헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

δοκεῖ δέ μοι καὶ Ἡσίοδοσ, εἰ ὁμοίωσ Ὁμήρῳ τέλειοσ ἦν τὰ ποιητικὰ καὶ μαντικὸσ, ὥσπερ ἐκεῖνοσ οὐκ ἠγνόησε τὴν ὑμετέραν ἀρχὴν ἐσομένην, ἀλλὰ προεῖδε καὶ ἀνεφθέγξατο ἐν τοῖσ ἔπεσιν, οὕτωσ καὶ αὐτὸσ οὐκ ἂν ὥσπερ νῦν ἀπὸ χρυσοῦ γένουσ ἀρξάμενοσ γενεαλογεῖν, ἢ, ἡνίκα ταύτην ἀρχὴν ἐνεστήσατο, περί γε τοῦ τελευταίου καὶ σιδηροῦ γένουσ διαλεγόμενοσ τοῦτον ἂν αὐτοῦ φάναι γενέσθαι τὸν ὄλεθρον, εὖτ’ ἂν γεινόμενοι πολιοκρόταφοι τελέθωσιν, ἀλλ’ ἡνίκ’ ἂν ἡ ὑμετέρα προστασία τε καὶ ἀρχὴ καταστῇ, τότ’ ἂν φάναι φθαρῆναι τὸ σιδηροῦν φῦλον ἐν τῇ γῇ, καὶ Δίκῃ δὲ καὶ Αἰδοῖ τότ’ ἂν ἀποδοθῆναι κάθοδον εἰσ ἀνθρώπουσ, καὶ οἰκτεῖραι τοὺσ πρὸ ὑμῶν γενομένουσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ῥώμησ ἐγκώμιον 31:9)
φόβου ποιητικὰ ἑκάστῳ ᾧ φοβερά, οἱο͂ν εἰ μὲν σφόδρα φοβερά, εἰή ἂν ἰσχυρὸσ ὁ φόβοσ, εἰ δ’ ἠρέμα, ἀσθενήσ.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 3 12:4)
ὅλωσ μὲν οὖν φοβερὰ λέγεται τὰ ποιητικὰ φόβου.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 3 28:2)
τοιαῦτα δ’ ἐστὶν ὅσα φαίνεται ποιητικὰ λύπησ φθαρτικῆσ·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 3 28:3)
τὰ μὲν οὖν φοβερά, περὶ ὅσα φαμὲν εἶναι τὸν ἀνδρεῖον, εἴρηται δὴ ὅτι τὰ φαινόμενα ποιητικὰ λύπησ τῆσ φθαρτικῆσ·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 3 35:1)
τὰ μὲν γὰρ ὅτι οὐσίαι, ὄντα λέγεται, τὰ δ’ ὅτι πάθη οὐσίασ, τὰ δ’ ὅτι ὁδὸσ εἰσ οὐσίαν ἢ φθοραὶ ἢ στερήσεισ ἢ ποιότητεσ ἢ ποιητικὰ ἢ γεννητικὰ οὐσίασ ἢ τῶν πρὸσ τὴν οὐσίαν λεγομένων, ἢ τούτων τινὸσ ἀποφάσεισ ἢ οὐσίασ·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 4 11:1)
τὰ δ’ ἄλλα ἐναντία λέγεται τὰ μὲν τῷ τὰ τοιαῦτα ἔχειν, τὰ δὲ τῷ δεκτικὰ εἶναι τῶν τοιούτων, τὰ δὲ τῷ ποιητικὰ ἢ παθητικὰ εἶναι τῶν τοιούτων, ἢ ποιοῦντα ἢ πάσχοντα, ἢ ἀποβολαὶ ἢ λήψεισ, ἢ ἕξεισ ἢ στερήσεισ εἶναι τῶν τοιούτων.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 5 121:1)
τὰ δὲ ποιητικὰ καὶ παθητικὰ κατὰ δύναμιν ποιητικὴν καὶ παθητικὴν καὶ ἐνεργείασ τὰσ τῶν δυνάμεων, οἱο͂ν τὸ θερμαντικὸν πρὸσ τὸ θερμαντὸν ὅτι δύναται, καὶ πάλιν τὸ θερμαῖνον πρὸσ τὸ θερμαινόμενον καὶ τὸ τέμνον πρὸσ τὸ τεμνόμενον ὡσ ἐνεργοῦντα.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 5 179:2)
τὰ δ’ ἄλλα ἐναντία κατὰ ταῦτα λεχθήσεται, τὰ μὲν τῷ ἔχειν τὰ δὲ τῷ ποιεῖν ἢ ποιητικὰ εἶναι τὰ δὲ τῷ λήψεισ εἶναι καὶ ἀποβολαὶ τούτων ἢ ἄλλων ἐναντίων.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 10 66:3)
τοῖσ δὲ λεχθεῖσιν ἀμφισβήτησίσ τισ ὑποφαίνεται διὰ τὸ μὴ περὶ παντὸσ ἀγαθοῦ τοὺσ λόγουσ εἰρῆσθαι, λέγεσθαι δὲ καθ’ ἓν εἶδοσ τὰ καθ’ αὑτὰ διωκόμενα καὶ ἀγαπώμενα, τὰ δὲ ποιητικὰ τούτων ἢ φυλακτικά πωσ ἢ τῶν ἐναντίων κωλυτικὰ διὰ ταῦτα λέγεσθαι καὶ τρόπον ἄλλον.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 1 42:4)
ὥστε ἕνα μὲν τρόπον δίκαια λέγομεν τὰ ποιητικὰ καὶ φυλακτικὰ εὐδαιμονίασ καὶ τῶν μορίων αὐτῆσ τῇ πολιτικῇ κοινωνίᾳ.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 5 13:1)
τὰ δὲ ποιητικὰ τῆσ ὅλησ ἀρετῆσ ἐστὶ τῶν νομίμων ὅσα νενομοθέτηται περὶ παιδείαν τὴν πρὸσ τὸ κοινόν.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 5 31:1)
ταῦτα γὰρ δοκεῖ μάλιστ’ εἶναι φιλικὰ καὶ ποιητικὰ φιλίασ.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 8 56:2)
τὰ μὲν οὖν λεγόμενα ὄργανα ποιητικὰ ὄργανά ἐστι, τὸ δὲ κτῆμα πρακτικόν·
(아리스토텔레스, 정치학, Book 1 42:1)
τῶν γὰρ ἐναντίων τἀναντία ποιητικά, φθορὰ δὲ σωτηρίᾳ ἐναντίον.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 5 147:3)

SEARCH

MENU NAVIGATION