헬라어 문장 내 검색 Language

βιαζομένων δὲ καὶ ὣσ τῶν περὶ τὸν Ἀπουλήιον οἱ πολιτικοὶ τά τε ἱμάτια διαζωσάμενοι καὶ τὰ προστυχόντα ξύλα ἁρπάσαντεσ τοὺσ ἀγροίκουσ διέστησαν.
(아피아노스, The Civil Wars, book 1, chapter 4 4:2)
ποικίλωσ δὲ τοῖσ σχήμασι χρῶνται οἱ ἀρχαῖοι ἀφελεῖσ τε καὶ οἱ πολιτικοὶ ἄνδρεσ·
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., chapter 2 10:1)
πρὶν γὰρ τὸ πρᾶγμα εἰπεῖν τὴν ποιότητα οἱ πολιτικοὶ παραδεικνύουσι, καὶ ποτὲ μὲν πρὸ τῶν πραγμάτων, ποτὲ δὲ μετὰ τὰ πράγματα ἐπάγοντεσ.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., chapter 2 10:4)
καὶ γὰρ εἰ καὶ οἱ πολιτικοὶ χρῶνταί τισιν ἔξωθεν ἐπινοήμασιν, οἱο͂ν εἴ τισ ἐκ παραδειγμάτων λέγοι ἢ ἐξ ἱστοριῶν ἢ ἐξ ἄλλου τινὸσ τοιούτου τρόπου, ἀλλ’ οὖν γε τοῖσ προσηρτημένοισ πρὸσ τὸ πρᾶγμα χρηστέον, ὅθεν εἰώθασι θεραπεύειν τὰ τοιαῦτα ἢ αἰτιολογίαισ ἢ ἐπαγγελίαισ, οἱο͂ν ἓν ἐκ πολλῶν ἵνα τοίνυν γνῶτε ὡσ οὐδέ ἐστι τοῦ τῆσ πόλεωσ ἤθουσ κύριον ποιῆσαι τοιοῦτον νόμον, εἶθ’ ἑξῆσ λέγονται χρήματα.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., chapter 2 16:3)
οἱ μὲν οὖν πολιτικοὶ τὰσ ἀρχὰσ λαμβάνουσι καὶ ἀπ’ αὐτῶν τῶν πραγμάτων καὶ εἰσ αὐτὰ τεινούσασ, ὁ δὲ Ξενοφῶν εἰσ αὐτὰ τεινούσασ οὐκ ἐν ἅπασιν, εἰώθε δὲ μὴ ἀπ’ αὐτῶν λαμβάνειν, ὥσπερ ἐν τῇ Παιδείᾳ ἔννοιά ποθ’ ἡμῖν ἐγένετο·
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., περὶ ἀρχῆσ. 3:1)
πλεῖστον δὲ διαφέρει πρὸσ τὸ εἶδοσ τῶν λόγων ἑκατέρου ἡ διαφορὰ τῶν πραγμάτων, οἱο͂ν οἱ πολιτικοὶ ἐπὶ τῶν ἐνδόξων καὶ γνωρίμων πραγμάτων ἢ προσώπων οὐ διαποροῦσιν, ὁ δὲ συγγραφικὸσ διαπορῶν καὶ ἐπιδιστάζων καὶ τοῖσ ἐνδόξοισ ἀφέλειαν ἐργάζεται.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., chapter 13 2:1)
χρῶνται δὲ καὶ οἱ πολιτικοὶ τοῖσ ἔξωθεν ἐπινοήμασιν, οἱο͂ν ἱστορίαισ ἢ παραδείγμασιν ἀλλὰ θεραπεύουσιν αὐτὰ ἐπαγγελίαισ ἢ αἰτιολογίαισ.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., chapter 13 9:3)
καὶ τὰσ ἐκβάσεισ οἱ μὲν πολιτικοὶ εἰώθασι μᾶλλον κατὰ τὰσ τῶν ἀτόπων ἐκβάσεισ ἐξετάζειν, καὶ τοῦτο τραχύτητα αὐτοῖσ ἐργάζεται, οἱ δὲ ἀφελεῖσ κατὰ τὰσ τῶν ἀγαθῶν ἀποβάσεισ μᾶλλον, οἱο͂ν τοῦτο γὰρ οὖν ἄλλησ μὲν οὐδεμιᾶσ ἀρχῆσ.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., chapter 13 12:2)
οὐ γάρ εἰσι πολιτικοὶ κατὰ τὴν ἀλήθειαν·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 1 51:2)
εἰ δ’ ὡσ χρήσιμοι καὶ πολιτικοί, ὡσ ἂν ἐλυσιτέλει ὁμολογοῦσιν·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 7 203:3)
οὐδὲ γὰρ ἐγίνοντ’ ἂν διὰ τῆσ πολιτικῆσ συνηθείασ πολιτικοί·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 10 157:1)
καὶ δοκεῖ ὁ τὰ περὶ αὑτὸν εἰδὼσ καὶ διατρίβων φρόνιμοσ εἶναι, οἱ δὲ πολιτικοὶ πολυπράγμονεσ·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 6 60:1)
"τούτων κατόπιν ἦσαν ἱππεῖσ Νισαῖοι μὲν χίλιοι, πολιτικοὶ δὲ τρισχίλιοι, ὧν οἱ μὲν πλείουσ ἦσαν χρυσοφάλαροι καὶ χρυσοστέφανοι, οἱ δ’ ἄλλοι ἀργυροφάλαροι.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 5, book 5, chapter 19 3:43)
οὕτω γὰρ οἱ πολιτικοὶ μεταβαλλόμενοι τοὺσ Πελοποννησίουσ ἠμύνοντο.
(디오도로스 시켈로스, Library, book xiii, chapter 66 13:3)
ἤκουσε δ’ αὐτοῦ καὶ Φωκίων ὁ ἐπίκλην χρηστὸσ καὶ Στίλπων ὁ Μεγαρεὺσ καὶ ἄλλοι πλείουσ ἄνδρεσ πολιτικοί.
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, ΒΙΩΝ ΚΑΙ ΓΝΩΜΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΙ ΕΥΔΟΚΙΜΗΣΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΕΙΣ ΔΕΚΑ ΤΟ ΕΚΤΟΝ, Kef. b'. DIOGENHS 57:3)

SEARCH

MENU NAVIGATION