헬라어 문장 내 검색 Language

ὦ κάλλιστοσ μὲν αὐτοὶ χορὸσ τῷ πατρὶ, πολλοὺσ δὲ ἀνάγοντεσ παρὰ ἀνθρώπων, χοροποιοὶ μακρῷ πάντων ἄριστοι, καὶ προσέτι ἱεροποιοί τε καὶ ἐπιστάται κρατήρων καὶ χαρίτων ἁπασῶν, αἱ μὲν ἄλλαι θυσίαι τε καὶ ἑορταὶ νόμῳ καθεστᾶσιν, ὡσ εἰπεῖν, αἱ δ’ ἀφ’ ὑμῶν καὶ τοῦ περὶ ὑμᾶσ ἐργαστηρίου πλεῖσται μὲν ἐφ’ ἡμέρᾳ καὶ πρὸσ ἁπάσασ τὰσ ἄλλασ, καθαρῶσ δὲ ἀπὸ καρδίασ ἔρχονται, τὴν εὐθυμίαν ἀφ’ ὧν σύνισμεν φέρουσαι, ὑμῶν ἴχνη πλεῖστα καὶ φανερώτατα.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἀσκληπιάδαι 6:3)
εἰ γὰρ καὶ ἀβούλητοσ ὑμῖν ἡ ὑπόθεσισ, τῆσ γε ἀγαθῆσ τύχησ ὑμῖν γέγονε, δούσησ ἀφορμὴν ἐφ’ ἧσ κάλλιστα δὴ καὶ φανερώτατα τῇ φύσει χρήσεσθε ἐπὶ πολλοῖσ καὶ μεγάλοισ οἷσ πρότερον ἐπεδείξασθε.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἐπιστολὴ περὶ Σμύρνης 2:9)
ὁ γὰρ οὐ μόνον τῆσ σωτηρίασ αὐτῶν προστὰσ, ἀλλὰ καὶ δείξασ ὁποίουσ τινὰσ ἐν τοῖσ περὶ τῆσ ἐλευθερίασ ἀγῶσιν εἶναι δεῖ καὶ παράδειγμα πᾶσιν εὔδηλον ἐκθεὶσ οὗτόσ ἐστι φανερώτατα τῶν ἄνω πάντων.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 49:3)
καὶ τίνα περὶ ἡμῶν αὐτῶν τοῖσ Ἕλλησι δώσομεν δόξαν, οἱ μεγαλοψυχίασ ἑκασταχοῦ γῆσ ἴσχοντεσ ὄνομα, καὶ οὕτω φανερώτατα πάντων ἀνθρώπων δι’ ἀρετὴν ὑπὸ θεῶν σπουδασθέντεσ ὡσ καὶ λιμοῦ ποτε κατειληφότοσ τὴν οἰκουμένην πᾶσαν σχεδὸν καὶ Ἕλλησι καὶ βαρβάροισ τὸν Πύθιον ἀνελεῖν οὐκ ἂν τὸν λιμὸν ἄλλωσ πεπαῦσθαι εἰ μὴ Ἀθηναίων ὑπὲρ πάντων εἰσ οὐρανὸν χεῖρασ ᾐρκότων;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Λεπτίνην ὑπὲρ ἀτελείας 66:2)
ὥσπερ γὰρ τὰ τῶν νυκτερίδων ὄμματα πρὸσ τὸ φέγγοσ ἔχει τὸ μεθ’ ἡμέραν, οὕτω καὶ τῆσ ἡμετέρασ ψυχῆσ ὁ νοῦσ πρὸσ τὰ τῇ φύσει φανερώτατα πάντων.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 2 6:3)
δοκεῖ δ’ ἡ οὐσία ὑπάρχειν φανερώτατα μὲν τοῖσ σώμασιν διὸ τά τε ζῷα καὶ τὰ φυτὰ καὶ τὰ μόρια αὐτῶν οὐσίασ εἶναί φαμεν, καὶ τὰ φυσικὰ σώματα, οἱο͂ν πῦρ καὶ ὕδωρ καὶ γῆν καὶ τῶν τοιούτων ἕκαστον, καὶ ὅσα ἢ μόρια τούτων ἢ ἐκ τούτων ἐστίν, ἢ μορίων ἢ πάντων, οἱο͂ν ὅ τε οὐρανὸσ καὶ τὰ μόρια αὐτοῦ, ἄστρα καὶ σελήνη καὶ ἥλιοσ·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 7 12:1)
καὶ γὰρ ἀνθρώπου ἄλλα πολὺ θειότερα τὴν φύσιν, οἱο͂ν φανερώτατά γε ἐξ ὧν ὁ κόσμοσ συνέστηκεν.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 6 50:3)
ἃ δ’ ἐστὶ μέγιστα καὶ φανερώτατα, ταῦτ’ ἐρῶ.
(데모스테네스, Speeches 21-30, Κατὰ Μειδίου περὶ τοῦ Κονδύλου 172:4)
τρία γὰρ εἴδη, τὰ φανερώτατα, πολιτειῶν γιγνομένων κατὰ νόμον καὶ δίκην μετὰ δαίμονόσ τε ἀγαθοῦ καὶ τύχησ ὁμοίασ·
(디오, 크리소토모스, 연설, περὶ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ γ. 52:1)
ὁρῶ μὲν οὖν ἔγωγε τοῖσ πολλοῖσ πανταχοῦ τὴν ἀκρίβειαν κοπῶδεσ καὶ τὰ περὶ τοὺσ λόγουσ οὐδὲν ἧττον οἷσ μέλει πλήθουσ μόνον, οὐδὲν προειπόντεσ οὐδὲ διαστειλάμενοι περὶ τοῦ πράγματοσ, οὐδὲ ἀπό τινοσ ἀρχῆσ ἀρχόμενοι τῶν λόγων, ἀλλ’ αὐτό γε, ὥσ φασιν, ἀπλύτοισ ποσὶ διεξίασι τὰ φανερώτατα καὶ γυμνότατα.
(디오, 크리소토모스, 연설, Ὀλυμπικὸσ ἢ περὶ τῆσ πρώτησ τοῦ θεοῦ ἐννοίας 54:2)
τὰ μὲν δὴ περὶ τὸ θεῖον νομοθετηθέντα ὑπὸ τοῦ Νόμα καὶ διαιρεθέντα κατὰ τὰσ συμμορίασ τῶν ἱερῶν, ἐξ ὧν εὐσεβεστέραν συνέβη γενέσθαι τὴν πόλιν, πρὸσ τοῖσ ἄλλοισ ἐλάττοσι τὰ μέγιστα καὶ φανερώτατα ταῦτ’ ἦν.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, book 2, chapter 73 6:1)
βραχύσ, ἐν ᾧ λέγειν μὲν ὀλίγα δεῖ, πράττειν δὲ πολλά, καὶ πρὸσ εἰδότασ οἱ λόγοι, τὰ μέγιστα καὶ φανερώτατα τῶν ἔργων αὐτοῦ καὶ οὐδ’ ἀπολογίασ οὐδεμιᾶσ δυνάμενα τυχεῖν, ταῦθ’ ὑμᾶσ ὑπομνήσω.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books IV-VI, book 4, chapter 78 4:1)
ὑπάρχει δ’ ἡμῖν πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα πλεονεκτήματα πρὸσ τὸ νικᾶν ὑπὸ τῆσ τύχησ παρεσκευασμένα, τρία δὲ πάντων κάλλιστα καὶ φανερώτατα.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books IV-VI, book 6, chapter 6 5:3)
ἡμᾶσ, ὦ Οὐαλέριε, πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα τὰ κωλύοντά ἐστιν ἀποθεμένουσ τὰ ὅπλα ἐφ’ ὑμῖν γενέσθαι, τρία δὲ τὰ μέγιστα καὶ τὰ φανερώτατα.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books IV-VI, book 6, chapter 73 1:1)
ἦν τ’ ἐνταῦθα πολὺσ ὀλοφυρόμενοσ καὶ τῶν καταλαμβανόντων κακῶν τὰσ πόλεισ ἐν ταῖσ διχοστασίαισ τὰ μέγιστα καὶ φανερώτατα ἐπιλεγόμενοσ.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books VII-IX, book 7, chapter 54 9:3)

SEARCH

MENU NAVIGATION