헬라어 문장 내 검색 Language

καὶ οὕτω σχέτλιοσ ἦν καὶ ὑβριστὴσ ὥστ’ οὐδὲ τοσοῦτον ἐνέμεινεν ἐκτελέσαι τὸ προοίμιον ταῖσ θεαῖσ, ἀλλὰ λέγων ὅτι αἱ Μοῦσαι ὑμνοῦσι τὸν Δία καὶ Λητώ τ’ Ιἀπετόν τε ἰδὲ Κρόνον ἀγκυλομήτην, εἶτα οὐ καρτερεῖ, ἀλλ’ ὀλίγου μεταξὺ τῶν θεῶν τῶν ὀνομάτων φησὶν αἵ νύ ποθ’ Ἡσίοδον καλὴν ἐδίδαξαν ἀοιδὴν, ὡσ εἰ μὴ καὶ τοῦτο δόξει τῶν Μουσῶν ἔργον εἶναι, ὥσπερ τοὺσ θεοὺσ ᾄδειν οὕτω καὶ Ἡσίοδον ποιητὴν ἀπεργάσασθαι, μοῖράν τινα αὐταῖσ ἀπολλυμένην τῆσ εὐφημίασ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ τοῦ παραφθέγματος 5:13)
καίτοι δι’ ἡδονὴν οὐκ ἐνέμεινεν, ἀλλὰ καλήν·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 116:3)
καίτοι ἄτοπον δοκεῖ μοι εἶναι, εἰ οἱ μὲν ἄλλοι, ὅταν οἰώνται ἀδικεῖσθαι, καὶ τὰσ πάνυ μικρὰσ δίκασ εἰσ ὑμᾶσ ἐφιᾶσιν, οὗτοσ δέ μοι περὶ προικὸσ δίκην ταλάντου λαχών, ταύτησ, ὡσ αὐτόσ φησιν, ἀδίκωσ ἀποδιαιτηθείσησ ἐνέμεινεν.
(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ Βοιωτὸν περὶ Προικὸσ Μητρῴασ. 37:2)
περὶ δὲ ὧν τρὶσ πρὸσ τὸν διαιτητὴν ἀπαντήσαντοσ τούτου καὶ ἀντιδικοῦντοσ ὁ μὲν διαιτητὴσ ἀπέγνω μου, οὗτοσ δὲ ἐν τοῖσ γνωσθεῖσιν ἐνέμεινεν, ὡσ καὶ ὑμῖν μεμαρτύρηται, οὐκ ᾤμην δίκαιον εἶναι ταῦτα πάλιν ἀνάδικα γίγνεσθαι·
(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ Βοιωτὸν περὶ Προικὸσ Μητρῴασ. 48:3)
κρίσεωσ Ποσειδῶν ἀποτυχὼν τῆσ ὑπὲρ Ἁλιρροθίου πρὸσ Ἄρη γενομένησ ἐνέμεινεν·
(디나르코스, 연설, Κατὰ Δημοσθένους 105:1)
ἡ δὲ φυλακῇ τῶν παρὰ Πέρσαισ νόμων, οἳ τοῖσ ἀλλοτρίοισ βλέπεσθαι τὰσ γυναῖκασ ἀπηγορεύκασιν, οὐκ ἐπορεύετο πρὸσ τὸν βασιλέα, καὶ πολλάκισ τοὺσ εὐνούχουσ ἀποστέλλοντοσ πρὸσ αὐτὴν οὐδὲν ἧττον ἐνέμεινεν παραιτουμένη τὴν ἄφιξιν, ὡσ εἰσ ὀργὴν παροξυνθέντα τὸν βασιλέα λῦσαι μὲν τὸ συμπόσιον, ἀναστάντα δὲ καὶ τοὺσ ἑπτὰ τῶν Περσῶν, οἳ τὴν τῶν νόμων ἐξήγησιν ἔχουσι παρ’ αὐτοῖσ, καλέσαντα κατηγορεῖν τῆσ γυναικὸσ καὶ λέγειν, ὡσ ὑβρισθείη πρὸσ αὐτῆσ·
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 11 230:1)
τοῖσ γὰρ πατρίοισ οὐκ ἐνέμεινεν οὗτοσ ἔθεσιν.
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 20 122:3)
"ὦ Λέντλε, Φαβίῳ Μαξίμῳ καὶ γενοῦ μάρτυσ αὐτόσ, ὅτι Παῦλοσ Αἰμίλιοσ ἐνέμεινεν αὐτοῦ τοῖσ λογισμοῖσ ἄχρι τέλουσ καὶ τῶν ὁμολογηθέντων πρόσ ἐκεῖνον οὐδὲν ἔλυσεν, ἀλλ’ ἐνικήθη πρότερον ὑπὸ Βάρρωνοσ, εἶθ’ ὑπὸ Ἀννίβου.
(플루타르코스, Fabius Maximus, chapter 16 7:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION