헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

διὰ τοῦτο γὰρ οἶμαι παῖδασ ὄντασ ἡμᾶσ τὰσ τῶν ποιητῶν γνώμασ ἐκμανθάνειν, ἵν’ ἄνδρεσ ὄντεσ αὐταῖσ χρώμεθα·
(아이스키네스, 연설, κατὰ Κτησιφῶντος, section 1352)
ἐκέλευε δὲ καὶ συντιθέναι λόγουσ, οὐ μόνον ἐκ τοῦ παραχρῆμα ἀγωνίζεσθαι, καὶ προσέτι γε ἐκμανθάνειν ἔστιν ὅτε κατὰ ῥῆμα.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι δ# 8:1)
’καὶ βιβλία τά τε Φιλαινίδοσ καὶ τὴν τοῦ Ἀρχεστράτου Γαστρονομίαν καὶ δυνάμεισ ἐρωτικὰσ καὶ συνουσιαστικάσ, ὁμοίωσ δὲ καὶ τὰσ θεραπαίνασ ἐμπείρουσ τοιῶνδε κινήσεών τε καὶ σχημάτων καὶ περὶ τὴν τούτων μελέτην γινομένασ καὶ πάλιν ’ἐκμανθάνειν τ’ αὐτοὺσ τὰ τοιαῦτα καὶ κτᾶσθαι τὰ περὶ τούτων γεγραμμένα Φιλαινίδι καὶ Ἀρχεστράτῳ καὶ τοῖσ τὰ ὅμοια γράψασιν κἀν τῷ ἑβδόμῳ δέ φησι·
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 8, book 8, chapter 13 2:4)
[ καθάπερ γὰρ οὐκ ἐκμανθάνειν τὰ Φιλαινίδοσ καὶ τὴν Ἀρχεστράτου Γαστρονομίαν ἔστιν ὡσ φέροντά τι πρὸσ τὸ ζῆν ἄμεινον.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 8, book 8, chapter 13 3:1)
"τὰ τοιαῦτα ἐκμανθάνειν τοὺσ μαγείρουσ ἢ ἅπερ παρά τινι τῶν πολιτῶν ἡμῶν, ὃσ ὑπὸ πλούτου καὶ τρυφῆσ τοὺσ τοῦ θαυμασιωτάτου Πλάτωνοσ διαλόγουσ ἠνάγκαζεν ἐκμανθάνοντασ τοὺσ μαγείρουσ φέροντάσ τε τὰσ λοπάδασ ἅμα λέγειν ’ εἷσ, δύο, τρεῖσ·
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 9, book 9, chapter 28 2:1)
Ἀλλὰ καὶ λυρίζειν ἐμάνθανεν ἤδη γηραιόσ, μηδὲν λέγων ἄτοπον εἶναι ἅ τισ μὴ οἶδεν ἐκμανθάνειν.
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, B, Kef. e'. SWKRATHS 15:1)
οὐδὲ γὰρ τὴν ἀπὸ τῆσ ἀγνοίασ ὑποτίμησιν κατέλιπεν, ἀλλὰ καὶ κάλλιστον καὶ ἀναγκαιότατον ἀπέδειξε παίδευμα τὸν νόμον, οὐκ εἰσάπαξ ἀκροασομένοισ οὐδὲ δὶσ ἢ πολλάκισ, ἀλλ’ ἑκάστησ ἑβδομάδοσ τῶν ἄλλων ἔργων ἀφεμένουσ ἐπὶ τὴν ἀκρόασιν ἐκέλευσε τοῦ νόμου συλλέγεσθαι καὶ τοῦτον ἀκριβῶσ ἐκμανθάνειν·
(플라비우스 요세푸스, Contra Apionem, Φλαί̈ου Ιὠσήπου περὶ ἀρχαιότητοσ ἀντιρρητικὸσ λόγοσ β. 127:1)
μάλιστα δὲ Πλάτων μεμίμηται τὸν ἡμέτερον νομοθέτην κἀν τῷ μηδὲν οὕτω παίδευμα προστάττειν τοῖσ πολίταισ ὡσ τὸ πάντασ ἀκριβῶσ τοὺσ νόμουσ ἐκμανθάνειν, καὶ μὴν καὶ περὶ τοῦ μὴ δεῖν ὡσ ἔτυχεν ἐπιμίγνυσθαί τινασ ἔξωθεν, ἀλλ’ εἶναι καθαρὸν τὸ πολίτευμα τῶν ἐμμενόντων τοῖσ νόμοισ προυνόησεν.
(플라비우스 요세푸스, Contra Apionem, Φλαί̈ου Ιὠσήπου περὶ ἀρχαιότητοσ ἀντιρρητικὸσ λόγοσ β. 228:1)
καταλιπόντεσ οὖν, ὡσ ἔφην, τὴν πρὸσ τούτουσ ἀντιλογίαν, ἐνὸν τοῖσ βουλομένοισ τὰ τῶν παλαιῶν ἐκμανθάνειν κἀξ ὧν ἡμεῖσ ἰδίᾳ περὶ αὐτῶν ἐπεσκέμμεθα.
(갈레노스, On the Natural Faculties., ΓΑΛΗΝΟΥ ΠΕΡΙ ΦΥΣΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ Α, section 232)
Ἔπειτα μέγα σημεῖον τόδε, ὅτι οἱ δημόται ἀξυνετώτατοι αὐτοὶ ἑωυτῶν περὶ τουτέων τῶν νουσημάτων εἰσὶν ὥσ μελετητέα εἶναι‧ οἱ γὰρ μὴ ἰητροὶ ἰητροὶ δοκέουσιν εἶναι μάλιστα διὰ ταύτασ τὰσ νούσουσ‧ Ῥηί̈διον γὰρ τὰ ὀνόματα ἐκμανθάνειν, ὁκοῖα νενόμισται προσφέρεσθαι πρὸσ τοὺσ τὰ τοιαῦτα κάμνοντασ.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΔΙΑΙΤΗΣ ΟΞΕΩΝ, 2.6)
Ὑγιέασ μὲν γὰρ ποιέειν ἅπαντασ τοὺσ ἀσθενέοντασ ἀδύνατον‧ τοῦτο γὰρ τοῦ προγιγνώσκειν τὰ μέλλοντα ἀποβήσεσθαι κρέσσον ἂν ἦν‧ ἐπειδὴ δὲ οἱ ἄνθρωποι ἀποθνήσκουσιν, οἱ μὲν πρὶν ἢ καλέσαι τὸν ἰητρὸν, ὑπὸ τῆσ ἰσχύοσ τῆσ νούσου, οἱ δὲ καὶ ἐσκαλεσάμενοι παραχρῆμα ἐτελεύτησαν, οἱ μὲν ἡμέρην μίην ζήσαντεσ, οἱ δὲ ὀλίγῳ πλέονα χρόνον πρὶν ἢ τὸν ἰητρὸν τῇ τέχνῃ πρὸσ ἕκαστον νούσημα ἀνταγωνίσασθαι‧ γνῶναι οὖν χρὴ τῶν παθέων τῶν τοιουτέων τὰσ φύσιασ, ὁκόσον ὑπὲρ τὴν δύναμίν εἰσι τῶν σωμάτων, ἅμα δὲ καὶ εἴ τι θεῖον ἔνεστιν ἐν τῇσι νούσοισι, καὶ τουτέου τὴν πρόνοιαν ἐκμανθάνειν.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., PROGNWSTIKON, 1.3)
μεγίστη δὲ φυλακὴ τὸ μὴ γράφειν ἀλλ’ ἐκμανθάνειν·
(플라톤, Epistles, Letter 2 28:2)
οἱ δὲ διδάσκαλοι τούτων τε ἐπιμελοῦνται, καὶ ἐπειδὰν αὖ γράμματα μάθωσιν καὶ μέλλωσιν συνήσειν τὰ γεγραμμένα ὥσπερ τότε τὴν φωνήν, παρατιθέασιν αὐτοῖσ ἐπὶ τῶν βάθρων ἀναγιγνώσκειν ποιητῶν ἀγαθῶν ποιήματα καὶ ἐκμανθάνειν ἀναγκάζουσιν, ἐν οἷσ πολλαὶ μὲν νουθετήσεισ ἔνεισιν πολλαὶ δὲ διέξοδοι καὶ ἔπαινοι καὶ ἐγκώμια παλαιῶν ἀνδρῶν ἀγαθῶν, ἵνα ὁ παῖσ ζηλῶν μιμῆται καὶ ὀρέγηται τοιοῦτοσ γενέσθαι.
(플라톤, Euthydemus, Protagoras, Gorgias, Meno, Πρωταγόρας 135:1)
τὸ γὰρ ἅμα μὲν τὸ σῶμα κεκοσμῆσθαι ἀεὶ πρέπον ὑμῶν εἶναι τῇ τέχνῃ καὶ ὡσ καλλίστοισ φαίνεσθαι, ἅμα δὲ ἀναγκαῖον εἶναι ἔν τε ἄλλοισ ποιηταῖσ διατρίβειν πολλοῖσ καὶ ἀγαθοῖσ καὶ δὴ καὶ μάλιστα ἐν Ὁμήρῳ, τῷ ἀρίστῳ καὶ θειοτάτῳ τῶν ποιητῶν, καὶ τὴν τούτου διάνοιαν ἐκμανθάνειν, μὴ μόνον τὰ ἔπη, ζηλωτόν ἐστιν.
(플라톤, Hippias Major, Hippias Minor, Ion, Menexenus, Cleitophon, Timaeus, Critias, Minos, Epinomis, Ιὤν 3:6)
οἱ δὲ ἐκ πάντων κεφάλαια ἐκλέξαντεσ καί τινασ ὅλασ ῥήσεισ εἰσ ταὐτὸν συναγαγόντεσ, ἐκμανθάνειν φασὶ δεῖν εἰσ μνήμην τιθεμένουσ, εἰ μέλλει τισ ἀγαθὸσ ἡμῖν καὶ σοφὸσ ἐκ πολυπειρίασ καὶ πολυμαθίασ γενέσθαι.
(플라톤, Laws, book 7 143:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION