헬라어 문장 내 검색 Language

Νόμοσ ἀκούετ’, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, καὶ καταμανθάνετε, ὅτι ἐνταῦθ’ ἔνι καὶ τοὺσ ἀξίουσ ἔχειν τὰ δοθέντα καὶ τοὺσ μὴ τοιούτουσ κριθέντασ, ἐὰν ἀδίκωσ τι λάβωσιν, ἀφαιρεθῆναι, καὶ τὸ λοιπὸν ἐφ’ ὑμῖν εἶναι πάνθ’, ὥσπερ ἐστὶ δίκαιον, καὶ δοῦναι καὶ μή.
(데모스테네스, Speeches 11-20, Περὶ τῆσ Ἀτελείασ πρὸσ Λεπτίνην 130:4)
ὅταν οὖν ἐπιστήμαισ ἢ δόξαισ ἢ λόγῳ ἐναντιῶται, τοῖσ φύσει ἀρχικοῖσ, ἡ ψυχή, τοῦτο ἄνοιαν προσαγορεύω, πόλεώσ τε, ὅταν ἄρχουσιν καὶ νόμοισ μὴ πείθηται τὸ πλῆθοσ, ταὐτόν, καὶ δὴ καὶ ἑνὸσ ἀνδρόσ, ὁπόταν καλοὶ ἐν ψυχῇ λόγοι ἐνόντεσ μηδὲν ποιῶσιν πλέον ἀλλὰ δὴ τούτοισ πᾶν τοὐναντίον, ταύτασ πάσασ ἀμαθίασ τὰσ πλημμελεστάτασ ἔγωγ’ ἂν θείην πόλεώσ τε καὶ ἑνὸσ ἑκάστου τῶν πολιτῶν, ἀλλ’ οὐ τὰσ τῶν δημιουργῶν, εἰ ἄρα μου καταμανθάνετε, ὦ ξένοι, ὃ λέγω.
(플라톤, Laws, book 3 79:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION