헬라어 문장 내 검색 Language

λοιμοῦ τισ ἦλθε σκηπτὸσ ἢ στάσισ πόλει;
(아이스킬로스, 페르시아인들, episode, trochees 1:2)
ἦμοσ δ’ οὐρανόθεν Μινωίδασ ἔφλεγε νήσουσ Σείριοσ, οὐδ’ ἐπὶ δηρὸν ἐήν ἄκοσ ἐνναέτῃσιν, τῆμοσ τόνγ’ ἐκάλεσσαν ἐφημοσύναισ Ἑκάτοιο λοιμοῦ ἀλεξητῆρα.
(아폴로도로스, 아르고나우티카, book 2 8:28)
γενομένου δὲ τῇ πόλει λιμοῦ τε καὶ λοιμοῦ.
(아폴로도로스, Library and Epitome, book 3, chapter 15 8:7)
κακῶν τε οὐδὲν αὐτοῖσ ἀπῆν, ἠγριωμένοισ μὲν τὰσ ψυχὰσ ὑπὸ τῶν τροφῶν, τεθηριωμένοισ δὲ τὰ σώματα ὑπὸ λιμοῦ καὶ λοιμοῦ καὶ κόμησ καὶ χρόνου.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 15 5:2)
καὶ τὸ κακὸν οὐκ ἔληγε, μέχρι καὶ οἵδε τὰ οἰκεῖα φεύγοντεσ ἐνέβαλον ἐσ Ἰλλυριοὺσ τοὺσ συναμαρτοντασ σφίσιν, ἀσθενεῖσ ὑπὸ τοῦ λοιμοῦ γενομένουσ, καὶ ἐδῄωσάν τε τὰ ἐκείνων, καὶ τοῦ λοιμοῦ μετασχόντεσ ἔφυγον καὶ μέχρι Πυρήνησ ἐλεηλάτουν.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 1 3:5)
ἢ γὰρ ἐν σπλάγχνῳ καιρίῳ νόσημα φωλεῦσαν ἔτρεψε ἐσ καχεξίην τὸ πᾶν, ἢ τὸ ξύμπαν σκῆνοσ λοιμοῦ κατάρξαντοσ ἐσ κακοχυμίην ἤμειψε τὰ σπλάγχνα · εὖτε ἀλλήλοισι ἄμφω ἐσ τὸ κακὸν ξυντιμωρέει, ἀσινὲσ δὲ οὐδὲν, ἐξ οὗπερ καὶ σμικρὴ τῇ φύσι γίγνοιτο ἂν ἐπικουρίη· ἔστι δὲ ἐσ ἐπομβρίην Ῥεῦμα ψυχρὸν, παχὺ, ὁκοῖον ἡ ὀμίχλη τῷ παντί.
(아레타이오스, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., ΑΡΕΤΑΙΟΥ ΚΑΠΠΑΔΟΚΟΥ ΠΕΡΙ ΑΙΤΙΩΝ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΩΝ ΧΡΟΝΙΩΝ ΠΑΘΩΝ, Κεφ. ιγ’. Περὶ Ἐλέφαντοσ.3)
καίτοι πῶσ οὐκ ἄτοπον τῶν μὲν ἐν τοῖσ σώμασιν ἀρρωστημάτων, ἃ μέρει τινὶ λυμαίνεται, τοσαύτην πρόνοιαν ἔχειν ὥστε τάχιστα παύεσθαι, τῶν δὲ ἀπολλύντων δημοσίᾳ τὰσ πόλεισ μὴ τὴν ταχίστην ἀπαλλαγὴν ζητεῖν, ἀλλ’ ὅπωσ ὅτι πλεῖστα γενήσεται, καὶ τῶν μὲν ἀκουσίων ἀποτροπὰσ αἰτεῖν τοὺσ θεοὺσ, οἱο͂ν λιμοῦ καὶ λοιμοῦ καὶ τῶν τοιούτων, ἃ δὲ μείζω μὲν τούτων κακοῖ, τῷ δ’ εὖ φρονεῖν ἔστι θεραπεῦσαι, ταῦτα μὴ βούλεσθαι;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ῥοδίοισ περὶ ὁμονοίας 5:16)
οὕτω καὶ τῶν πολεμίων καὶ τῶν πολιτῶν καὶ τοῦ λοιμοῦ καὶ παντὸσ ἦν κρείττων πράγματοσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 28:2)
λοιμοῦ δὲ συμβάντοσ, ὥσ φασι, χαλεπωτάτου, καὶ τῶν Θασίων οὐδενὶ τρόπῳ λῆξαι δυναμένων τῆσ νόσου, καὶ τελευταῖον χρωμένων, τοὺσ φυγάδασ αὐτοῖσ ἀνεῖπε κατάγειν ὁ θεόσ.
(디오, 크리소토모스, 연설, ΡΟΔΙΑΚΟΣ. 127:1)
οὐ δόξει χαλεπὸν εἶναι καὶ παντὸσ οἶμαι λοιμοῦ βαρύτερον;
(디오, 크리소토모스, 연설, ΤΑΡΣΙΚΟΣ ΠΡΩΤΟΣ. 49:5)
τὸν δὲ πλεῦσαι μὲν εἰσ τὴν νῆσον ταύτην, λοιμοῦ δὲ τὴν Ἑλλάδα κατασχόντοσ ποιήσασθαι τὴν θυσίαν ὑπὲρ ἁπάντων τῶν Ἑλλήνων.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 4, chapter 82 2:1)
ἐπεὶ δὲ τῶν πολιτῶν πολλοὶ διεφθείροντο κατὰ τὰσ προσβολὰσ καὶ κατὰ τὴν ἐκ τοῦ λοιμοῦ νόσον, ἀπολιπὼν μέροσ τῆσ δυνάμεωσ ἐπὶ τῆσ πολιορκίασ ἀπέπλευσεν εἰσ τὰσ Ἀθήνασ, ἀποβεβληκὼσ τῶν στρατιωτῶν πλείουσ τῶν χιλίων.
(디오도로스 시켈로스, Library, book xii, chapter 45 12:1)
οὐδὲν δ’ ἧττον καὶ κατὰ Λιβύην διαμείναντοσ τοῦ λοιμοῦ, παμπληθεῖσ αὐτῶν τε τῶν Καρχηδονίων, ἔτι δὲ τῶν συμμάχων διεφθάρησαν.
(디오도로스 시켈로스, Library, book xiii, chapter 112 16:2)
οἱ δὲ τὴν αἰτίαν εἰπεῖν τοῦ λοιμοῦ τὸ Κυλώνειον ἄγοσ σημαίνειν τε τὴν ἀπαλλαγήν·
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, ΒΙΩΝ ΚΑΙ ΓΝΩΜΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΙ ΕΥΔΟΚΙΜΗΣΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΕΙΣ ΔΕΚΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ, Kef. i'. EPIMENIDHS 2:9)
τοῖσ Σελινουντίοισ ἐμπεσόντοσ λοιμοῦ διὰ τὰσ ἀπὸ τοῦ παρακειμένου ποταμοῦ δυσωδίασ, ὥστε καὶ αὐτοὺσ φθείρεσθαι καὶ τὰσ γυναῖκασ δυστοκεῖν, ἐπινοῆσαι τὸν Ἐμπεδοκλέα καὶ δύο τινὰσ ποταμοὺσ τῶν σύνεγγυσ ἐπαγαγεῖν ἰδίαισ δαπάναισ·
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, h, Kef. b'. EMPEDOKLHS 20:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION