헬라어 문장 내 검색 Language

ἐνταῦθα γάρ, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, κελεύει δίκασ ὑπέχειν ὁ νόμοσ, ἐάν τισ ἐπ’ ἀκουσίῳ φόνῳ πεφευγώσ, μήπω τῶν ἐκβαλλόντων αὐτὸν ᾐδεσμένων, αἰτίαν ἔχῃ ἑτέρου φόνου ἑκουσίου.
(데모스테네스, Speeches 21-30, Κατὰ Ἀριστοκράτους 110:2)
ἐπικρατούντων δὲ τῶν δημοτικῶν καὶ τοὺσ κτηματικοὺσ ἐκβαλλόντων οἱ τῆσ πατρίδοσ στερηθέντεσ ἔφυγον οἱ μὲν πρὸσ Θίβρωνα, οἱ δ’ εἰσ Αἴγυπτον.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, Books XVIII-XX, book 18, chapter 21 6:2)
νῦν δ’ ἀξείνου πόντου ξείνα δυσχόρτουσ οἴκουσ ναίω, ἄγαμοσ ἄτεκνοσ ἄπολισ ἄφιλοσ, οὐ τὰν Ἄργει μέλπουσ’ Ἥραν οὐδ’ ἱστοῖσ ἐν καλλιφθόγγοισ κερκίδι Παλλάδοσ Ἀτθίδοσ εἰκὼ <καὶ> Τιτάνων ποικίλλουσ’, ἀλλ’ αἱμόρραντον δυσφόρμιγγα ξείνων αἱμάσσουσ’ ἄταν βωμούσ, οἰκτράν τ’ αἰαζόντων αὐδὰν οἰκτρόν τ’ ἐκβαλλόντων δάκρυον.
(에우리피데스, Iphigenia in Tauris, choral, anapests 3:4)
ὁρ́ια φέροντεσ ἐκβαλλόντων τῷ νόμῳ ἄταφον.
(플라톤, Laws, book 9 127:1)
τῶν γὰρ στρατηγῶν τῷ Βέρρῃ χαριζομένων καὶ τὴν δίκην ὑπερθέσεσι καὶ διακρούσεσι πολλαῖσ εἰσ τὴν ὑστάτην ἐκβαλλόντων, ὡσ ἦν πρόδηλον ὅτι τοῖσ λόγοισ ὁ τῆσ ἡμέρασ οὐκ ἐξαρκέσει χρόνοσ οὐδὲ λήψεται πέρασ ἡ κρίσισ, ἀναστὰσ ὁ Κικέρων ἔφη μὴ δεῖσθαι λόγων, ἀλλ’ ἐπαγαγὼν τοὺσ μάρτυρασ καὶ ἐπικρίνασ ἐκέλευσε φέρειν τὴν ψῆφον τοὺσ δικαστάσ.
(플루타르코스, Cicero, chapter 7 4:1)
"̓ ἀλλὰ δίκασ λαβεῖν χρῄζων, καὶ λαμβάνων ἤδη παρὰ τῶν ἐκβαλλόντων τῷ σὲ ποιεῖν ἐμαυτοῦ κύριον.
(플루타르코스, Lives, chapter 23 2:5)
εἰσ δὲ τὰ προειρημένα κοιλώματα πολλῶν μὲν καὶ μεγάλων ποταμῶν ἐκ τῆσ Ἀσίασ ἐκβαλλόντων, ἔτι δὲ μειζόνων καὶ πλειόνων ἐκ τῆσ Εὐρώπησ, συμβαίνει τὴν μὲν Μαιῶτιν ἀναπληρουμένην ὑπὸ τούτων ῥεῖν εἰσ τὸν Πόντον διὰ τοῦ στόματοσ, τὸν δὲ Πόντον εἰσ τὴν Προποντίδα.
(폴리비오스, Histories, book 4, chapter 39 2:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION