헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

ὑποπτεύσασ δ’ ὁ βασιλεὺσ τόδε πρὸσ τοῦ παιδὸσ αὐτοῦ βασιλείασ ἐπιθυμοῦντοσ γενέσθαι, καλέσασ αὐτὸν ἔδησεν ἐν πέδαισ χρυσαῖσ καὶ μετ’ οὐ πολὺ ἀπέκτεινε, πολλὰ χρήσιμόν οἱ περὶ τὴν Ἀσίαν ἐν τοῖσ πρὸσ Φιμβρίαν ἀγῶσι γενόμενον.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 9 4:12)
τί δὲ ἥδιον ἡμέρου καὶ προσφιλοῦσ, πάντασ μὲν εὖ ποιεῖν ἐπιθυμοῦντοσ, ἅπαντασ δὲ δυναμένου;
(디오, 크리소토모스, 연설, περὶ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ α. 41:1)
ἐγὼ δὲ οὐκ ἤθελον ἐγγὺσ ἰέναι πρὸσ αὐτοὺσ τοὺσ ὁρ́ουσ, ἀλλὰ ἐδόκει μοι τὸ τοιοῦτο παντελῶσ ἀχθομένου τινὸσ εἶναι τῇ φυγῇ καὶ ἐπιθυμοῦντοσ κατελθεῖν·
(디오, 크리소토모스, 연설 (2), ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟΥ ΦΙΑΗΚΟΙΑΣ. 2:4)
οἱο͂ν ἀεὶ τὴν τοῦ ἐπιθυμοῦντοσ ψυχὴν οὐχὶ ἤτοι ἐφίεσθαι φήσεισ ἐκείνου οὗ ἂν ἐπιθυμῇ, ἢ προσάγεσθαι τοῦτο ὃ ἂν βούληταί οἱ γενέσθαι, ἢ αὖ, καθ’ ὅσον ἐθέλει τί οἱ πορισθῆναι, ἐπινεύειν τοῦτο πρὸσ αὑτὴν ὥσπερ τινὸσ ἐρωτῶντοσ, ἐπορεγομένην αὐτοῦ τῆσ γενέσεωσ;
(플라톤, Republic, book 4 404:1)
οὐδεὶσ γὰρ ἐν ἑαυτῷ τοῦ ἐπιθυμοῦντοσ αἰσθάνεται μεταβολὴν εἰσ τὸ κρῖνον οὐδὲ τοῦ κρίνοντοσ αὖ πάλιν εἰσ τὸ ἐπιθυμοῦν, οὐδὲ παύεται μὲν ἐρῶν, ὅτε λογίζεται καθεκτέον εἶναι τὸν ἔρωτα καὶ διαμαχετέον πρὸσ αὐτόν, ἐξίσταται δὲ πάλιν τοῦ λογίζεσθαι καὶ κρίνειν, ὅταν ἐνδιδῷ μαλασσόμενοσ ὑπὸ τῆσ ἐπιθυμίασ·
(플루타르코스, De virtute morali, section 7 5:1)
οὐδεὶσ γὰρ ἐν ἑαυτῷ τοῦ ἐπιθυμοῦντοσ αἰσθάνεται μεταβολὴν εἰσ τὸ κρῖνον οὐδὲ τοῦ κρίνοντοσ αὖ πάλιν εἰσ τὸ ἐπιθυμοῦν, οὐδὲ παύεται μὲν ἐρῶν ὅτε λογίζεται καθεκτέον εἶναι τὸν ἔρωτα καὶ διαμαχετέον πρὸσ αὐτόν, ἐξίσταται δὲ πάλιν τοῦ λογίζεσθαι καὶ κρίνειν, ὅταν ἐνδιδῷ μαλασσόμενοσ ὑπὸ τῆσ ἐπιθυμίασ.
(플루타르코스, De virtute morali, section 7 13:3)
λόγῳ δυσπειθὲσ οὐχ ὁρμῆσ μάχη πρὸσ ὁρμὴν οὐ λογισμοῦ πρὸσ λογισμὸν ἀντίβασισ οὐχ ὥσπερ ἐν μεθορίῳ τοῦ ἐπιθυμοῦντοσ καὶ τοῦ μετανοοῦντοσ τὸ τραχὺ καὶ ταραχῶδεσ καὶ τὸ ἡδόμενον, ἀλλ’ εὐμενῆ πάντα καὶ φίλα καὶ ποιοῦντα πλείστων τυγχάνειν ἀγαθῶν καὶ ἑαυτῷ χαίρειν ἕκαστον.
(플루타르코스, Maxime cum principbus philosopho esse diserendum, chapter, section 2 4:1)
τοῦτο δ’ αὐτὸ καὶ τοῖσ Ἀθηναίοισ συνέβη, λεπτόγεών τε καὶ τραχεῖαν οἰκοῦντασ χώραν ἀπορθήτουσ μεῖναι διὰ τοῦτο καὶ αὐτόχθονασ νομισθῆναι φησὶν ὁ Θουκυδίδησ, κατέχοντασ τὴν αὐτὴν ἀεί, μηδενὸσ ἐξελαύνοντοσ αὐτοὺσ μηδ’ ἐπιθυμοῦντοσ ἔχειν τὴν ἐκείνων·
(스트라본, 지리학, Book 8, chapter 1 3:5)

SEARCH

MENU NAVIGATION