헬라어 문장 내 검색 Language

ψιλὴ τὴν κεφαλὴν καὶ τὴν δειρὴν πᾶσαν, λευκὴ πτεροῖσι πλὴν κεφαλῆσ καὶ αὐχένοσ καὶ ἀκρέων τῶν πτερύγων καὶ τοῦ πυγαίου ἄκρου ταῦτα δὲ τὰ εἶπον πάντα μέλανα ἐστὶ δεινῶσ, σκέλεα δὲ καὶ πρόσωπον ἐμφερὴσ τῇ ἑτέρῃ.
(헤로도토스, The Histories, book 2, chapter 76 3:1)
Περὶ οὗ δὲ ὁ λόγοσ ἐστὶν, οὔτε ἐκτανύειν δύνανται, ὥσπερ ἤδη εἴρηται‧ βραχύτερόν τε τὸ σκέλοσ φαίνεται διὰ δισσὰσ προφάσιασ, ὅτι τε οὐκ ἐκτανύεται, ὅτι τε πρὸσ τὴν σάρκα ὠλίσθηκε τὴν τοῦ πυγαίου ἡ γὰρ φύσισ τοῦ ἰσχίου τοῦ ὀστέου ταύτῃ, ᾗ καὶ ἡ κεφαλὴ καὶ ὁ αὐχὴν τοῦ μηροῦ γίνεται, ὅταν δὲ ἐξαρθρήσῃ, καταφερὴσ πέφυκεν ἐπὶ τοῦ πυγαίου τὸ ἔξω μέροσ.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΑΡΘΡΩΝ, 57.4)
Ἢν δὲ ἐσ τοὔπισθεν μέροσ ἐκπεπτώκῃ ὁ μηρὸσ, τὰσ μὲν κατατάσιασ καὶ ἀντιτάσιασ οὕτω δεῖ ποιέεσθαι, καθάπερ εἴρηται‧ ἐπιστορέσαντα δὲ ἐπὶ τὸ ξύλον ἱμάτιον πολύπτυχον, ὡσ μαλακώτατον ἐῄ, πρηνέα κατακλίναντα τὸν ἄνθρωπον, οὕτω κατανείνειν‧ άμα δὲ τῇ κατατάσει χρὴ τῇ σανίδι καταναγκάζειν τὸν αὐτὸν τρόπον ὡσ τὰ ὑβώματα, κατ’ ἴξιν τοῦ πυγαίου ποιησάμενον τὴν σανίδα, καὶ μᾶλλον ἐσ τὸ κάτω μέροσ, ἢ ἐσ τὸ ἄνω τῶν ἰσχίων‧ καὶ ἡ ἐντομὴ, ἡ ἐν τῷ τοίχῳ τῇ σανίδι, μὴ εὐθεῖα ἔστω, ἀλλ’ ὀλίγον καταφερὴσ πρὸσ τὸ τῶν ποδῶν μέροσ.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΑΡΘΡΩΝ, 75.1)

SEARCH

MENU NAVIGATION