헬라어 문장 내 검색 Language

γελοῖοι γὰρ φαίνονται πρὸσ ἡμᾶσ ἀναφερόμενοι, τοῦτο δὲ συμβαίνει διὰ τὸ γίνεσθαι τοὺσ ἐπαίνουσ δι’ ἀναφορᾶσ, ὥσπερ εἴπομεν.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 1 128:2)
ἢ γελοῖοι φανοῦνται συναλλάττοντεσ καὶ παρακαταθήκασ ἀποδιδόντεσ καὶ ὅσα τοιαῦτα;
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 10 112:3)
διὸ φαίνονται καὶ οἱ ἐρασταὶ γελοῖοι ἐνίοτε, ἀξιοῦντεσ φιλεῖσθαι ὡσ φιλοῦσιν·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 8 86:2)
γελοῖοι οὖν εἰσιν οἱ λέγοντεσ Ναυκρατίτην εἶναι στέφανον τὸν ἐκ τῆσ βύβλου τῆσ στεφανωτρίδοσ καλουμένησ παρ’ Αἰγυπτίοισ,8 παρατιθέμενοι Θεοπόμπου ἐκ τῆσ τρι σκαιδεκάτησ τῶν Φιλιππικῶν καὶ ἑνδεκά>τησ τῶν Ἑλληνικῶν,9 ὅσ φησιν Ἀγησιλάῳ τῷ Λάκωνι παραγενομένῳ εἰσ Αἴγυπτον δῶρα πέμψαι τοὺσ Αἰγυπτίουσ ἄλλα τέ τινα καὶ δὴ καὶ τὴν στεφανωτρίδα βύβλον.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 15, book 15, chapter 18 1:4)
"γελοῖοι γάρ εἰσιν οἱ φάσκοντεσ ὅτι καὶ τέσσαρασ ἐλάμβανον ἐπεὶ ὁ ποιητὴσ ἔφη σὺ δ’ ἔρχεο δειελιήσασ, οὐ νοοῦντεσ ὅτι λέγει τὸν δειλινὸν διατρίψασ χρόνον.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 5, book 5, chapter 19 3:14)
ἀλλ’ ἦπου σφόδρα γελοῖοι καὶ ἀρχαῖοι δόξομεν ἐπὶ τοῖσ λόγοισ, ἐγγυτέρω φάσκοντεσ εἶναι τὴν τοιαύτηνξύνεσιν τοῖσ θηρίοισ καὶ τοῖσ δένδροισ ἤπερ ἡμῖν τὴν ἀπειρίαν τε καὶ ἄγνοιαν;
(디오, 크리소토모스, 연설, Ὀλυμπικὸσ ἢ περὶ τῆσ πρώτησ τοῦ θεοῦ ἐννοίας 45:1)
καὶ γὰρ αὐτοὶ γελοῖοί ἐστε καὶ ἡδεῖσ καὶ διακόνουσ πολλοὺσ τούτων ἔχετε·
(디오, 크리소토모스, 연설, πρὸσ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΣ. 1:3)
ταῦτα μὲν ὑμῖν ἀπὸ πολλῶν καὶ φαύλων ὀλίγα, ὅπωσ μὴ μόνοι δοκῆτε εἶναι γελοῖοι.
(디오, 크리소토모스, 연설, πρὸσ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΣ. 114:1)
, ἀποκρινοῦμαι ὅτι γελοῖοί ἐστε, οἵτινεσ ἀξιοῦτε, εἰ μέν με ὁ στρατηγὸσ ὁ ὑμέτεροσ ἔταξεν εἴσ τινα τάξιν, ὅτι ἔδει με τηρεῖν αὐτὴν καὶ φυλάττειν καὶ μυριάκισ πρότερον αἱρεῖσθαι ἀποθνῄσκειν ἢ ἐγκαταλιπεῖν αὐτήν, εἰ δ’ ὁ θεὸσ ἔν τινι χώρᾳ καὶ ἀναστροφῇ κατατέταχεν, ταύτην δ’ ἐγκαταλιπεῖν δεῖ ἡμᾶσ.
(에픽테토스, Works, book 1, Πῶσ ἀπὸ τοῦ συγγενεῖσ ἡμᾶσ εἶναι τῷ θεῷ ἐπέλθοι ἄν τισ ἐπὶ τὰ ἑξῆσ. 24:1)
πῶσ γὰρ οὐ γελοῖοι μὲν πλουτοῦντεσ αὐτοὶ καὶ τὰσ πορφυρίδασ προφαίνοντεσ καὶ τοὺσ δακτυλίουσ προτείνοντεσ καὶ πολλὴν κατηγοροῦντεσ ἀπειροκαλίαν, τὸ δὲ καινότατον, τοὺσ ἐντυγχάνοντασ ἀλλοτρίᾳ φωνῇ προσαγορεύοντεσ, ἀγαπᾶν ἀξιοῦντεσ, ὅτι μόνον αὐτοὺσ προσέβλεψαν, οἱ δὲ σεμνότεροι καὶ προσκυνεῖσθαι.
(루키아노스, Nigrinus, Nigrinou Fiaosofia 21:2)
μὴ γὰρ πολλάκισ ἐγὼ μὲν ἄλλο τι αὐτὸ ὑπολαμβάνω, σὺ δὲ ἄλλο, κἄπειτα πόρρω που τῆσ συνουσίασ αἰσθώμεθα γελοῖοι ὄντεσ, ἐγώ τε ὁ συμβουλεύων καὶ σὺ ὁ συμβουλευόμενοσ, μηδὲν τῶν αὐτῶν ἡγούμενοι.
(플라톤, Alcibiades 1, Alcibiades 2, Hipparchus, Lovers, Theages, Charmides, Laches, Lysis, Θεάγης 8:4)
εἴ τισ ἡμᾶσ τῶν φαύλων τι καὶ προχείρων ἔροιτο, οἱο͂ν περὶ πηλοῦ ὅτι ποτ’ ἐστίν, εἰ ἀποκριναίμεθα αὐτῷ πηλὸσ ὁ τῶν χυτρέων καὶ πηλὸσ ὁ τῶν ἰπνοπλαθῶν καὶ πηλὸσ ὁ τῶν πλινθουργῶν, οὐκ ἂν γελοῖοι εἶμεν;
(플라톤, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, Θεαίτητος 33:2)
καὶ πολλάκισ μέν γε δή, ὦ δαιμόνιε, καὶ ἄλλοτε κατενόησα, ἀτὰρ καὶ νῦν, ὡσ εἰκότωσ οἱ ἐν ταῖσ φιλοσοφίαισ πολὺν χρόνον διατρίψαντεσ εἰσ τὰ δικαστήρια ἰόντεσ γελοῖοι φαίνονται ῥήτορεσ.
(플라톤, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, Θεαίτητος 185:3)
ἀμφότεροι δ’ ἂν φανῶσι μηδὲν μέτριον λέγοντεσ, γελοῖοι ἐσόμεθα ἡγούμενοι ἡμᾶσ μὲν τὶ λέγειν φαύλουσ ὄντασ, παμπαλαίουσ δὲ καὶ πασσόφουσ ἄνδρασ ἀποδεδοκιμακότεσ.
(플라톤, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, Θεαίτητος 238:1)
ἀλλ’ ἦμεν πάνυ γελοῖοι·
(플라톤, Euthydemus, Protagoras, Gorgias, Meno, Εὐθύδημος 229:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION