헬라어 문장 내 검색 Language

ὁμοίων γὰρ ὄντων καὶ πρὸσ ἄλληλα τὸν αὐτὸν τρόπον ἐχόντων τοῦ τε παθητικοῦ καὶ τοῦ ποιητικοῦ ταὐτὸ πέφυκε γίνεσθαι.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 10 49:1)
ἐπλανήθησαν δ’ οἱ πολλοὶ νομίζοντεσ τὰσ πελειάδασ ὄρνεισ εἶναι πρῶτον μὲν ἐκ τοῦ ποιητικοῦ σχηματισμοῦ τοῦ κατὰ τὴν πρόσθεσιν τοῦ γράμματοσ·
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 11, book 11, chapter 79 5:1)
ὁ γὰρ ἀνὴρ οὗτοσ τὴν εὐέπειαν ἐκ παντὸσ διώκει καὶ τοῦ γλαφυρῶσ λέγειν στοχάζεται μᾶλλον ἢ τοῦ ἀφελῶσ, τῶν τε γὰρ φωνηέντων τὰσ παραλλήλουσ θέσεισ ὡσ ἐκλυούσασ τὰσ ἁρμονίασ τῶν ἤχων καὶ τὴν λειότητα τῶν φθόγγων λυμαινομένασ περιίσταται, περιόδῳ τε καὶ κύκλῳ περιλαμβάνειν τὰ νοήματα πειρᾶται ῥυθμοειδεῖ πάνυ καὶ οὐ πολὺ ἀπέχοντι τοῦ ποιητικοῦ μέτρου, ἀναγνώσεώσ τε μᾶλλον οἰκειότερόσ ἐστιν ἢ χρήσεωσ.
(디오니시오스, De Isocrate, chapter 2 1:4)
πέρα τοῦ δικανικοῦ τρόπου καὶ ἡ σύνθεσισ ἔχει τι τοῦ ποιητικοῦ τό τε σχῆμα τῆσ λέξεωσ ἐκ τῶν ἐπιδεικτικῶν εἴληπται παρισώσεων καὶ παρομοιώσεων.
(디오니시오스, De Isocrate, chapter 2010)
ὅταν δὲ ἀντὶ τοῦ ποιητικοῦ τὸ παθητικὸν παραλαμβάνῃ, τοῦτον σχηματίζει τὸν τρόπον·
(디오니시오스, De Thucydidis idiomatibus (epistula ad Ammaeum), chapter 81)
ἡμῶν δὲ ὅσοι μὲν Ἀθηναίοισ συνήλλαξαν, παρείληφεν δὲ τὸ ἐνηλλάγησαν παθητικὸν ὑπάρχον ἀντὶ ποιητικοῦ τοῦ συνήλλαξαν.
(디오니시오스, De Thucydidis idiomatibus (epistula ad Ammaeum), chapter 84)
ἀντὶ γὰρ τοῦ ποιητικοῦ ῥήματοσ τοῦ κατῳκηκότασ τὸ παθητικὸν παρείληφεν τὸ κατῳκημένουσ.
(디오니시오스, De Thucydidis idiomatibus (epistula ad Ammaeum), chapter 87)
δεήσει γὰρ τότε ποιητικοῦ τινοσ ἀνέμου ἐπουριάσοντοσ τὰ ἀκάτια καὶ συνδιοίσοντοσ ὑψηλὴν καὶ ἐπ̓ ἄκρων τῶν κυμάτων τὴν ναῦν.
(루키아노스, Quomodo historia conscribenda sit, chapter 452)
"ἐκστάσεισ δ’ αὐτοῦ καὶ μεταβολὰσ πῦρ ἀφιέντοσ, αἳ αὐτὸν ἀνασπῶσιν ὡσ λέγουσιν, αὖθισ τε καταθλίβοντοσ ἐνταῦθα καὶ κατατείνοντοσ εἰσ γῆν καὶ θάλασσαν καὶ ἀνέμουσ καὶ ζῷα, καὶ τὰ δεινὰ παθήματα καὶ ζῴων καὶ φυτῶν, οὐδ’ ἀκούειν ὅσιον ἢ τοῦ ποιητικοῦ παιδὸσ ἔσται φαυλότεροσ, ἣν ἐκεῖνοσ ἔν τινι ψαμάθῳ συντιθεμένῃ καὶ διαχεομένῃ πάλιν ὑφ’ αὑτοῦ παίζει παιδιάν, ταύτῃ περὶ τὰ ὅλα χρώμενοσ ἀεί, καὶ τὸν κόσμον οὐκ ὄντα πλάττων εἶτ’ ἀπολλύων γενόμενον.
(플루타르코스, De E apud Delphos, section 214)
πλείστησ μέντοι ποιητικὴν ἐνέπλησεν ἀδοξίασ τὸ ἀγυρτικὸν καὶ ἀγοραῖον καὶ περὶ τὰ μητρῷα καὶ Σεραπεῖα βωμολοχοῦν καὶ πλανώμενον γένοσ, οἱ μὲν αὐτόθεν οἱ δὲ κατὰ κλῆρον ἔκ τινων γραμματείων χρησμοὺσ περαίνοντεσ οἰκέταισ καὶ γυναίοισ ὑπὸ τῶν μέτρων ἀγομένοισ μάλιστα καὶ τοῦ ποιητικοῦ τῶν ὀνομάτων ὅθεν οὐχ ἥκισθ’ ἡ ποιητικὴ δοκοῦσα κοινὴν ἐμπαρέχειν ἑαυτὴν ἀπατεῶσι καὶ γόησιν ἀνθρώποισ καὶ ψευδομάντεσιν ἐξέπεσε τῆσ ἀληθείασ καὶ τοῦ τρίποδοσ.
(플루타르코스, De Pythiae oraculis, section 257)
ὡσ δ’ εἰπεῖν, ὁ πεζὸσ λόγοσ, ὅ γε κατεσκευασμένοσ, μίμημα τοῦ ποιητικοῦ ἐστι.
(스트라본, 지리학, book 1, chapter 2 12:9)

SEARCH

MENU NAVIGATION