헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

οὐδ’ εὔβων σέ γ’ ἔσεσθαι ὀίομαι οὔτ’ εὔμηλον, οὐδὲ τρύγην οἴσεισ οὔτ’ ἂρ φυτὰ μυρία φύσεισ.
(익명 저작, Homeric Hymns, Εἲσ Ἀπόλλωνα [Δήλιον], part 4:2)
ὦ γέρον, ὅστε φυτὰ σκάπτεισ ἐπικαμπύλοσ ὤμουσ, ἦ πολυοινήσεισ, εὖτ’ ἂν τάδε πάντα φέρῃσι, [εἴ κε πίθῃ, μάλα περ μεμνημένοσ ἐν φρεσὶ σῇσι] καί τε ἰδὼν μὴ ἰδὼν εἶναι καὶ κωφὸσ ἀκούσασ, καὶ σιγᾶν ὅτε μή τι καταβλάπτῃ τὸ σὸν αὐτοῦ.
(익명 저작, Homeric Hymns, Εἲσ Ἑρμῆν 10:1)
συνιστάμενοι δὴ κατὰ μέροσ ὠλοφύροντο καὶ προύφερον τοῖσ πένησιν ἀρχαῖά τε ἔργα ἑαυτῶν καὶ φυτὰ καὶ οἰκοδομίασ, καὶ τιμὴν ἔνιοι δεδομένην γείτοσιν, εἰ καὶ τήνδε μετὰ τῆσ γῆσ ἀπολέσουσι, τάφουσ τε ἔνιοι πατέρων ἐν τῇ γῇ καὶ διαιρέσεισ ἐπὶ τοῖσ κλήροισ ὡσ πατρῴοισ, οἱ δὲ καὶ προῖκασ γυναικῶν ἐσ ταῦτα ἀνηλωμένασ ἢ τὴν γῆν παισὶν ἐμπροίκιον δεδομένην, δανεισταί τε χρέα καὶ ταύτησ ἐπεδείκνυον, καὶ ἄκοσμοσ ἦν ὅλωσ οἰμωγὴ καὶ ἀγανάκτησισ.
(아피아노스, The Civil Wars, book 1, chapter 1 4:3)
ἡττώμενοι δὲ ὡσ ἐν ἀφυεῖ χωρίῳ τε καὶ ὡρ́ᾳ καὶ ἐσ τὰ φυτὰ ἐμπίπτοντεσ ἐφθείροντο κατὰ πλῆθοσ, ὡσ ἀπολέσθαι μὲν ἀμφὶ τοὺσ μυρίουσ, αὐτομολῆσαι δ’ ἐσ ἑξακισχιλίουσ καὶ τοὺσ λοιποὺσ διαρριφῆναι, μόνων ἐν τάξει χιλίων ἐπανελθόντων ἐσ Ἀρίμινον.
(아피아노스, The Civil Wars, book 1, chapter 10 7:2)
ὅπου δὲ καὶ φυτὰ τὰ μὲν εἰσ χρῆσιν τῷ ἀνθρώπῳ, τὰ δὲ καὶ τέρψιν τε καὶ ἡδονήν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἰσθμικὸσ εἰσ Ποσειδῶνα 4:7)
ἔρρωτο μὲν ἡ γῆ πρὸσ ἁπάσασ γονὰσ, θεοὶ δὲ συμφέροντεσ παρεῖχον οἱ μὲν φυτὰ, οἱ δὲ σπέρματα, οἱ δὲ βοσκήματα, ὧν ἔμελλεν ἡ φορὰ τὸ τοῦ ἀνθρώπου σῶμα κοσμήσειν οὐχ ἧττον ἢ τὸ οἰκεῖον καὶ παρέξειν τὴν σκέπην κοινὴν τοῖσ μὲν τὴν ἐπέτειον καὶ πρώτην ἀεὶ, τοῖσ δὲ εἰσ ὅσον ἐξικνεῖτο·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 14:3)
τὰ γοῦν φυτὰ τοιαύτησ τινὸσ ἐοίκε μετέχειν ζωῆσ, ὥσπερ καὶ τὰ παιδία.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 1 47:1)
εἰσὶ δὴ πᾶσαι μὲν αἱ οὐσίαι κατὰ φύσιν τινὲσ ἀρχαί, διὸ καὶ ἑκάστη πολλὰ δύναται τοιαῦτα γεννᾶν, οἱο͂ν ἄνθρωποσ ἀνθρώπουσ καὶ ζῷον ὂν ὅλωσ ζῷα καὶ φυτὸν φυτά.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 2 96:2)
τὰ μὲν οὖν οὕτω λέγεται, τὰ δ’ ἐὰν κατὰ μέροσ τι τούτων τισ ὑπάρχῃ τῶν τρόπων, οἱο͂ν ἐκ πατρὸσ καὶ μητρὸσ τὸ τέκνον καὶ ἐκ γῆσ τὰ φυτά, ὅτι ἔκ τινοσ μέρουσ αὐτῶν.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 5 231:2)
δοκεῖ δ’ ἡ οὐσία ὑπάρχειν φανερώτατα μὲν τοῖσ σώμασιν διὸ τά τε ζῷα καὶ τὰ φυτὰ καὶ τὰ μόρια αὐτῶν οὐσίασ εἶναί φαμεν, καὶ τὰ φυσικὰ σώματα, οἱο͂ν πῦρ καὶ ὕδωρ καὶ γῆν καὶ τῶν τοιούτων ἕκαστον, καὶ ὅσα ἢ μόρια τούτων ἢ ἐκ τούτων ἐστίν, ἢ μορίων ἢ πάντων, οἱο͂ν ὅ τε οὐρανὸσ καὶ τὰ μόρια αὐτοῦ, ἄστρα καὶ σελήνη καὶ ἥλιοσ·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 7 12:1)
ὁμολογούμεναι μὲν αἱ φυσικαί, οἱο͂ν πῦρ γῆ ὕδωρ ἀὴρ καὶ τἆλλα τὰ ἁπλᾶ σώματα, ἔπειτα τὰ φυτὰ καὶ τὰ μόρια αὐτῶν, καὶ τὰ ζῷα καὶ τὰ μόρια τῶν ζῴων, καὶ τέλοσ ὁ οὐρανὸσ καὶ τὰ μόρια τοῦ οὐρανοῦ·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 8 5:1)
οὐσίαι δὲ τρεῖσ, μία μὲν αἰσθητή ‐ ἧσ ἡ μὲν ἀί̈διοσ ἡ δὲ φθαρτή, ἣν πάντεσ ὁμολογοῦσιν, οἱο͂ν τὰ φυτὰ καὶ τὰ ζῷα ἡ δ’ ἀί̈διοσ ‐ ἧσ ἀνάγκη τὰ στοιχεῖα λαβεῖν, εἴτε ἓν εἴτε πολλά·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 12 6:1)
πάντα δὲ συντέτακταί πωσ, ἀλλ’ οὐχ ὁμοίωσ, καὶ πλωτὰ καὶ πτηνὰ καὶ φυτά·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 12 128:2)
εἰ μὲν γὰρ τῶν ἀγαθῶν μόνον, οὐκ ἔσονται οὐσίαι αἱ ἰδέαι, εἰ δὲ καὶ τῶν οὐσιῶν, πάντα τὰ ζῷα καὶ τὰ φυτὰ ἀγαθὰ καὶ τὰ μετέχοντα.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 14 101:2)
ὥστε ὁμοίωσ δῆλον ὅτι καὶ γενομένοισ οἰητέον τά τε φυτὰ τῶν ζῴων ἕνεκεν εἶναι καὶ τὰ ἄλλα ζῷα τῶν ἀνθρώπων χάριν, τὰ μὲν ἥμερα καὶ διὰ τὴν χρῆσιν καὶ διὰ τὴν τροφήν, τῶν δ’ ἀγρίων, εἰ μὴ πάντα, ἀλλὰ τά γε πλεῖστα τῆσ τροφῆσ καὶ ἄλλησ βοηθείασ ἕνεκεν, ἵνα καὶ ἐσθὴσ καὶ ἄλλα ὄργανα γίνηται ἐξ αὐτῶν.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 1 101:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION