헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

ἀλλάξασα γὰρ τὴν ἰδέαν εἰσ ἔλαφον διὰ μέσων αὐτῶν ἐπήδησεν, οἱ δὲ βουλόμενοι εὐστοχῆσαι τοῦ θηρίου ἐφ’ ἑαυτοὺσ ἠκόντισαν.
(아폴로도로스, Library and Epitome, book 1, chapter 7 4:11)
μία δὲ αὐτῶν Ἀμυμώνη ζητοῦσα ὕδωρ ῥίπτει βέλοσ ἐπὶ ἔλαφον καὶ κοιμωμένου Σατύρου τυγχάνει, κἀκεῖνοσ περιαναστὰσ ἐπεθύμει συγγενέσθαι·
(아폴로도로스, Library and Epitome, book 2, chapter 1 4:12)
τρίτον ἆθλον ἐπέταξεν αὐτῷ τὴν Κερυνῖτιν ἔλαφον εἰσ Μυκήνασ ἔμπνουν ἐνεγκεῖν.
(아폴로도로스, Library and Epitome, book 2, chapter 5 3:1)
ἀγανακτήσασα δὲ Ἥρα μανίαν αὐτοῖσ ἐνέβαλε, καὶ Ἀθάμασ μὲν τὸν πρεσβύτερον παῖδα Λέαρχον ὡσ ἔλαφον θηρεύσασ ἀπέκτεινεν, Ἰνὼ δὲ τὸν Μελικέρτην εἰσ πεπυρωμένον λέβητα ῥίψασα, εἶτα βαστάσασα μετὰ νεκροῦ τοῦ παιδὸσ ἥλατο κατὰ βυθοῦ.
(아폴로도로스, Library and Epitome, book 3, chapter 4 3:8)
καί φασι τὴν θεὸν παραχρῆμα αὐτοῦ τὴν μορφὴν εἰσ ἔλαφον ἀλλάξαι, καὶ τοῖσ ἑπομένοισ αὐτῷ πεντήκοντα κυσὶν ἐμβαλεῖν λύσσαν, ὑφ’ ὧν κατὰ ἄγνοιαν ἐβρώθη.
(아폴로도로스, Library and Epitome, book 3, chapter 4 4:3)
Κάλχασ δὲ ἔφη οὐκ ἄλλωσ δύνασθαι πλεῖν αὐτούσ, εἰ μὴ τῶν Ἀγαμέμνονοσ θυγατέρων ἡ κρατιστεύουσα κάλλει σφάγιον Ἀρτέμιδι παραστῇ, διὰ τὸ μηνίειν τὴν θεὸν τῷ Ἀγαμέμνονι, ὅτι τε βαλὼν ἔλαφον εἶπεν·
(아폴로도로스, Library and Epitome, book E, chapter 3 29:1)
Ἄρτεμισ δὲ αὐτὴν ἁρπάσασαεἰσ Ταύρουσ ἱέρειαν ἑαυτῆσ κατέστησεν, ἔλαφον ἀντ’ αὐτῆσ παραστήσασα τῷ βωμῷ·
(아폴로도로스, Library and Epitome, book E, chapter 3 32:1)
ἧσ ἀφανοῦσ γενομένησ ὁ Σερτώριοσ οὐκ αἴσιον ἑαυτῷ τιθέμενοσ ἐβαρυθύμει τε καὶ ἐπ’ ἀργίασ ἦν, καὶ ταῦτ’ ἐπιτωθαζόμενοσ ἐσ τὴν ἔλαφον ὑπὸ τῶν πολεμίων.
(아피아노스, The Civil Wars, book 1, chapter 13 4:6)
ὁμοίωσ δ’ οὐδ’ ἰδὼν "ἢ εὑρὼν ἔλαφον ἢ ἄγριον αἶγα," ἀλλ’ ὅτι βορὰν ἕξει.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 3 142:3)
Στησίχοροσ μὲν γὰρ ἑλομένων στρατηγὸν αὐτοκράτορα τῶν Ἱμεραίων Φάλαριν καὶ μελλόντων φυλακὴν διδόναι τοῦ σώματοσ, τἆλλα διαλεχθεὶσ εἶπεν αὐτοῖσ λόγον ὡσ ἵπποσ κατεῖχε λειμῶνα μόνοσ, ἐλθόντοσ δ’ ἐλάφου καὶ διαφθείροντοσ τὴν νομὴν βουλόμενοσ τιμωρήσασθαι τὸν ἔλαφον ἠρώτα τινὰ ἄνθρωπον εἰ δύναιτ’ ἂν μετ’ αὐτοῦ τιμωρήσασθαι τὸν ἔλαφον, ὁ δ’ ἔφησεν, ἐὰν λάβῃ χαλινὸν καὶ αὐτὸσ ἀναβῇ ἐπ’ αὐτὸν ἔχων ἀκόντια·
(아리스토텔레스, 수사학, Book 2, chapter 20 5:2)
χρὴ δὲ ἔλαφον ἤ τι ἄλλο ἐσ μέγεθοσ προῆκον τοσόνδε τόνδε τὸν τρόπον θηρᾶν, ἐφιέντα τὰσ κύνασ τὰσ γενναίασ·
(아리아노스, Cynegeticus, chapter 23 1:1)
ὃ δὲ ἐσ τοσοῦτον ἄρα ἀντέχει, ἔστε ἀπαγορεῦσαι τὴν ἔλαφον.
(아리아노스, Cynegeticus, chapter 23 3:2)
καὶ ὃσ ἀνηρώτα με, Ἀλλ’ ἦ, ὦ ξεῖνε, τῇδέ που φεύγοντα ἔλαφον κατενόησασ;
(디오, 크리소토모스, 연설, ΕΥΒΟΙΚΟΣ ἢ ΚΥΝΗΓΟΣ. 6:1)
ἔγωγε, εἶπεν ὁ νεανίσκοσ, καὶ ἔλαφον καταπονῶ καὶ σῦν ὑφίσταμαι.
(디오, 크리소토모스, 연설, ΕΥΒΟΙΚΟΣ ἢ ΚΥΝΗΓΟΣ. 86:5)
καὶ τῷ μὲν ἔπεμψε μελίττασ, τοῖσ δὲ ποιμένασ, Τηλέφῳ δὲ ἔλαφον, Κύρῳ δὲ ἢ κύνα ἢ γυναῖκα.
(디오, 크리소토모스, 연설 (2), ΠΕΡΙ ΤΥΧΗΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ. 42:3)

SEARCH

MENU NAVIGATION