헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

ὑπολαμβάνοντα μὴ μέγαν ὄντα καὶ καλὸν ἢ πλούσιον ταύτησ τυγχάνειν τῆσ προσηγορίασ, αὐτὸσ δ’ ἴσωσ ᾤετο τὸν ζῶντα ἀλύπωσ καὶ καθαρῶσ πρὸσ τὸ δίκαιον ἤ τινοσ θεωρίασ κοινωνοῦντα θείασ, τοῦτον ὡσ ἄνθρωπον εἰπεῖν μακάριον εἶναι.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 1 38:1)
οὕτω δὲ οὐδὲ μακάριον καὶ εὐδαίμονα μία ἡμέρα οὐδ’ ὀλίγοσ χρόνοσ.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 1 69:4)
ἐνίων δὲ τητώμενοι ῥυπαίνουσι τὸ μακάριον, οἱο͂ν εὐγενείασ εὐτεκνίασ κάλλουσ·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 1 90:1)
τὸ γὰρ τῆσ ἀρετῆσ ἆθλον καὶ τέλοσ ἄριστον εἶναι φαίνεται καὶ θεῖόν τι καὶ μακάριον.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 1 93:1)
πολλῶν δὲ γινομένων κατὰ τύχην καὶ διαφερόντων μεγέθει καὶ μικρότητι, τὰ μὲν μικρὰ τῶν εὐτυχημάτων, ὁμοίωσ δὲ καὶ τῶν ἀντικειμένων, δῆλον ὡσ οὐ ποιεῖ ῥοπὴν τῆσ ζωῆσ, τὰ δὲ μεγάλα καὶ πολλὰ γινόμενα μὲν εὖ μακαριώτερον τὸν βίον ποιήσει καὶ γὰρ αὐτὰ συνεπικοσμεῖν πέφυκεν, καὶ ἡ χρῆσισ αὐτῶν καλὴ καὶ σπουδαία γίνεται, ἀνάπαλιν δὲ συμβαίνοντα θλίβει καὶ λυμαίνεται τὸ μακάριον·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 1 111:1)
ἐοίκε γὰρ ἐκ τούτων εἰ καὶ διικνεῖται πρὸσ αὐτοὺσ ὁτιοῦν, εἴτ’ ἀγαθὸν εἴτε τοὐναντίον, ἀφαυρόν τι καὶ μικρὸν ἢ ἁπλῶσ ἢ ἐκείνοισ εἶναι, εἰ δὲ μή, τοσοῦτόν γε καὶ τοιοῦτον ὥστε μὴ ποιεῖν εὐδαίμονασ τοὺσ μὴ ὄντασ μηδὲ τοὺσ ὄντασ ἀφαιρεῖσθαι τὸ μακάριον.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 1 125:1)
οὐ μὴν οἰητέον γε πολλῶν καὶ μεγάλων δεήσεσθαι τὸν εὐδαιμονήσοντα, εἰ μὴ ἐνδέχεται ἄνευ τῶν ἐκτὸσ ἀγαθῶν μακάριον εἶναι·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 10 119:1)
διὸ καὶ τὸν μακάριον ὠνομάκασιν ἀπὸ τοῦ χαίρειν.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 132:1)
ἄτοπον δ’ ἴσωσ καὶ τὸ μονώτην ποιεῖν τὸν μακάριον·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 9 107:1)
ἔσται οὖν ἡ ἐνέργεια συνεχεστέρα, ἡδεῖα οὖσα καθ’ αὑτήν, ὃ δεῖ περὶ τὸν μακάριον εἶναι·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 9 114:3)
οὐδεὶσ γὰρ ἂν φαίη μακάριον τὸν μηθὲν μόριον ἔχοντα ἀνδρείασ μηδὲ σωφροσύνησ μηδὲ δικαιοσύνησ μηδὲ φρονήσεωσ, ἀλλὰ δεδιότα μὲν τὰσ παραπετομένασ μυίασ, ἀπεχόμενον δὲ μηθενόσ, ἂν ἐπιθυμήσῃ τοῦ φαγεῖν ἢ πιεῖν, τῶν ἐσχάτων, ἕνεκα δὲ τεταρτημορίου διαφθείροντα τοὺσ φιλτάτουσ φίλουσ, ὁμοίωσ δὲ καὶ τὰ περὶ τὴν διάνοιαν οὕτωσ ἄφρονα καὶ διεψευσμένον ὥσπερ τι παιδίον ἢ μαινόμενον.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 7 6:2)
ἀλλὰ τὸ μακάριον ἐν τοῖσ ἐναντίοισ ἐστίν καὶ γὰρ τοῦτο διώρισται κατὰ τοὺσ ἠθικοὺσ λόγουσ, ὅτι τοιοῦτόσ ἐστιν ὁ σπουδαῖοσ, ᾧ διὰ τὴν ἀρετὴν ἀγαθά ἐστι τὰ ἁπλῶσ ἀγαθά, δῆλον δ’ ὅτι καὶ τὰσ χρήσεισ ἀναγκαῖον σπουδαίασ καὶ καλὰσ εἶναι ταύτασ ἁπλῶσ·
(아리스토텔레스, 정치학, Book 7 210:1)
ὡσ γὰρ τάχιστ’ ἀφικόμεθα πρὸσ τὸν θεὸν ἄγοντεσ ἄνδρα τότε μὲν ἀθλιώτατον νῦν δ’ εἴ τιν’ ἄλλον μακάριον κεὐδαίμονα, πρῶτον μὲν αὐτὸν ἐπὶ θάλατταν ἤγομεν, ἔπειτ’ ἐλοῦμεν.
(아리스토파네스, Plutus, Episode 1:4)
"καὶ μακάριον τὸν βασιλέα ἀπεκάλουν ὅτι ἔξεστιν αὐτῷ τούτων ἀπολαύειν, καὶ ἕτερα τούτοισ παραπλήσια πάνυ πολλὰ τῶν φορτικῶν ἐποίουν.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 13, book 13, chapter 86 1:11)
ἐπειδὴ ἀπαιτεῖσ συνεχῶσ ἀπαντῶν, ἑταῖρε Τιμόκρατεσ, τὰ παρὰ τοῖσ δειπνοσοφισταῖσ λεγόμενα, καινά τινα νομίζων ἡμᾶσ εὑρίσκειν, ὑπομνήσομέν σε τὰ παρὰ Ἀντιφάνει λεγόμενα ἐν Ποιήσει τόνδε τὸν τρόπον μακάριόν ἐστιν ἡ τραγῳδία ποίημα κατὰ πάντ’, εἴ γε πρῶτον οἱ λόγοι ὑπὸ τῶν θεατῶν εἰσιν ἐγνωρισμένοι, πρὶν καὶ τιν’ εἰπεῖν ὥστ’ ὑπομνῆσαι μόνον δεῖ τὸν ποιητήν.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 6, book 6 1:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION