헬라어 문장 내 검색 Language

τῶν δὲ ποιητικῶν ἐπιστημῶν ἕτερον τὸ τέλοσ τῆσ ἐπιστήμησ καὶ γνώσεωσ, οἱο͂ν ὑγίεια μὲν ἰατρικῆσ, εὐνομία δὲ ἤ τι τοιοῦθ’ ἕτερον τῆσ πολιτικῆσ.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 1 64:2)
εἰ γὰρ ἦν ἡδὺ τὸ ἀποθνήσκειν, πολλάκισ ἂν δι’ ἀκρασίαν ἀπέθνησκον οἱ ἀκόλαστοι, ὥσπερ καὶ νῦν αὐτοῦ μὲν τοῦ ἀποθνήσκειν οὐκ ὄντοσ ἡδέοσ, τῶν ποιητικῶν δ’ αὐτοῦ, πολλοὶ δι’ ἀκρασίαν περιπίπτουσιν εἰδότεσ, ὧν οὐθεὶσ <ἂν> ἀνδρεῖοσ εἶναι δόξειεν, εἰ καὶ πάνυ ἑτοίμωσ ἀποθνήσκειν.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 3 41:4)
ὁ μὲν ἔμπειροσ τῶν ὁποιανοῦν ἐχόντων αἴσθησιν εἶναι δοκεῖ σοφώτεροσ, ὁ δὲ τεχνίτησ τῶν ἐμπείρων, χειροτέχνου δὲ ἀρχιτέκτων, αἱ δὲ θεωρητικαὶ τῶν ποιητικῶν μᾶλλον.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 1 24:1)
πᾶσα δ’ ἐπιστήμη ζητεῖ τινὰσ ἀρχὰσ καὶ αἰτίασ περὶ ἕκαστον τῶν ὑφ’ αὑτὴν ἐπιστητῶν, οἱο͂ν ἰατρικὴ καὶ γυμναστικὴ καὶ τῶν λοιπῶν ἑκάστη τῶν ποιητικῶν καὶ μαθηματικῶν.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 11 100:1)
ἢ ἐπ’ ἐνίων ἡ ἐπιστήμη τὸ πρᾶγμα, ἐπὶ μὲν τῶν ποιητικῶν ἄνευ ὕλησ ἡ οὐσία καὶ τὸ τί ἦν εἶναι, ἐπὶ δὲ τῶν θεωρητικῶν ὁ λόγοσ τὸ πρᾶγμα καὶ ἡ νόησισ;
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 12 122:4)
εἰσ ἄπειρον οὖν ἐκείνησ τῆσ ἐπιθυμίασ οὔσησ, καὶ τῶν ποιητικῶν ἀπείρων ἐπιθυμοῦσιν.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 1 131:1)
οὔτε γὰρ ποῖόν τι δεῖ τὸ ὑγιαῖνον εἶναι σῶμα κρίνουσιν ἐνίοτε καλῶσ, οὔτε πρὸσ τὸν ὑποκείμενον αὐτοῖσ ὁρ́ον τυγχάνουσι τῶν ποιητικῶν·
(아리스토텔레스, 정치학, Book 7 201:2)
πέμπτοσ Ταρσεύσ, γεγραφὼσ περὶ ποιητικῶν ζητημάτων ἃ λύειν ἐπιχειρεῖ.
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, ΒΙΩΝ ΚΑΙ ΓΝΩΜΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΙ ΕΥΔΟΚΙΜΗΣΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΕΙΣ ΔΕΚΑ ΤΟ ΕΚΤΟΝ, Kef. b'. DIOGENHS 62:8)
οἱ δὲ μελοποιοὶ πολυμέτρουσ τὰσ στροφὰσ ἐργαζόμενοι καὶ τῶν κώλων ἑκάστοτε πάλιν ἀνίσων τε ὄντων καὶ ἀνομοίων ἀλλήλοισ ἀνομοίουσ τε καὶ ἀνίσουσ ποιούμενοι τὰσ διαιρέσεισ, δι’ ἄμφω δὲ ταῦτα οὐκ ἐῶντεσ ἡμᾶσ ὁμοειδοῦσ ἀντίληψιν λαβεῖν ῥυθμοῦ πολλὴν τὴν πρὸσ τοὺσ λόγουσ ὁμοιότητα κατασκευάζουσιν ἐν τοῖσ μέλεσιν, ἔνεστί τε καὶ τροπικῶν καὶ ξένων καὶ γλωττηματικῶν καὶ τῶν ἄλλων ποιητικῶν ὀνομάτων μενόντων ἐν τοῖσ ποιήμασιν μηδὲν ἧττον αὐτὰ φαίνεσθαι λόγῳ παραπλήσια.
(디오니시오스, De Compositione Verborum, chapter 267)
ὅταν δὲ τῶν ῥημάτων ἀλλάττῃ τὰ εἴδη τῶν παθητικῶν καὶ ποιητικῶν, οὕτω σχηματίζει τὸν λόγον·
(디오니시오스, De Thucydidis idiomatibus (epistula ad Ammaeum), chapter 71)
ἄλλοισ μὲν γὰρ οὐκ ὀλίγοισ ἐντύχοισ ἂν Ἠριδανοῖσ τισι καὶ οἷσ οὐκ ἤλεκτρον, ἀλλὰ χρυσὸσ αὐτὸσ ἀποστάζει τῶν λόγων, πολὺ τῶν κύκνων τῶν ποιητικῶν λιγυρωτέροισ·
(루키아노스, Electrum, (no name) 6:4)
"μὲν ἡμῖν ὡσ ἐπῆλθεν εἴρηται μουσικὴν δ’ ὅσασ ἡδονὰσ καὶ χάριτασ οἱάσ φέρουσαν ἀποστρέφονται καὶ φεύγουσι, βουλόμενοσ οὐκ ἄν τισ ἐκλάθοιτο, δι’ ἀτοπίαν ὧν Ἐπίκουροσ λέγει φιλοθέωρον μὲν ἀποφαίνων τὸν σοφὸν ἐν ταῖσ Διαπορίαισ καὶ χαίροντα παρ’ ὁντινοῦν ἕτερον ἀκροάμασι καὶ θεάμασι Διονυσιακοῖσ,, προβλήμασι δὲ μουσικοῖσ καὶ κριτικῶν φιλολόγοισ ζητήμασιν οὐδὲ παρὰ πότον διδοὺσ χώραν, ἀλλὰ καὶ τοῖσ φιλομούσοισ τῶν βασιλέων παραινῶν στρατιωτικὰ διηγήματα καὶ φορτικὰσ βωμολοχίασ ὑπομένειν μᾶλλον ἐν τοῖσ συμποσίοισ ἢ λόγουσ περὶ μουσικῶν καὶ ποιητικῶν προβλημάτων περαινομένουσ.
(플루타르코스, Non posse suaviter vivi secundum Epicurum, section 132)
οἱ μὲν οὖν ἄλλοι πρὸσ τὸν Σώκλαρον ἔπαιζον, ὡσ τῶν ποιητικῶν σφιγγῶν καὶ χιμαιρῶν τερατωδέστερα γένη καὶ θρέμματα βόσκοντα·
(플루타르코스, Quaestiones Convivales, book 2, Διὰ τί πεύκη καὶ πίτυσ καὶ τὰ ὅμοια τούτοισ οὐκ ἐνοφθαλμιάζεται. 2:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION