헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

ἐπειδὴ δ’ οὐδ’ ὣσ ἄνευ ἀγῶνοσ ἑώρα ἐσόμενα τὰ πράγματα, τότε δὴ προσιὼν Λυσίστρατον, Ἡγημόνα, Ἐπιχάρη, ὁρῶν φίλουσ ὄντασ ἐμοὶ καὶ χρωμένουσ, εἰσ τοῦτο βδελυρίασ ἦλθε καὶ παρανομίασ ὥστ’ ἔλεγε πρὸσ τούτουσ ὡσ εἰ ἔτι καὶ νῦν βουλοίμην ἀποστῆναι τῆσ Ἐπιλύκου θυγατρόσ, ἕτοιμοσ εἰή παύσασθαί με κακῶσ ποιῶν, ἀπαλλάξαι δὲ Κηφίσιον, δίκην δ’ ἐν τοῖσ φίλοισ δοῦναί μοι τῶν πεποιημένων.
(안도키데스, 연설, Περὶ τῶν μυστηρίων 197:1)
περὶ μὲν οὖν μοιχείασ καὶ γυναικῶν ἀλλοτρίων ἁρπαγῆσ καὶ τῆσ ἄλλησ βιαιότητοσ καὶ παρανομίασ καθ’ ἕκαστον εἰ δεήσειε λέγειν, οὐκ ἂν ἐξαρκέσειεν ὁ παρὼν χρόνοσ, ἅμα δὲ καὶ πολλοῖσ ἀπεχθοίμην τῶν πολιτῶν, φανερὰσ τὰσ συμφορὰσ ποιῶν αὐτῶν.
(안도키데스, 연설, Ἀνδοκίδου κατὰ Ἀλκιβιάδου 17:3)
καὶ οὕτωσ εὐτυχήσ ἐστιν, ὥστε τοὺσ Ἕλληνασ τῆσ παρανομίασ καὶ τῆσ δωροδοκίασ μάρτυρασ κεκτημένοσ οὐδεμίαν δέδωκε δίκην, ἀλλὰ ὁπόσοι μὲν ἄρχοντεσ ἐν μιᾷ πόλει γεγένηνται, ὑπεύθυνοί εἰσιν, ὁ δὲ πάντων τῶν συμμάχων <ἄρχων> καὶ χρήματα λαμβάνων οὐδενὸσ τούτων ὑπόδικόσ ἐστιν, ἀλλὰ τοιαῦτα διαπεπραγμένοσ σίτησιν ἐν Πρυτανείῳ ἔλαβε, καὶ προσέτι πολλῇ τῇ νίκῃ χρῆται, ὥσπερ οὐ πολὺ μᾶλλον ἠτιμακὼσ ἢ ἐστεφανωκὼσ τὴν πόλιν.
(안도키데스, 연설, Ἀνδοκίδου κατὰ Ἀλκιβιάδου 46:3)
καὶ πρῶτοι μὲν ἀπόντεσ ἑάλωσαν Μίλων τε ἐπὶ τῷ Κλωδίου φόνῳ καὶ Γαβίνιοσ παρανομίασ ὁμοῦ καὶ ἀσεβείασ, ὅτι χωρὶσ ψηφίσματοσ ἐσ Αἴγυπτον μετὰ στρατιᾶσ ἐσέβαλεν ἀπαγορευόντων τῶν Σιβυλλείων, Ὑψαῖοσ δὲ καὶ Μέμμιοσ καὶ Σέξστοσ καὶ ἕτεροι πλείονεσ ἐπὶ δωροδοκίαισ ἢ πλήθουσ δεκασμῷ.
(아피아노스, The Civil Wars, book 2, chapter 4 1:3)
Ἐπεὶ δ’ ὁ στρατὸσ αὐτῷ κατέπλευσε, Ποθεινὸν μὲν καὶ Ἀχιλλᾶν ἐκόλασε θανάτῳ τῆσ ἐσ τὸν Πομπήιον παρανομίασ, Θεόδοτον δὲ διαδράντα Κάσσιοσ ὕστερον ἐκρέμασεν, εὑρὼν ἐν Ἀσίᾳ.
(아피아노스, The Civil Wars, book 2, chapter 13 3:1)
καὶ δίκη μὲν ἥδε παρανομίασ ἐσ πρέσβεισ ἐγένετο Σένοσιν.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 11:4)
Ῥωμαῖοι δὲ τούτων πυθόμενοι πρέσβεισ ἐσ Ταραντα πέμπουσι, τοὺσ μὲν αἰχμαλώτουσ κελεύοντεσ, οὓσ οὐ πολεμοῦντασ ἀλλὰ θεωμένουσ ἔλαβον, ἀποδοῦναι, Θουρίων δ’ οὓσ ἐξέβαλον, εἰσ τὴν πόλιν καταγαγεῖν, ἅ τε διηρπάκεσαν αὐτούσ, ἢ τὴν ζημίαν τῶν ἀπολομένων, ἀποτῖσαι, σφίσι δ’ ἐκδοῦναι τοὺσ αἰτίουσ τῆσ παρανομίασ, εἰ Ῥωμαίων ἐθέλουσιν εἶναι φίλοι.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 13:1)
πρόφασιν δὲ τῆσ παρανομίασ ἔφερον ὅτι Ῥηγῖνοι τὴν φρουρὰν προεδίδοσαν Πύρρῳ.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 14:2)
καὶ δίκη μὲν ἥδε παρανομίασ ἐσ πρέσβεισ ἐγένετο Σένοσιν.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 5:58)
Οὐρίατθοσ δ’ ὁ ἐκ τῆσ Γάλβα παρανομίασ ἐκφυγών, τότε συνὼν αὐτοῖσ, ὑπεμίμνησκε τῆσ Ῥωμαίων ἀπιστίασ, ὁσάκισ τε αὐτοῖσ ὀμόσαντεσ ἐπιθοῖντο, καὶ ὡσ ὅδε πᾶσ ὁ στρατὸσ ἐκ τοιῶνδε ἐπιορκιῶν Γάλβα καὶ Λευκόλλου διαφύγοιμεν.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 11 1:6)
λαβόντων δὲ ἡμῶν τούτουσ τοὺσ λογισμοὺσ καὶ τῶν θεῶν εὐμενῶσ συναιρομένων ἐλευθέρα μὲν ἡ σὴ καὶ ἡμετέρα πατρὶσ καὶ σώα καὶ ἀθῶοσ τῆσ τῶν βαρβάρων ὕβρεωσ καὶ παρανομίασ, ἐλευθέρα δὲ καὶ πᾶσα ἡ Ἑλλὰσ, ἐξουσία δὲ καὶ σοὶ φιλοσοφεῖν καὶ τοῖσ σοῖσ ἑταίροισ ἐγένετο καὶ πλεῖν ἐλευθέρωσ ὅποι ἐβούλεσθε καὶ ἔχειν ἡμῶν μνησθῆναι, καὶ ἔπειτα, εὔγνωμον δ’ ἦν, ὡσ ἐπὶ τὰ βελτίω.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 77:10)
ἀλλὰ δυοῖν ἔμελλον, οἶμαι, θάτερον οἱ τότ’ ἐκείνῳ συνόντεσ ἢ ζηλώσαντεσ αὐτοῦ τὴν δύναμιν, χρηστόν τι καὶ παραπλήσιον κατὰ τοὺσ λόγουσ ἐπιτηδεύειν, καὶ ὅσῳ μᾶλλον ἐτίμων κἀκεῖνον καὶ τοὺσ λόγουσ, τοσούτῳ κοσμιώτερον καὶ σωφρονέστερον αὑτῶν ἕξεσθαι καὶ πάσησ παρανομίασ ἀφέξεσθαι, ἢ καὶ παντάπασιν ἀπογνόντεσ καὶ νομίσαντεσ κρεῖττον ἢ καθ’ αὑτοὺσ εἶναι τὸ πρᾶγμα τὴν ἡσυχίαν σχήσειν καθαρῶσ, ὡσ τὸ μὲν εἶναι ῥήτορα τοῦτο ὂν, ὅπερ ἦν ὁ Περικλῆσ, αὐτοῖσ δ’ οὐκ ἐξ ἴσου τὴν τύχην οὖσαν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 17:7)
σὺ δ’ αὐτὸν ἐλέγχειν ἐπιχειρῶν οὐ νόμῳ τοῦτο ποιεῖσ, ἀλλὰ κενοῖσ τισι λόγοισ καὶ μύθοισ παράγων, νόμων μὲν καὶ ἀληθείασ καθάπαξ ἀποστατοῦσι, ψεύδουσ δὲ καὶ παρανομίασ μεστοῖσ, κἂν χρησμῶν οὐδὲν ἧττον τούτοισ αὐτὸσ ἰσχυρίζῃ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Δημοσθένη περὶ ἀτελείας 28:11)
ὁ τοίνυν νόμοσ οὗτοσ ὁ Λεπτίνου, οὐ μόνον, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, τοῦτ’ ἀδικεῖ, ὅτι τὰσ τιμὰσ ἀναιρῶν τῶν εὐεργεσιῶν ἀχρεῖον τὴν ἐπιείκειαν τοῖσ φιλοτιμεῖσθαι βουλομένοισ καθίστησιν, ἀλλ’ ὅτι καὶ παρανομίασ δόξαν αἰσχίστην τῇ πόλει καταλείπει.
(데모스테네스, Speeches 11-20, Περὶ τῆσ Ἀτελείασ πρὸσ Λεπτίνην 208:1)
ἔτι τοίνυν περὶ τοὺσ αὐτοὺσ χρόνουσ Διοπείθησ ἐμβαλὼν εἰσ τὴν χώραν Κρωβύλην μὲν καὶ τὴν Τιρίστασιν ἐξηνδραποδίσατο, τὴν δὲ προσεχῆ Θρᾴκην ἐπόρθησε, τέλοσ δ’ εἰσ τοῦτ’ ἦλθε παρανομίασ ὥστ’ Ἀμφίλοχον ὑπὲρ τῶν αἰχμαλώτων ἐλθόντα πρεσβευτὴν συλλαβὼν καὶ τὰσ ἐσχάτασ ἀνάγκασ ἐπιθεὶσ ἀπελύτρωσε ταλάντων ἐννέα·
(데모스테네스, Speeches 11-20, Ἐπιστολὴ Φιλίππου 5:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION