헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

περίπατοι μακροὶ, εὐθέεσ, ἀνέλικτοι, εὔπνοοι , ὑπὸ δένδρεσι μὲν μυρσίνησ, ἢ δάφνησ, ἢ τοῖσι δριμέσι, καὶ εὐώδεσι βοτάνῃσι δὲ, καλαμίνθῃ, γλήχωνι, θύμῳ, ἡδυόσμῳ · μάλιστα μὲν τοῖσι ἀγρίοισι, αὐτομάτοισι· ἢν δὲ μὴ, κἀν ποιητοῖσι· ἐν τοῖσι καὶ αἰῶραι μακραὶ καὶ αἵδε εὐθέεσ· ὁδοιπορίῃσι καλὸν χρέεσθαι, μὴ παρὰ ποταμὸν εἰσ τὸ Ῥεῦμα ἐνορῆν, ̔ ἰλίγγων γὰρ ποιητικὸν Ῥόοσ,̓ μηδὲ ἐσ κύκλον στρωφώμενον, μηδὲ βέμβικα δινεύμενον.
(아레타이오스, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., ARETAIOU KAPPADOKOU XRONIWN NOUSWN QERAPEUTIKON, Κεφ. ιδ’. Θεραπεία Σπληνόσ.136)
τούτων δὲ οὕτωσ ἐχόντων, ὅσα μὲν ἔκγονοί τε καὶ παῖδεσ ἐκείνου καὶ παίδων παῖδεσ, τοῦτο δὴ τὸ ποιητικὸν, τὴν Ῥωμαίων ἑλόμενοι πολιτείαν λαμπροὶ λαμπρῶσ διῆλθον ὀρθῶσ ἄν μοι δοκῶ ποιῆσαι παραλιπών.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἀπελλᾶ γενεθλιακός 3:1)
καὶ γὰρ κίνδυνοσ ἐπὶ τοῖσ τοιούτοισ λέγεται μόνοισ τῶν φοβερῶν, ὅταν πλησίον ᾖ τὸ τῆσ τοιαύτησ φθορᾶσ ποιητικόν.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 3 34:1)
τὰ δ’ ὡσ τὸ θερμαντικὸν πρὸσ τὸ θερμαντὸν καὶ τὸ τμητικὸν πρὸσ τὸ τμητόν, καὶ ὅλωσ τὸ ποιητικὸν πρὸσ τὸ παθητικόν·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 5 173:2)
ἐπεὶ δὲ τὸ δυνατὸν τὶ δυνατὸν καὶ ποτὲ καὶ πὼσ καὶ ὅσα ἄλλα ἀνάγκη προσεῖναι ἐν τῷ διορισμῷ, καὶ τὰ μὲν κατὰ λόγον δύναται κινεῖν καὶ αἱ δυνάμεισ αὐτῶν μετὰ λόγου, τὰ δὲ ἄλογα καὶ αἱ δυνάμεισ ἄλογοι, κἀκείνασ μὲν ἀνάγκη ἐν ἐμψύχῳ εἶναι ταύτασ δὲ ἐν ἀμφοῖν, τὰσ μὲν τοιαύτασ δυνάμεισ ἀνάγκη, ὅταν ὡσ δύνανται τὸ ποιητικὸν καὶ τὸ παθητικὸν πλησιάζωσι, τὸ μὲν ποιεῖν τὸ δὲ πάσχειν, ἐκείνασ δ’ οὐκ ἀνάγκη·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 9 49:1)
τὸ μὲν γὰρ ὅτι σημαντικὸν ὑγιείασ τὸ δ’ ὅτι ποιητικόν.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 11 39:2)
ἀλλὰ μὴν εἰ ἔστι κινητικὸν ἢ ποιητικόν, μὴ ἐνεργοῦν δέ τι, οὐκ ἔσται κίνησισ·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 12 56:3)
ἀλλὰ μὴν οὐδέν γ’ ἔσται τῶν ἐναντίων ὅπερ καὶ ποιητικὸν καὶ κινητικόν;
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 12 143:1)
εἰ γάρ ἐστιν ἡ εὐεξία πυκνότησ σαρκόσ, ἀνάγκη καὶ τὴν καχεξίαν εἶναι μανότητα σαρκὸσ καὶ τὸ εὐεκτικὸν τὸ ποιητικὸν πυκνότητοσ ἐν σαρκί.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 5 6:2)
τοῦτό <γάρ> ἐστιν ἑκάστῳ ἀγαθόν, καὶ οὗ παρόντοσ εὖ διάκειται καὶ αὐτάρκωσ ἔχει, καὶ τὸ αὔταρκεσ, καὶ τὸ ποιητικὸν ἢ φυλακτικὸν τῶν τοιούτων, καὶ ᾧ ἀκολουθεῖ τὰ τοιαῦτα, καὶ τὰ κωλυτικὰ τῶν ἐναντίων καὶ τὰ φθαρτικά.
(아리스토텔레스, 수사학, Book 1, chapter 6 2:2)
ἀρετὴ γὰρ κτήσεωσ καὶ ποιητικὸν πολλῶν.
(아리스토텔레스, 수사학, Book 1, chapter 6 11:2)
ἐπεὶ οὖν ἀγαθὸν λέγομεν τό τε αὐτὸ αὑτοῦ ἕνεκα καὶ μὴ ἄλλου αἱρετόν, καὶ οὗ πάντ’ ἐφίεται, καὶ ὃ νοῦν ἂν καὶ φρόνησιν λαβόντα ἕλοιτο, καὶ τὸ ποιητικὸν καὶ τὸ φυλακτικόν, ἢ ᾧ ἕπεται τὰ τοιαῦτα, τὸ δ’ οὗ ἕνεκα τὸ τέλοσ ἐστίν, τέλοσ δέ ἐστιν οὗ ἕνεκα τὰ ἄλλα, αὐτῷ δὲ ἀγαθὸν τὸ πρὸσ αὐτὸν ταῦτα πεπονθόσ, ἀνάγκη τά γε πλείω τοῦ ἑνὸσ καὶ τῶν ἐλαττόνων, συναριθμουμένου τοῦ ἑνὸσ ἢ τῶν ἐλαττόνων, μεῖζον ἀγαθὸν εἶναι·
(아리스토텔레스, 수사학, Book 1, chapter 7 3:1)
καὶ οὗ τὸ ποιητικὸν μεῖζον, ὡσαύτωσ·
(아리스토텔레스, 수사학, Book 1, chapter 7 7:3)
εἰ δ’ ἐστὶν ἡδονὴ τὸ τοιοῦτον, δῆλον ὅτι καὶ ἡδύ ἐστι τὸ ποιητικὸν τῆσ εἰρημένησ διαθέσεωσ, τὸ δὲ φθαρτικὸν ἢ τῆσ ἐναντίασ καταστάσεωσ ποιητικὸν λυπηρόν.
(아리스토텔레스, 수사학, Book 1, chapter 11 2:1)
ποιητικὸν δ’ ὀργῆσ καὶ ἡ λήθη, οἱο͂ν καὶ ἡ τῶν ὀνομάτων, οὕτωσ οὖσα περὶ μικρόν·
(아리스토텔레스, 수사학, Book 2, chapter 2 26:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION