헬라어 문장 내 검색 Language

Σερούϊοσ αὐτῷ προσηγορικον ὄνομα ἦν, Τύλλιοσ δὲ τὸ συγγενικόν·
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, book 3, chapter 65 9:1)
ὁ δὲ τῶν οἰωνοσκόπων ἐπιφανέστατοσ ὁ τοὺσ βωμοὺσ μεθιδρυσάμενοσ καὶ τὸ ἱερὸν τοῦ Διὸσ τεμενίσασ καὶ τἆλλα προλέγων τὰ θεῖα τῷ δήμῳ διὰ μαντικῆσ αὐτὸσ μὲν ἐκαλεῖτο τὸ κοινὸν ὄνομα καὶ προσηγορικὸν Νέβιοσ, τὸ δὲ συγγενικὸν Ἄττιοσ, ὃσ ἁπάντων θεοφιλέστατοσ ὁμολογεῖται γενέσθαι τῶν ἀκριβούντων τὴν τέχνην καὶ μεγίστου τυχεῖν δι’ αὐτὴν ὀνόματοσ ἀπίστουσ τινὰσ ὑπερβολὰσ τῆσ οἰωνομαντικῆσ ἐπιστήμησ ἐπιδειξάμενοσ·
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, book 3, chapter 70 1:1)
ἐκ ταύτησ γίνεται τῆσ Ὀκρισίασ ἔτι δουλευούσησ παιδίον, ᾧ τίθεται τραφέντι ἡ μήτηρ τὸ μὲν ἴδιόν τε καὶ συγγενικὸν ὄνομα Τύλλιον ἐπὶ τοῦ πατρόσ, τὸ δὲ κοινὸν καὶ προσηγορικὸν Σερούιον ἐπὶ τῆσ ἰδίασ τύχησ, ὅτι δουλεύουσα ἔτεκεν αὐτόν.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books IV-VI, book 4, chapter 1 6:1)
τὸ δὲ προσηγορικὸν τῷ συνδέσμῳ συντιθέμενον ἀποτετράχυκεν ἀξιολόγωσ τὴν ἁρμογήν·
(디오니시오스, De Compositione Verborum, chapter 2229)
ἐν δὲ τῇ κατὰ μέροσ συνθέσει τοῦ κώλου τοῖσ μὲν ἐπί τε συνδέσμοισ ἀφ’ ὧν ἄρχεται τὸ κῶλον, εἴτε ἄρα πρόθεσιν αὐτῶν δεῖ τὸ ἡγούμενον καλεῖν, τὸ προσηγορικὸν ἐπικείμενον μόριον τὸ κλυτὰν ἀντίτυπον πεποίηκε καὶ τραχεῖαν τὴν σύνθεσιν·
(디오니시오스, De Compositione Verborum, chapter 2240)
καὶ νῦν μὲν τὸ ῥηματικὸν ὀνοματικῶσ ἐκφέρων, αὖθισ δὲ τοὔνομα ῥῆμα ποιῶν, καὶ αὐτῶν γε τούτων ἀναστρέφων τὰσ χρήσεισ, ἵνα τὸ μὲν ὀνοματικὸν προσηγορικὸν γένηται, τὸ δὲ προσηγορικὸν ὀνοματικῶσ λέγηται·
(디오니시오스, Δε Τηυξψδιδισ ιδιοματιβυσ ̔επιστυλα αδ Αμμαευμ̓, chapter 24 1:4)
καὶ αὐτῶν γε τούτων ἀναστρέφων τὰσ χρήσεισ, ἵνα τὸ μὲν ὀνοματικὸν προσηγορικὸν γένηται, τὸ δὲ προσηγορικὸν ὀνοματικῶσ λέγηται, καὶ τὰ μὲν παθητικὰ ῥήματα δραστήρια, τὰ δὲ δραστήρια παθητικά·
(디오니시오스, De Thucydidis idiomatibus (epistula ad Ammaeum), chapter 2 2:2)
τῶν δὲ ἄλλων τὸ μὲν κοινὸν ἀπὸ συγγενείασ, τοὺσ Πομπηϊούσ καὶ τοὺσ Μαλλίουσ καὶ τοὺσ Κορνηλίουσ ὥσπερ ἂν Ἡρακλείδασ τισ εἴποι καὶ Πελοπίδασ, τοῦτο δὲ προσηγορικὸν ἐξ ἐπιθέτου πρὸσ τὰσ φύσεισ ἢ τὰσ πράξεισ ἢ τὰ τοῦ σώματοσ εἴδη καὶ πάθη τίθεσθαι, τὸν Μακρῖνον καὶ τὸν Τουρκουᾶτον καὶ τὸν Σύλλαν οἰο͂́ν ἐστιν ὁ Μνήμων ἢ ὁ Γρυπὸσ ἢ ὁ Καλλίνικοσ, εἰσ μὲν οὖν ταῦτα πολλὰσ δίδωσιν ἐπιχειρήσεισ ἡ τῆσ συνηθείασ ἀνωμαλία.
(플루타르코스, Caius Marius, chapter 1 3:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION