헬라어 문장 내 검색 Language

οὐκοῦν ταῦτ’ ἐστὶ τὰ τοῦ κακοδαίμονοσ δῶρα καὶ ὧν ἥκιστ’ ἄν τισ ἑκὼν εἶναι πόλει δέξαιτο καὶ ταύτασ τὰσ δωρεὰσ, ἐπεὶ καὶ τῶν πρὸσ Φωκέασ πραγμάτων ‐ καὶ μηδεὶσ ὑμῶν ἐξαίφνησ ἀκούσασ ἐκπλαγῇ, ἀλλ’ ἑπέσθω τῷ λόγῳ καθάπερ ψήφουσ τιθεὶσ ἀεὶ τὸ δεύτερον τῷ προτέρῳ συναρμόττων ‐ καὶ τούτων δίκην ὑποσχεῖν, ἀλλ’ οὐ χάριν κομίσασθαι δίκαιοσ ὢν, ἐὰν ὀρθῶσ ἐξετάζητε, φανήσεται.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, συμμαχικὸσ β πρὸσ Θηβαίουσ περὶ τῆσ συμμαχίας 4:12)
ἀτὰρ τοῦ δαίμονοσ δέδοιχ’ ὅπωσ μὴ τεύξομαι κακοδαίμονοσ.
(아리스토텔레스, Prologue 3:27)
τὰ κοινὰ συμφέροντα τῶν ἰδίων ἀπεχθειῶν ἡγουμένησ ἀναγκαιότερα, ἀλλὰ φιλονεικίασ ἀκαίρου καὶ δυσμενείασ ἀβούλου καὶ φθόνου κακοδαίμονοσ, ὃσ οὐκ ἐᾷ τοὺσ ἔχοντασ αὐτὸν σωφρονεῖν.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 18 4:1)
τοῦτο τέλοσ τοῦ κακοδαίμονοσ Πρωτέωσ ἐγένετο, ἀνδρόσ, ὡσ βραχεῖ λόγῳ περιλαβεῖν, πρὸσ ἀλήθειαν μὲν οὐδεπώποτε ἀποβλέψαντοσ, ἐπὶ δόξῃ δὲ καὶ τῷ παρὰ τῶν πολλῶν ἐπαίνῳ ἅπαντα εἰπόντοσ ἀεὶ καὶ πράξαντοσ, ὡσ καὶ εἰσ πῦρ ἁλέσθαι, ὅτε μηδὲ ἀπολαύειν τῶν ἐπαίνων ἔμελλεν ἀναίσθητοσ αὐτῶν γενόμενοσ.
(루키아노스, De morte Peregrini, (no name) 22:1)
ἔστω γάρ, ἀπέτεμεσ τοῦ κακοδαίμονοσ Παφλαγόνοσ τὴν κεφαλήν, τί καὶ κατέπηξασ αὐτὴν ἐπὶ τῆσ σαρίσησ, ὥστε σου καταρρεῖν τὸ αἷμα;
(루키아노스, Dialogi meretricii, Λεόντιχοσ, Χηνίδασ και Ὑμνίσ. 5:8)
τἀμὰ οὗτοι σπαθῶσι τοῦ κακοδαίμονοσ.
(루키아노스, Gallus, (no name) 29:16)
φέρε δὴ καὶ ἡμᾶσ ἔκδοσίν τινα βίου κακοδαίμονοσ προκηρύσσειν, εἶτα προσιέναι τῇ ἐργολαβίᾳ τὴν Τύχην καὶ τὴν Κακίαν διαφερομένασ·
(플루타르코스, An vitiositas ad infelicitatem sufficia, section 32)
τὴν μὲν ὀργάνων τε παντοδαπῶν κατάπλεω καὶ παρασκευῆσ πολυτελοῦσ εἰσ ἀπεργασίαν κακοδαίμονοσ ζωῆσ καὶ οἰκτρᾶσ, λῃστήρια δεινὰ καὶ πολέμουσ καὶ τυράννων μιαιφονίασ καὶ χειμῶνασ ἐκ θαλάττησ καὶ κεραυνὸν ἐξ ἀέροσ ἐφελκομένην καὶ κώνεια τρίβουσαν καὶ ξίφη φέρουσαν καὶ συκοφάντασ ξενολογοῦσαν καὶ πυρετοὺσ ἐξάπτουσαν καὶ πέδασ περικρούουσαν καὶ περιοικοδομοῦσαν εἱρκτάσ·
(플루타르코스, An vitiositas ad infelicitatem sufficia, section 3 1:1)
φέρε δὴ καὶ ἡμᾶσ ἔκδοσίν τινα βίου καὶ ἀνθρώπου κακοδαίμονοσ προκηρύσσειν, εἶτα προσιέναι τῇ ἐργολαβίᾳ τὴν Τύχην καὶ τὴν Κακίαν διαφερομένασ·
(플루타르코스, An vitiositas ad infelicitatem sufficia, section 3 2:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION