헬라어 문장 내 검색 Language

οὐ γὰρ εἰσ Ἕλληνασ καὶ βαρβάρουσ διαιρεῖτε νῦν τὰ γένη, οὐδὲ γελοίαν τὴν διαίρεσιν ἀπεφήνατε αὐτοῖσ πολυανθρωποτέραν τὴν πόλιν παρεχόμενοι ἢ κατὰ πᾶν, ὡσ εἰπεῖν, τὸ Ἑλληνικὸν φῦλον, ἀλλ’ εἰσ Ῥωμαίουσ τε καὶ οὐ Ῥωμαίουσ ἀντιδιείλετε, ἐπὶ τοσοῦτον ἐξηγάγετε τὸ τῆσ πόλεωσ ὄνομα.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ῥώμησ ἐγκώμιον 18:8)
μέχρι μὲν οὖν τούτων ἐφεξῆσ οὐ πάνυ φαίνεται τῶν ἀνθρώπων καταφρονῶν Ὅμηροσ, ἀλλὰ τρόπον τινὰ ἔχεσθαι τἀληθοῦσ, εἰ μή γε τὰ περὶ τὴν ἁρπαγὴν οὐ γὰρ δυνάμενοσ εἰπεῖν ὡσ ἀπέκτεινε τὸν Ἀλέξανδρον ὁ Μενέλαοσ, κενὰσ αὐτῷ χαρίζεται χάριτασ καὶ νίκην γελοίαν, ὡσ τοῦ ξίφουσ καταχθέντοσ.
(디오, 크리소토모스, 연설, ΤΡΩΙΚΟΣ ΥΠΕΡ τοῦ ΙΛΙΟΝ ΜΗ ΑΛΩΝΑΙ. 101:2)
μετὰ δὲ ταῦτα ἐν ταῖσ μετρήσεσιν, ὅσα ἔχει μήκη καὶ πλάτη καὶ βάθη, περὶ ἅπαντα ταῦτα ἐνοῦσάν τινα φύσει γελοίαν τε καὶ αἰσχρὰν ἄγνοιαν ἐν τοῖσ ἀνθρώποισ πᾶσιν, ταύτησ ἀπαλλάττουσιν.
(플라톤, Laws, book 7 195:1)
γελοίαν, ὦ ξένε, προτιθέμεθα τὴν αἱρ́εσιν, καὶ ἀτεχνῶσ ὥσπερ κατεχομένοισ νομοθέταισ ὅμοιοι γιγνοίμεθ’ ἂν ὑπὸ μεγάλησ τινὸσ ἀνάγκησ ἤδη νομοθετεῖν, ὡσ οὐκέτ’ ἐξὸν εἰσ αὔριον·
(플라톤, Laws, book 9 33:3)
τὴν οὖν τῶν φίλων δοξοσοφίαν καὶ δοξοκαλίαν καὶ ὅσα νυνδὴ διήλθομεν, ἐν τρισὶν λέγοντεσ εἴδεσιν γίγνεσθαι, γελοῖα μὲν ὁπόσα ἀσθενῆ, μισητὰ δ’ ὁπόσα ἐρρωμένα, <φῶμεν> ἢ μὴ φῶμεν ὅπερ εἶπον ἄρτι, τὴν τῶν φίλων ἕξιν ταύτην ὅταν ἔχῃ τισ τὴν ἀβλαβῆ τοῖσ ἄλλοισ, γελοίαν εἶναι;
(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Φίληβος 233:9)
γελοίαν διάθεσιν ἡμῶν, ὦ Σώκρατεσ, ἐν ταῖσ θείαισ οὖσαν μόνον ἐπιστήμαισ λέγομεν.
(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Φίληβος 309:1)
λόγων ἄρα τέχνην, ὦ ἑταῖρε, ὁ τὴν ἀλήθειαν μὴ εἰδώσ, δόξασ δὲ τεθηρευκώσ, γελοίαν τινά, ὡσ ἐοίκε, καὶ ἄτεχνον παρέξεται.
(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Φαῖδρος 239:1)
ἐλεινήν τε γὰρ ἰδεῖν εἶναι καὶ γελοίαν καὶ θαυμασίαν.
(플라톤, Republic, book 10 471:1)
ὁ δὲ Σουρήνασ τὴν κεφαλὴν τοῦ Κράσσου καὶ τὴν χεῖρα πρὸσ Ὑρώδην ἔπεμψεν εἰσ Ἀρμενίαν, αὐτὸσ δὲ διαδοὺσ λόγον ὑπ’ ἀγγέλων εἰσ Σελεύκειαν ὡσ ζῶντα Κράσσον ἄγοι, παρεσκευάζετο πομπήν τινα γελοίαν ὕβρει προσαγορεύων θρίαμβον.
(플루타르코스, chapter 32 1:1)
δυεῖν δὲ συγκρινομένων, τοῦ μὲν πανουργοτάτου δοκοῦντοσ εἶναι, τοῦ δὲ φιλαργυρωτάτου, γελοίαν συνέβαινε γίνεσθαι τὴν διαμάχην αὐτῶν.
(폴리비오스, Histories, book 29, chapter 8 2:1)
τοῦ γὰρ Ἡροδότου μηδένασ ὑπερβορείουσ εἶναι φήσαντοσ, μηδὲ γὰρ ὑπερνοτίουσ, γελοίαν φησὶν εἶναι τὴν ἀπόδειξιν καὶ ὁμοίαν ὁ Ἐρατοσθένησ τῷ σοφίσματι τούτῳ, εἴ τισ λέγοι μηδένασ εἶναι ἐπιχαιρεκάκουσ, μηδὲ γὰρ ἐπιχαιραγάθουσ.
(스트라본, 지리학, book 1, chapter 3 44:2)
νὴ Δί’, ἔφη ὁ Σωκράτησ, ἀλλ’ ἄλλην που δόξαν γελοίαν κίνδυνοσ ἡμῖν προσλαβεῖν.
(크세노폰, Works on Socrates, Συμπόσιον, chapter 4 9:3)

SEARCH

MENU NAVIGATION