸσ τούτοισ γινόμενοι διότι κρεμήσονται, καὶ οἱ πατέρεσ αὐτῶν ἐν αἰτίαισ ἔσονται ταῖσ μεγίσταισ·
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 12, book 12, chapter 684)
ἔπειτα τοὺσ νόμουσ παῤ ἄλλων πυνθανόμεθα, τὰ δὲ ἔθη πάντεσ ἐπιστάμεθα.
(디오, 크리소토모스, 연설 (2), ΠΕΡΙ ΕΘΟΥΣ. 4:6)
μέλλουσι δ’ οὖν, ὡσ πυνθανόμεθα, σκοταίαν φυλάξαντεσ νύκτα κοιμωμένοισ ἡμῖν ἐπιχειρεῖν, ἡνίκα οὔτε προιδεῖν τι τῶν γινομένων οὔτε φυλάξασθαι καθ’ ἓν γενόμενοι δυνάμεθα·
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 10, chapter 10 6:1)
ἰδιόξενοι δέ τινέσ εἰσιν, ὡσ πυνθανόμεθα, καὶ φίλοι τῶν Νεαπολιτῶν οἱ κατὰ τὴν ἑαυτῶν προαίρεσιν τῇ πόλει βοηθοῦντεσ καί τινεσ καὶ δι’ ἀπορίαν ἴσωσ βίου μισθοφόροι.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 15, chapter 8 8:2)
πυνθανόμεθα γὰρ Δαρεῖον ἐντείλασθαι ὑμῖν ἑξήκοντα ἡμέρασ μούνασ φρουρήσαντασ τὴν γέφυραν, αὐτοῦ μὴ παραγενομένου ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ, ἀπαλλάσσεσθαι ἐσ τὴν ὑμετέρην.
(헤로도토스, The Histories, book 4, chapter 133 2:2)
διὸ καὶ τοῦτον μὲν ὕστερον, ὡσ πυνθανόμεθα, χρήμασιν οὐκ ὀλίγοισ ἐζημίωσαν τῶν Λακεδαιμονίων οἱ γέροντεσ·
(플루타르코스, De genio Socratis, section 34 9:3)

SEARCH

MENU NAVIGATION