헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

καὶ τὸ μέγιστον, ἐπερωτῶσιν ὑμᾶσ οἱ νεώτεροι, πρὸσ ὁποῖον χρὴ παράδειγμα αὐτοὺσ τὸν βίον ποιεῖσθαι.
(아이스키네스, 연설, κατὰ Κτησιφῶντος, section 2453)
μὴ βοηθούντων μὲν οὖν ἡμῶν οὐδὲ λόγοσ ὑπολείπεται μὴ οὐκ ἀδικεῖν καὶ ποιεῖν Ἀργείουσ ὁποῖον ἄν τι βούλωνται δικαίωσ·
(안도키데스, 연설, Περὶ τῆσ πρὸσ Λακεδιμονίουσ εἰρήνης 37:4)
τῶν δὲ ἰδόντων, ὁποῖον ἕκαστοσ ἔτυχε σχῆμα ἔχων, ἀπελιθώθη.
(아폴로도로스, Library and Epitome, book 2, chapter 4 3:12)
ξύλοισ δὲ καὶ λίθοισ χρωμένων αὐτῶν ἐσ ἀλλήλουσ καὶ μείζονοσ αἰεὶ γιγνομένου τοῦ κακοῦ, δείσαντεσ οἱ ὕπατοι περὶ τῇ δοκιμασίᾳ τοῦ νόμου πλησιαζούσῃ προύγραψαν ἡμερῶν ἀργίασ πολλῶν, ὁποῖον ἐν ταῖσ ἑορταῖσ εἰώθε γίγνεσθαι, ἵνα τισ ἀναβολὴ γένοιτο τῆσ χειροτονίασ καὶ τοῦ κακοῦ.
(아피아노스, The Civil Wars, book 1, chapter 7 1:8)
ἵνα δὲ ἔτι σαφέστερόν σοι γένηται ὁποῖόν τί ἐστι τὸ διὰ μέσου ἐμβαλεῖν πλείω νοήματα, ἐκεῖνο σαφέστατον παράδειγμα ἐν τῷ τῆσ παραπρεσβείασ τὸ γὰρ πρὸσ ἄνδρα θνητόν, ἓν νόημα ἐκ προσώπου, καὶ διὰ καιρούσ τινασ ἰσχύοντα γράφοντασ εἰρήνην ἀθάνατον συνθέσθαι τὴν κατὰ τῆσ πόλεωσ αἰσχύνην, τὸ πρᾶγμα τὸ γινόμενον, τὸ δὲ ἐπ’ αὐτῷ καὶ οὔπω ἀπήρτισται, ἀλλ’ ἐπεμβάλλει.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ πολιτικοῦ λόγου, περὶ περιβολῆσ. 5:1)
τὰ μὲν γάρ τινα, ὡσ ἔφην, ὑποκαθήμενον καὶ ὑπονοούμενον ἔχει τὸ ἦθοσ, ὁποῖόν ἐστι τὸ προειρημένον ἀεὶ σὺ ἐπισκώπτεισ ἡμᾶσ, τὰ δέ τινα ἁπλᾶ ἐστι καὶ οὐδεμίαν κακοήθειαν ἐμφαίνει, ὡσ ἔχει καὶ τοῦτο, οἱ μέν τινεσ χρισάμενοι, οἱ δὲ καὶ λουσάμενοι·
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., περὶ ἠθῶν. 4:1)
ἐξήρκεσε γὰρ αὐτῷ ἐκ τοῦ γένουσ ἐνδείξασθαι ὁποῖόν ἐστι διαβάλλειν ἀδελφὸν πρὸσ ἀδελφόν·
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., περὶ ἠθῶν. 5:5)
τῷ ἰδεῖν τὸν καιρὸν καὶ τὸ πρᾶγμα ὁποῖον καὶ τὰ παρακολουθοῦντα φύσει, οἱο͂ν ὁποῖον μέν τι τὸ συμπόσιόν ἐστι καὶ τίνα ἐν συμποσίῳ λέγεσθαί τε καὶ γίνεσθαι συμβαίνει.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., περὶ ἠθῶν. 6:5)
οὐ γὰρ Κῦρον ἐγκωμιάσαι προῄρηται οὐδὲ μέλει αὐτῷ ὃν τρόπον ἐπαιδεύθη ὁ Κῦροσ ἢ ἐτράφη, ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐν ἤθει προάγει τὸν λόγον, ὑπογραφῇ κέχρηται ὁποῖόν τινα δεῖ εἶναι τὸν ἀγαθὸν ἄνδρα καὶ τίνι τροφῇ καὶ τίνι παιδείᾳ χρῆσθαι, καὶ ὁποῖον μὲν δεῖ εἶναι ἔτι ἐν παιδίοισ ὄντα, ὁποῖον δὲ ἐπειδὰν μειράκιόν τισ γένηται, τίνα δὲ ἔργα καὶ ἐπιτηδεύματα προσήκοντα τῷ καλῷ τε καὶ ἀγαθῷ ἀνδρί, ὁ δὲ Κῦροσ ἄλλωσ ὄνομά ἐστιν αὐτῷ.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., περὶ ἠθῶν. 6:14)
οὐδὲ χρὴ πρότερον ἐπίδειξιν εἶναι πολιτείασ, πρὶν ἂν ἀνήρ τισ γένηται σοφόσ τε καὶ ἐπιστήμων πραγμάτων, ἀλλ’ ὑποθεὶσ ἕτερα πρόσωπα διδάσκει σε ὃν τρόπον χρὴ τὰ τοιαῦτα ποιεῖν, ὁποῖον καὶ Χαιρεφῶντα λέγει διαφερόμενον πρὸσ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, εἰπέ μοι, ἔφη, σὺ μόνοσ οὐ γινώσκεισ ὅτι οὕτω χρὴ τοῖσ ἀδελφοῖσ προσφέρεσθαι, ἀλλὰ πρόσωπον ἕτερον ὑπέβαλλεν.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., περὶ ἠθῶν. 6:18)
ἰδίωμα τὸ μὴ μεταβάλλοντα τὴν ποιότητα τοῦ νοήματοσ οὕτωσ εἰσαγαγεῖν ἐν γένει πρῶτον, ὅπερ ἄν τισ πολιτικὸσ ἐποίησεν ἐξαίρων τὸν λόγον τῷ ἀξιώματι, οἱο͂ν ἔννοιά ποθ’ ἡμῖν ἐγένετο, ὁποῖον εἶναι συμβέβηκε τὸ κατὰ τὴν τῶν καλῶν φύσιν, εἶτα οὕτωσ τὸ κατ’ εἶδοσ, ὅσαι δημοκρατίαι καὶ ὅσαι τυραννίδεσ.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., περὶ ἀρχῆσ. 5:2)
τοῦτο γοῦν οὐδ’ ἂν εἷσ λόγοσ ὁποῖόν τι τὸ κάλλοσ καὶ τὴν ἡδονήν ἐστιν ἐνδείξαιτο, ἀλλ’ ἀμείνουσ ἐσμὲν πίνειν τούτου τοῦ ὕδατοσ καὶ λούεσθαι καὶ προσορᾶν ἡδέωσ ἢ ἔχειν εἰπεῖν τι περὶ αὐτοῦ, ὥσπερ οἱ τῶν καλῶν ἐρῶντεσ, οἳ τῇ μὲν δυνάμει τοῦ κάλλουσ ἑαλώκασι καὶ ἴσασιν οἱών ἐρῶσιν, ἐὰν δέ τισ αὐτοὺσ ἔρηται, οὐκ ἂν ἔχοιεν εἰπεῖν περὶ ἀπόντων, παρόντασ δὲ οἶμαι δείξαιεν ἄν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Εἰσ τὸ φρέαρ τοῦ Ἀσκληπιοῦ 1:3)
θαρρήσασ δὲ τῷ τε χρησμῷ καὶ τῷ παρὰ τῆσ τύχησ συμβάντι κινεῖσθαι μὲν οὐχ οἱο͂́σ τ’ ἦν τοῦ θεοῦ κατέχοντοσ, πέμπω δὲ γράμματα πρὸσ τὸν ἡγεμόνα, τό τε σύμπαν δηλῶν ὁποῖον εἰή τοὐμὸν πρᾶγμα καὶ ὅτι παντάπασιν ἐοίκασιν οἱ πρὸσ αὐτὸν εἰπόντεσ τοὐμὸν ὄνομα οὐδὲν πλέον εἰπεῖν ἢ τοὔνομα·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι δ# 19:5)
ἔδοξα δίκαια λέγειν τῷ Ῥουφίνῳ καί μοι δίδωσι πρὸσ αὐτὸν ἐπιστολὴν τῇ αὑτοῦ φωνῇ γράψασ ὡσ δυνατὸν προθυμότατα, ἐν ᾗ τά τε ἄλλα ἐπεξῄει, τὰ μὲν ὡσ συνιστὰσ, τὰ δ’ ὡσ συμβουλεύων, καὶ περὶ μὲν τοῦ μέλλοντοσ ᾐνίττετο ὁποῖόν τι ἔσοιτο, εἰ μή με ἑκὼν ἀφίοι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι δ# 21:9)
Λακεδαιμόνιοι δὲ κἀκεῖνο μέμνηνται, μεθ’ ὅσησ παρασκευῆσ καὶ μεθ’ ὅσησ συντάξεωσ εἰσ τὸν πρότερον πόλεμον κατέστησαν καὶ συμμάχουσ οὕστινασ καὶ τὸ ἀξίωμα ὁποῖον ἔχοντεσ κατ’ ἐκείνουσ τοὺσ χρόνουσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Λευκτρικὸσ α# ὑπὲρ Λακεδαιμονίων πρῶτος 14:5)

SEARCH

MENU NAVIGATION