헬라어 문장 내 검색 Language

τί δὲ κωλύει συλλογισμοὺσ ἀναλύοντα ὡσ Χρύσιπποσ ἄθλιον εἶναι, πενθεῖν, φθονεῖν, ἁπλῶσ ταράσσεσθαι, κακοδαιμονεῖν;
(에픽테토스, Works, book 2, Περὶ τῆσ τοῦ λέγειν δυνάμεωσ. 44:3)
‐ Δύναται οὖν τισ τοῦ μεγίστου ἀγαθοῦ τυγχάνων κακοδαιμονεῖν ἢ κακῶσ πράσσειν;
(에픽테토스, Works, book 4, Περὶ ἐλευθερίασ. 52:4)
Τάσ γε μὴν ὑπαίθρουσ εὐπραγίασ ἡ τύχη τοῖσ κατ’ οἶκον ἀνιαροῖσ ἐνεμέσησεν, καὶ κακοδαιμονεῖν ἐκ γυναικὸσ ἤρξατο περὶ ἣν μάλιστα ἐσπούδασεν.
(플라비우스 요세푸스, De bello Judaico libri vii, Φλαυίου Ιὠσήπου ἱστορία Ιοὐδαϊκοῦ πολέμου πρὸσ Ῥωμαίουσ βιβλίον α. 616:1)
ἐπιβάλλει τοίνυν κακοδαιμονεῖν μᾶλλον ἢ μὴ κακοδαιμονεῖν καὶ βλάπτεσθαι μᾶλλον ἢ μὴ βλάπτεσθαι καὶ ἀδικεῖν ἢ μὴ ἀδικεῖν καὶ παρανομεῖν ἢ μὴ παρανομεῖν;
(플루타르코스, De communibus notitiis adversus Stoicos, section 12 9:1)
τῶν δ’ ἀνὰ μέσον λεγομένων παρὰ τοῖσ Στωικοῖσ μήτε κακῶν ὄντων μήτ’ ἀγαθῶν, τὰ κακὰ προτερεῖν λέγων οὐδὲν ἄλλο λέγει πλὴν τῶν μὴ κακῶν τὰ κακὰ προτερεῖν καὶ τὸ κακοδαιμονεῖν λυσιτελέστερον εἶναι τοῦ μὴ κακοδαιμονεῖν καὶ τοῦ κακοδαιμονεῖν ἀλυσιτελέστερον ἡγεῖται τὸ μὴ κακοδαιμονεῖν·
(플루타르코스, De Stoicorum repugnantiis, section 18 3:1)
οὐδὲν οὖν ἕτερόν ἐστι τὸ μετὰ λόγου βιοῦν ἄφρονασ ὄντασ ἢ τὸ μετὰ κακίασ βιοῦν ἔπειτα τὸ βιοῦν ἄφρονασ ὄντασ βιοῦν ἐστι κακοδαιμονεῖν ὄντασ.
(플루타르코스, De Stoicorum repugnantiis, section 18 6:2)
κακοδαιμονεῖν.
(플루타르코스, De Stoicorum repugnantiis, section 18 8:1)
ἡ δὲ τυραννὶσ τὰ μὲν δοκοῦντα πολλοῦ ἄξια κτήματα εἶναι ἀνεπτυγμένα θεᾶσθαι φανερὰ πᾶσι παρέχεται, τὰ δὲ χαλεπὰ ἐν ταῖσ ψυχαῖσ τῶν τυράννων κέκτηται ἀποκεκρυμμένα, ἔνθαπερ καὶ τὸ εὐδαιμονεῖν καὶ τὸ κακοδαιμονεῖν τοῖσ ἀνθρώποισ ἀπόκειται.
(크세노폰, Minor Works, Ιἕρων ἢ Τυραννικός, chapter 2 5:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION