헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

φέρ’ ἴδω, σὺ τοῦτον τί ὀνομάζεισ;
(아리스토파네스, Clouds, Lyric-Scene, iambics35)
ἐπεὶ δὲ ἡμῶν τῶν Ἀλεξανδρέων κατατρέχεισ ὡσ ἀμούσων καὶ τὸν μόναυλον συνεχῶσ ὀνομάζεισ ἐπιχωριάζοντα παρ’ ἡμῖν, ἄκουε καὶ περὶ αὐτοῦ ἃ νῦν ἔχω σοι λέγειν ἐν προχείρῳ.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 4, book 4, chapter 77 3:1)
πάντεσ γὰρ οὗτοι, οὓσ σὺ νῦν ὀνομάζεισ, βασιλεῖσ ἐκαλοῦντο καὶ ἦσαν·
(디오, 크리소토모스, 연설 (2), ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ Η ΠΕΡΙ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ. 7:2)
ἔστ’ οὖν ἐν οἴκοισ ὅντιν’ ὀνομάζεισ ἄναξ;
(에우리피데스, Helen, episode, dialogue 3:39)
ἔνι γὰρ καὶ ἄλλωσ ἀρξάμενα νῦν ὁμοίωσ καὶ κατὰ ταὐτὰ συνίστασθαι, σὺ δὲ τάξιν αὐτῶν ὀνομάζεισ τὴν ἀνάγκην, εἶτα δηλαδὴ ἀγανακτήσεισ εἲ τίσ σοι μὴ ἀκολουθοίη τὰ γινόμενα μὲν ὁποῖά ἐστι καταριθμουμένῳ καὶ ἐπαινοῦντι, οἰομένῳ δὲ ἀπόδειξιν ταῦτα εἶναι τοῦ καὶ προνοίᾳ διατάττεσθαι αὐτῶν ἕκαστον.
(루키아노스, Juppiter trageodeus, (no name) 38:8)
ἴθι δή, καὶ τὸ ἐν τῷ πολεμεῖν βέλτιον καὶ τὸ ἐν τῷ εἰρήνην ἄγειν, τοῦτο τὸ βέλτιον τί ὀνομάζεισ;
(플라톤, Alcibiades 1, Alcibiades 2, Hipparchus, Lovers, Theages, Charmides, Laches, Lysis, Ἀλκιβιάδησ α 32:11)
"ὦ Σώκρατεσ, τί λέγεισ τοῦτο ὃ ἐν πᾶσιν ὀνομάζεισ ταχυτῆτα εἶναι;
(플라톤, Alcibiades 1, Alcibiades 2, Hipparchus, Lovers, Theages, Charmides, Laches, Lysis, Λάχης 83:5)
ἐπεκοινώσω οὔτε ἡμῶν τῶν ἑταίρων οὐδενί, εἴτ’ ἐπιτρεπτέον εἴτε καὶ οὐ τῷ ἀφικομένῳ τούτῳ ξένῳ τὴν σὴν ψυχήν, ἀλλ’ ἑσπέρασ ἀκούσασ, ὡσ φῄσ, ὄρθριοσ ἥκων περὶ μὲν τούτου οὐδένα λόγον οὐδὲ συμβουλὴν ποιῇ, εἴτε χρὴ ἐπιτρέπειν σαυτὸν αὐτῷ εἴτε μή, ἕτοιμοσ δ’ εἶ ἀναλίσκειν τά τε σαυτοῦ καὶ τὰ τῶν φίλων χρήματα, ὡσ ἤδη διεγνωκὼσ ὅτι πάντωσ συνεστέον Πρωταγόρᾳ, ὃν οὔτε γιγνώσκεισ, ὡσ φῄσ, οὔτε διείλεξαι οὐδεπώποτε, σοφιστὴν δ’ ὀνομάζεισ, τὸν δὲ σοφιστὴν ὅτι ποτ’ ἔστιν φαίνῃ ἀγνοῶν, ᾧ μέλλεισ σαυτὸν ἐπιτρέπειν;
(플라톤, Euthydemus, Protagoras, Gorgias, Meno, Πρωταγόρας 30:1)
εἰ οὖν ὥσπερ ἐγὼ μετῄει τὸν λόγον, καὶ ἔλεγεν ὅτι "ἀεὶ εἰσ πολλὰ ἀφικνούμεθα, ἀλλὰ μή μοι οὕτωσ, ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ πολλὰ ταῦτα ἑνί τινι προσαγορεύεισ ὀνόματι, καὶ φῂσ οὐδὲν αὐτῶν ὅτι οὐ σχῆμα εἶναι, καὶ ταῦτα καὶ ἐναντία ὄντα ἀλλήλοισ, ὅτι ἐστὶν τοῦτο ὃ οὐδὲν ἧττον κατέχει τὸ στρογγύλον ἢ τὸ εὐθύ, ὃ δὴ ὀνομάζεισ σχῆμα καὶ οὐδὲν μᾶλλον φῂσ τὸ στρογγύλον σχῆμα εἶναι ἢ τὸ εὐθύ;
(플라톤, Euthydemus, Protagoras, Gorgias, Meno, Μένων 28:2)
τὴν γὰρ θεραπείαν οὔπω συνίημι ἥντινα ὀνομάζεισ.
(플라톤, Euthyphro, Apology, Crito, Phaedo, Εὐθύφρων 67:1)
ὅταν ἄρα αὐτὸ φθέγγῃ, ἐάντε ἅπαξ ἐάντε πολλάκισ, οὐκ ἐπ’ ἄλλῳ οὐδὲ ἄλλο τι ὀνομάζεισ ἢ ἐκεῖνο οὗπερ ἦν ὄνομα.
(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Παρμενίδης 290:1)
ἤ, εἰ ἔστιν, ὀνομάζεισ καλὸν ἢ σῶμα ἢ σκεῦοσ ἢ ἄλλ’ ὁτιοῦν, ὃ οἶσθα πρὸσ πάντα καλὸν ὄν;
(크세노폰, Memorabilia, Ἀπομνημονευμάτων Δ, chapter 6 14:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION