헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

διὸ ποιητικῶσ λέγοντεσ τῇ ἀπρεπείᾳ τὸ γελοῖον καὶ τὸ ψυχρὸν ἐμποιοῦσι, καὶ τὸ ἀσαφὲσ διὰ τὴν ἀδολεσχίαν·
(아리스토텔레스, 수사학, Book 3, chapter 3 3:7)
ποιητικῶσ γὰρ ἄγαν.
(아리스토텔레스, 수사학, Book 3, chapter 3 4:4)
λευκὸν οὖν ἂν εἰή μυελὸν εἰρηκὼσ Σοφοκλῆσ ποιητικῶσ, Εὐριπίδησ δὲ τὸ τῆσ προσόψεωσ εἰδεχθὲσ καὶ αἰσχρὸν οὐχ αἱρούμενοσ ἐναργῶσ ἐμφανίσαι ἐδήλωσεν ὡσ ἐβούλετο.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 2, book 2, chapter 72 2:6)
ὑπὸ τῆσ ὀξύτητοσ τῶν πλαγκτῶν πετρῶν καὶ τῆσ λειότητοσ ἀφαιρεῖσθαι λέγων μίαν τῶν Πλειάδων, ἄλλην δὲ πρὸσ τοῦ Διὸσ ἐνίεσθαι χάριν τοῦ σῴζειν τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν, ποιητικῶσ αἰνιττόμενοσ ὅτι τῶν Πλειάδων ἓξ ὁρωμένων ὅμωσ ὁ ἀριθμὸσ αὐτῶν οὐκ ἀπόλλυται, λέγονται δὲ καὶ τῷ ἀριθμῷ καὶ τοῖσ ὀνόμασιν ἑπτά.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 11, book 11, chapter 82 4:1)
εἰσὶ δέ τινεσ οἵ φασι τὴν σίκιννιν ποιητικῶσ ὠνομάσθαι ἀπὸ τῆσ κινήσεωσ, ἣν καὶ οἱ σάτυροι ὀρχοῦνται ταχυτάτην οὖσαν.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 14, book 14, chapter 28 2:3)
τοῖσ μὲν γὰρ λεκτικοῖσ τῶν λόγων ἁπλῶσ καὶ ὁμοίωσ οἷσ ἂν ἐκ τοῦ παραχρῆμά τισ εἴποι πρέπει γεγράφθαι, τοῖσ δ’ εἰσ τὸν πλείω χρόνον τεθησομένοισ ποιητικῶσ καὶ περιττῶσ ἁρμόττει συγκεῖσθαι·
(데모스테네스, Speeches 51-61, Ἐρωτικός 3:3)
περὶ δὲ τῶν μήλων τούτων διαπεφωνήκασιν οἱ μυθογράφοι, καὶ τινὲσ μέν φασιν ἔν τισι κήποισ τῶν Ἑσπερίδων ὑπάρξαι κατὰ τὴν Λιβύην μῆλα χρυσᾶ, τηρούμενα συνεχῶσ ὑπό τινοσ δράκοντοσ φοβερωτάτου, τινὲσ δὲ λέγουσι ποίμνασ προβάτων κάλλει διαφερούσασ κεκτῆσθαι τὰσ Ἑσπερίδασ, χρυσᾶ δὲ μῆλα ἀπὸ τοῦ κάλλουσ ὠνομάσθαι ποιητικῶσ, ὥσπερ καὶ τὴν Ἀφροδίτην χρυσῆν καλεῖσθαι διὰ τὴν εὐπρέπειαν.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 4, chapter 26 2:2)
ὁρᾷσ ὅπωσ ῥᾳδίωσ ἅμα καὶ ποιητικῶσ ἐξειργασάμεθα;
(루키아노스, Contemplantes, (no name) 4:14)
φέρε δὲ ἤδη τούτων ἀφέμενοι τῶν λόγων εἰσ αὐτὸν ἀνέλθωμεν τὸν οὐρανὸν ποιητικῶσ ἀναπτάμενοι κατὰ τὴν αὐτὴν Ὁμήρῳ καὶ Ἡσιόδῳ ὁδὸν καὶ θεασώμεθα ὅπωσ διακεκόσμηται τὰ ἄνω.
(루키아노스, De sacrificiis, (no name) 8:1)
"οὕτωσ ἀδύνατον διαλέγεσθαι ποιητικῶσ τὸν ἀγράμματον καὶ ἀνήκοον ἐπῶν.
(플루타르코스, De Pythiae oraculis, section 229)
βέλτιον μέν, ἂν οὕτω [τισ] δέχηται ὅτι πεισθεὶσ ἐκεῖ τὴν πλάνην τῷ Ὀδυσσεῖ γενέσθαι, λαβὼν ἀληθῆ ταύτην τὴν ὑπόθεσιν ποιητικῶσ διεσκεύασε·
(스트라본, 지리학, book 1, chapter 2 22:3)
τὰ μὲν οὖν τῶν ἄλλων εὐδιαίτητά ἐστι, τὰ δ’ Ὁμήρου σκέψεωσ δεῖται κριτικῆσ, ποιητικῶσ τε λέγοντοσ καὶ οὐ τὰ νῦν ἀλλὰ τὰ ἀρχαῖα, ὧν ὁ χρόνοσ ἠμαύρωκε τὰ πολλά.
(스트라본, 지리학, Book 8, chapter 1 2:3)
οἰόνται δέ τινεσ δεῖν γράφειν "Ἶσόν τε ζαθέην Ἀνθηδόνα τ’ ἐσχατόωσαν" ἐκτείνοντεσ τὴν πρώτην συλλαβὴν ποιητικῶσ διὰ τὸ μέτρον, ἀντὶ τοῦ "Νῖσάν τε ζαθέην.
(스트라본, 지리학, Book 9, chapter 2 26:2)
Ὅμηροσ δ’ ἑνικῶσ ἐκφέρει τοτὲ μὲν ἐκτείνων τὴν πρώτην συλλαβήν, ὡσ ἐν τῷ καταλόγῳ "ἠδ’ "Ὕλην καὶ Πετεῶνα," ποιητικῶσ, τοτὲ δὲ συστέλλων "ὅσ ῥ’ ἐν Ὕλῃ ναίεσκε" "σκυτοτόμων ὄχ’ ἄριστοσ Ὕλῃ "ἔνι οἰκία ναίων.
(스트라본, 지리학, Book 9, chapter 2 34:6)
ποιητικῶσ δὲ τοὐναντίον.
(스트라본, 지리학, Book 10, chapter 2 15:6)

SEARCH

MENU NAVIGATION