헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

καὶ μάλα ὀρθῶσ καὶ πολιτικῶσ, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι·
(아이스키네스, 연설, περὶ τῆσ Παραπρεσβείας, section 87 1:3)
οὕτω γὰρ πολιτικῶσ προάγοιτο ὁ λόγοσ, εἰ παρακολουθοῖεν οἱ ἀκούοντεσ τοῖσ ζητήμασιν, ἐν δὲ τῷ ἀφελεῖ οὐ τοῦτό ἐστιν, ἀλλὰ κεκρυμμέναι ἐνίοτε εἰσὶν αἱ ζητήσεισ, καὶ οὐδὲ οἶδέ τισ τί βούλεται λέγειν ὁ λέγων διὰ τὸ μηδεμιᾷ ἐπιβολῇ ἐοικέναι τὸν λόγον.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., chapter 1 5:4)
εἰ γοῦν μετεχειρίζου πολιτικῶσ, οὕτωσ ἂν εἶπεσ, Κῦροσ πολλοῦ ἄξιοσ ἐγένετο·
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., chapter 2 2:9)
σὺ δέ, εἰ ἐβούλου πολιτικῶσ αὐξῆσαι τὸν λόγον, παρετίθεισ ἂν αὐτοῖσ καὶ τὰσ δυνάμεισ, Φίλιπποσ ἦν γελωτοποιόσ, ὅστισ ἐξαίφνησ ἐπίσταται, καὶ ἐπειδὴ οὐδένα αὐτοῦ πλησίον κατέλαβε, τὸ μὲν πρῶτον ἔγνω εἰσπηδῆσαι, ἐδόκει δὲ αὐτῷ σημᾶναι πρὸσ ἕτερον, καὶ ἔκοπτε προσελθὼν τὴν θύραν.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., chapter 13 19:4)
ἀναχωρησάντων δὲ τῶν Ἑλλήνων καὶ διαλυόντων τὸν σύλλογον, ὡσ εἶδον τὸ συμβαῖνον, κἀνταῦθα δὴ καλῶσ αὐτοὺσ ἐξελεγξάντων ὡσ οὐχ ἁπλῶσ οὐδὲ πολιτικῶσ ἔχουσιν, οὐδ’ ἐκεῖνα ἐπὶ πᾶσι δικαίοισ ἐψηφίσαντο, ἀλλ’ ὑπ’ ἐσχάτησ ἀνάγκησ τῶν πραγμάτων ἀγχόμενοι καὶ οὐ πρὸσ χάριν οὐδὲ πρὸσ εὔνοιαν, τοσοῦτον ἁπάντων κατεγέλασεν ὥστ’ ἐν μὲν τῷ παραχρῆμα οὐδ’ ὁτιοῦν ἐφρόντισε, καταστάντων δὲ τῶν πραγμάτων ἦλθεν εἰσ Λακεδαίμονα ὥσπερ ἐπίτηδεσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 104:12)
καὶ παρ’ αὐτὴν μὲν τὴν ὀργὴν οὕτω πολιτικῶσ ἔσχεσ ὥστ’ οὐδ’ αὐτὸν τὸν Ἀγαμέμνονα ᾤου δεῖν τεθνάναι·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρεσβευτικὸσ πρὸσ Ἀχιλλέα 3:3)
Πεισίστρατοσ δὲ λαβὼν τὴν ἀρχὴν διῴκει τὰ κοινά, πολιτικῶσ μᾶλλον ἢ τυραννικῶσ.
(아리스토텔레스, 아테네인들의 정치체제, work Ath. Pol., chapter 14 3:2)
διῴκει δ’ ὁ Πεισίστρατοσ, ὥσπερ εἴρηται, τὰ περὶ τὴν πόλιν μετρίωσ καὶ μᾶλλον πολιτικῶσ ἢ τυραννικῶσ.
(아리스토텔레스, 아테네인들의 정치체제, work Ath. Pol., chapter 16 2:1)
οἱ δὲ πολύφιλοι καὶ πᾶσιν οἰκείωσ ἐντυγχάνοντεσ οὐδενὶ δοκοῦσιν εἶναι φίλοι, πλὴν πολιτικῶσ, οὓσ καὶ καλοῦσιν ἀρέσκουσ.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 9 132:1)
πολιτικῶσ μὲν οὖν ἔστι πολλοῖσ εἶναι φίλον καὶ μὴ ἄρεσκον ὄντα, ἀλλ’ ὡσ ἀληθῶσ ἐπιεικῆ·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 9 132:2)
μὲν ἀμφοῖν, οὐ τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον τῆσ ἀρχῆσ, ἀλλὰ γυναικὸσ μὲν πολιτικῶσ τέκνων δὲ βασιλικῶσ·
(아리스토텔레스, 정치학, Book 1 163:1)
οὕτω δὲ ὁριζομένων πολιτικῶσ καὶ ταχέωσ, ἀποροῦσί τινεσ τὸν τρίτον ἐκεῖνον ἢ τέταρτον, πῶσ ἔσται πολίτησ.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 3 23:1)
νομίζουσι δ’ οἱ μὲν τὸ τῶν πέλασ ἄρχειν δεσποτικῶσ μὲν γιγνόμενον μετ’ ἀδικίασ τινὸσ εἶναι τῆσ μεγίστησ, πολιτικῶσ δὲ τὸ μὲν ἄδικον οὐκ ἔχειν, ἐμπόδιον δὲ ἔχειν τῇ περὶ αὐτὸν εὐημερίᾳ·
(아리스토텔레스, 정치학, Book 7 30:1)
παρὰ δ’ Ὁμήρῳ ἐν τῷ τοῦ Μενελάου συμποσίῳ προβάλλουσιν ἀλλήλοισ ὥσπερ ἐν διατριβῇ ζητήματα καὶ πολιτικῶσ ὁμιλοῦντεσ τέρπουσιν ἀλλήλουσ καὶ ἡμᾶσ.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 5, book 5, chapter 141)
ἀλλὰ γὰρ οὐκ ἴσωσ οὐδὲ πολιτικῶσ ἔνιοι τὰ καθ’ αὑτοὺσ καὶ τὰ κατὰ τὴν πόλιν πολιτεύονται·
(데모스테네스, Speeches, Κατὰ Φιλίππου Δ 83:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION