헬라어 문장 내 검색 Language

τρίχεσ δὲ ἄλλοισι μὲν ζῳοίσι φύσι ἠδὲ καὶ χαῖται· ἐλέφαντι δὲ τόδε ἐστὶ ὁ χνοῦσ· μυρίαι δὲ καὶ ἄλλαι παραλλαγαὶ πρὸσ τὰ ἀλλὰ ζῷα· καὶ γὰρ ὀπίσω κοτὲ κατὰ γόνυ κάμπτει, ὅκωσ ἄνθρωποσ, καὶ μαζὸν πρὸσ τῇσι μασχάλῃσι ἴσχει ὅκωσ γυναῖκεσ· ἀλλ’ οὔτι μοι χρέοσ τανῦν ἀμφὶ τοῦ ζῳού γράφειν, πλὴν ὁκόσον ἔξαλλόν τι καὶ ἡ νοῦσοσ ὁ ἐλέφασ καὶ ὁκόσα ἴκελα ἡ ἰδέη τοῦ νοσοῦντοσ ἴσχει τῇ τοῦ ζῳού φυῇ· ἐκίκλησκον δὲ καὶ λέοντα τὸ πάθοσ, τοῦ ἐπισκυνίου τῆσ ὁμοιότητοσ εἵνεκεν, ἣν ὕστερον φράσω· ἠδὲ σατυρίησιν τῶν τε μήλων τοῦ ἐρυθήματοσ καὶ τῆσ ἐσ συνουσίην ὁρμῆσ ἀσχέτουτε καὶ ἀναισχύντου.
(아레타이오스, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., ΑΡΕΤΑΙΟΥ ΚΑΠΠΑΔΟΚΟΥ ΠΕΡΙ ΑΙΤΙΩΝ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΩΝ ΧΡΟΝΙΩΝ ΠΑΘΩΝ, Κεφ. ιγ’. Περὶ Ἐλέφαντοσ.359)
ἔπειτ’ ἐν τῇ παλαίστρᾳ οὐκ ἐπέτρεπε τῷ παιδοτρίβῃ ἀθλητικῶσ ἄγειν, ἀλλ’ αὐτὸ μόνον ἐρυθήματοσ χάριν καὶ εὐεξίασ.
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, ΒΙΩΝ ΚΑΙ ΓΝΩΜΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΙ ΕΥΔΟΚΙΜΗΣΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΕΙΣ ΔΕΚΑ ΤΟ ΕΚΤΟΝ, Kef. b'. DIOGENHS 11:6)
Ταῦθ’ ἱκετεύουσα τὸν θεὸν ἐπὶ τρεῖσ ἡμέρασ ἀποδύεται μὲν τὴν ἐσθῆτα ἐκείνην καὶ τὸ σχῆμα μεταβάλλει, κοσμησαμένη δ’ ὡσ ἐχρῆν τὴν βασίλισσαν σὺν δυσὶν θεραπαίναισ, ὧν ἡ μὲν ἐπερειδομένην αὐτὴν κούφωσ ἔφερεν, ἡ δὲ ἑπομένη τὸ βαθὺ τοῦ ἐνδύματοσ καὶ μέχρι τῆσ γῆσ κεχυμένον ἄκροισ ἀπῃώρει τοῖσ δακτύλοισ, ἥκει πρὸσ τὸν βασιλέα, μεστὴ μὲν τὸ πρόσωπον ἐρυθήματοσ, προσηνὲσ δὲ καὶ σεμνὸν ἐπικειμένη τὸ κάλλοσ.
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 11 281:1)
Ἢν δὲ μήτε ἐν ἡμέρῃσι κρισίμῃσιν ἀφανίζηται τὸ ἐρυσίπελασ, μήτε φύματοσ ξυστραφέντοσ ἐν τῷ ἔξω χωρίῳ, μήτε πῦον ἀποβήσσῃ, Ῥηϊδίωσ τε καὶ ἀπόνωσ ἔχειν δοκέῃ, θάνατον σημαίνει, ἢ ὑποστροφὴν τοῦ ἐρυθήματοσ.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., PROGNWSTIKON, 23.5)
ἐπεὶ δὲ ὁ κακοδαίμων ἐπὶ τὰσ τῆσ Ἀκαδημείασ θύρασ ἐκώμασεν, ὥσπερ ἐπὶ πάντασ εἰώθει, ἀνδραποδισαμένη αὐτὸν καὶ ἀπὸ τῶν χειρῶν τῆσ Μέθησ ἁρπάσασα μετὰ βίασ καὶ πρὸσ αὑτὴν ἀγαγοῦσα ὑδροποτεῖν τε κατηνάγκασεν καὶ νήφειν μετεδίδαξεν καὶ τοὺσ στεφάνουσ περιέσπασεν καὶ δέον πίνειν κατακείμενον, ῥημάτια σκολιὰ καὶ δύστηνα καὶ πολλῆσ φροντίδοσ ἀνάμεστα ἐπαίδευσεν ὥστε ἀντὶ τοῦ τέωσ ἐπανθοῦντοσ αὐτῷ ἐρυθήματοσ ὠχρὸσ ὁ ^ ἄθλιοσ καὶ ῥικνὸσ τὸ σῶμα γεγένηται, καὶ τὰσ ᾠδὰσ ἁπάσασ ἀπομαθὼν ἄσιτοσ ἐνίοτε καὶ διψαλέοσ εἰσ μέσην ἑσπέραν κάθηται ληρῶν ὁποῖα πολλὰ ἡ Ἀκαδήμεια ἐγὼ ληρεῖν διδάσκω.
(루키아노스, Bis accusatus sive tribunalia, (no name) 16:5)
ἐκεῖνο γάρ ἐστιν ὁ χρυσόσ, τὸ λαμπρὸν ὃ ἀποστίλβει, τὸ ὕπωχρον μετ’ ἐρυθήματοσ;
(루키아노스, Contemplantes, (no name) 11:3)
ὁπόταν γὰρ τὸ φῶσ προσπεσὸν ἐφάψηται καὶ ἀναμιχθῇ τῷ χρυσῷ, κοινόν τι ἀπαστράπτουσι καὶ διπλασίαν τοῦ ἐρυθήματοσ ἐκφαίνουσι τὴν αἰθρίαν.
(루키아노스, De Domo, (no name) 8:4)
ὁ γοῦν βασιλεύσ, ὥσ φασιν, ἀγαπήσασ διαφερόντωσ τὸν Περιπατητικὸν φιλόσοφον Νικόλαον, γλυκὺν ὄντα τῷ ἤθει ῥαδινὸν δὲ τῷ μήκει τοῦ σώματοσ διάπλεων δὲ τὸ πρόσωπον ἐπιφοινίσσοντοσ ἐρυθήματοσ, τὰσ μεγίστασ καὶ καλλίστασ τῶν φοινικοβαλάνων Νικολάουσ ὠνόμαζε, καὶ μέχρι νῦν οὕτωσ ὀνομάζονται.
(플루타르코스, Quaestiones Convivales, book 8, Διὰ τί τῶν ἱερῶν ἀγώνων ἄλλοσ ἄλλον ἔχει στέφανον, τὸν δὲ φοίνικα πάντεσ· ἐν ᾧ καὶ διὰ τί τοὺσ μεγάλουσ φοινικοβαλάνουσ Νικολάουσ καλοῦσιν. 4:9)
τὸ δὲ φιλοσοφίασ ὄνομα καὶ τὴν τοῦ φιλοσοφεῖν δόξαν οὐχ ἁρπάζουσιν ἑαυτοῖσ ὡσ πρότερον οὐδὲ προσγράφουσιν, ἀλλὰ καὶ προσαγορευθεὶσ ὑφ’ ἑτέρου τῇ προσηγορίᾳ ταύτῃ φθάσασ ἂν εὐφυὴσ νέοσ εἴποι μετ’ ἐρυθήματοσ.
(플루타르코스, Quomodo quis suos in virtute sentiat profectus, chapter, section 10 12:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION