헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

ἀλλ’ ὥσπερ ἐν ταῖσ ἱπποδρομίαισ εἰσ τὸν τοῦ πράγματοσ αὐτὸν δρόμον εἰσελαύνετε.
(아이스키네스, 연설, κατὰ Τιμάρχου, section 1762)
ἤδη δὲ πολλῶν ἀπολομένων Μελανίων αὐτῆσ ἐρασθεὶσ ἧκεν ἐπὶ τὸν δρόμον, χρύσεα μῆλα κομίζων παρ’ Ἀφροδίτησ, καὶ διωκόμενοσ ταῦτα ἔρριπτεν.
(아폴로도로스, Library and Epitome, book 3, chapter 9 2:10)
ἡ δὲ ἀναιρουμένη τὰ ῥιπτόμενα τὸν δρόμον ἐνικήθη.
(아폴로도로스, Library and Epitome, book 3, chapter 9 2:11)
καὶ βοῆσ ἄφνω παρὰ τῶν συνειδότων γενομένησ χεῖρέσ τε ἦσαν ἤδη τὸ ἀπὸ τοῦδε, καὶ τῶν Γρακχείων οἱ μὲν αὐτὸν ἐφύλαττον οἱᾶ́ τινεσ δορυφόροι, οἱ δὲ τὰ ἱμάτια διαζωσάμενοι, ῥάβδουσ καὶ ξύλα τὰ ἐν χερσὶ τῶν ὑπηρετῶν ἁρπάσαντέσ τε καὶ διακλάσαντεσ ἐσ πολλά, τοὺσ πλουσίουσ ἐξήλαυνον ἀπὸ τῆσ ἐκκλησίασ, σὺν τοσῷδε ταράχῳ καὶ τραύμασιν, ὡσ τούσ τε δημάρχουσ δείσαντασ διαφυγεῖν ἐκ μέσον, καὶ τὸν νεὼν τοὺσ ἱερέασ ἐπικλεῖσαι, δρόμον τε πολλῶν ἄκοσμον εἶναι καὶ φυγὴν καὶ λόγον οὐκ ἀκριβῆ, τῶν μὲν ὅτι καὶ τοὺσ ἄλλουσ δημάρχουσ ὁ Γράκχοσ παραλύσειε τῆσ ἀρχῆσ οὑ̓ γὰρ ὁρωμένων αὐτῶν εἴκαζον οὕτωσ̓, τῶν δ’ ὅτι αὐτὸσ ἑαυτὸν ἐσ τὸ μέλλον δήμαρχον ἄνευ χειροτονίασ ἀποφαίνοι.
(아피아노스, The Civil Wars, book 1, chapter 2 2:3)
ὅθεν ἄρα καὶ τῶν εἰρηνικῶν πολλὰ Ῥωμαίοισ διωρθώσατο καὶ τὸν ἐνιαυτὸν ἀνώμαλον ἔτι ὄντα διὰ τοὺσ ἔσθ’ ὅτε μῆνασ ἐμβολίμουσ ̔κατὰ γὰρ σελήνην αὐτοῖσ ἠριθμεῖτὀ ἐσ τὸν τοῦ ἡλίου δρόμον μετέβαλεν, ὡσ ἦγον Αἰγύπτιοι.
(아피아노스, The Civil Wars, book 2, chapter 21 6:2)
τὸν δὲ νὺξ ἐρρύσατο, καὶ σκότιοσ μετ’ εἴκοσιν ἱππέων, τῶν δυνηθέντων σὺν αὐτῷ συνανύσαι τὸν δρόμον, ἐσ πόλιν κατέφυγεν ᾗ ὄνομα Θῶν, ἔνθα Βρεττίων ἔγνω καὶ Ἰβήρων ἱππέασ πολλοὺσ ἀπὸ τῆσ ἥττησ συμπεφευγότασ.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 7 10:6)
ξυνεχὴσ μὲν οὖν ποδάγρη οὐ Ῥηϊδίωσ γίγνεται, διαλείπει δὲ ἔσθ’ ὅπη χρόνον μακρόν, λεπτὴ γάρ· καὶ Ὀλυμπίασι ἐνίκησε ποδαγρὸσ ἐπ’ ἀνέσι δρόμον.
(아레타이오스, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., ΑΡΕΤΑΙΟΥ ΚΑΠΠΑΔΟΚΟΥ ΠΕΡΙ ΑΙΤΙΩΝ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΩΝ ΧΡΟΝΙΩΝ ΠΑΘΩΝ, Κεφ. ιγ’. Περὶ Ἐλέφαντοσ.335)
οὐ γὰρ ἐᾷ πλεῖν εἴσω Χελιδονέων καὶ Κυανέων, εἰ δ’ ἐπὶ τῇ ἵππῳ μέγα φρονεῖσ, οὐδὲν μᾶλλον ἐλᾷσ ἄχρι θαλάττησ, ἀλλ’ αὐτῆσ, φησὶ, τῆσ ἵππου δρόμον ἡμέρασ τῆσ θαλάττησ ἀποσχήσεισ, καὶ ἀκούσει περὶ τῶν Ἑλλήνων ὁμοίωσ τῶν τε ἐν τῇ Ἑλλάδι καὶ τῶν ἐν τῇ σεαυτοῦ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 79:4)
ὡσ δὲ ἐφάνησαν οἱ σύμπαντεσ ἑκκαίδεκα, δέκα μὲν τοὺσ τελευταίουσ ὑπελειπόμην εἰσ τὸν δρόμον, τοὺσ δὲ πρώτουσ προῆλθον ἐπὶ τοῦ ζεύγουσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι ε# 12:17)
ὥστε κἀν τοῖσ ἄθλοισ τοῖσ ἐπὶ Πατρόκλῳ τῷ Ἀντιλόχῳ μέλλοντι τὸ ἁρ́μα καθιέναι προσελθών τε καὶ ὑπειπὼν ὅτι αὐτὸν ὁ Ζεύσ τε καὶ ὁ Ποσειδῶν πᾶσαν διδάξειαν τὴν ἱππικὴν εὐθὺσ ἐκ παιδὸσ, καὶ οὐ πάνυ τι δέον αὐτὸν διδάσκειν ὅμωσ ὑποτίθεται καὶ παραδείκνυσιν αὐτῷ τινὰ τῶν εἰσ τὸν δρόμον καὶ ὅπωσ διαθήσεται τὸν ἀγῶνα.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 130:4)
ἀλλὰ τὸ πάντων ἥδιστον τοῦ γὰρ Ἀχιλλέωσ διατιθέντοσ τὸν ἀγῶνα ἐπὶ τῷ Πατρόκλῳ καὶ ἄλλων ἄλλα νικώντων αὐτὸσ οὐχ οἱο͂́σ τε ἦν οὐδὲν ἀγωνίσασθαι, ἀλλὰ τὸ λεγόμενον δὴ τουτὶ οὐδὲν ἔτι ὢν εἰσ ταῦτα ὑπὸ γήρωσ ἃ πρόσθεν ποτ’ ἐνίκα, λέγει ὡσ δή τι ταύτῃ δρῶν, καὶ φησὶ πρὸσ τοὺσ Ἀχαιοὺσ οὐ τούτοισ αὐτοῖσ τοῖσ ῥήμασιν, ἀλλά πωσ σχηματιζόμενοσ, ὅτι ὑμῶν μὲν ἕκαστοσ ὁ μὲν δρόμον νενίκηκεν ἢ νικήσει, ὁ δ’ ἴσωσ πάλην, ἄλλοσ δὲ ἄλλο τι·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ τοῦ παραφθέγματος 10:2)
ὅταν οὖν τισ ἀγώνισμα ποιήσηται διὰ πάντων τῶν καλῶν τούτων διεξελθεῖν καὶ πάσασ μίξεισ μῖξαι περὶ τοὺσ λόγουσ, καὶ πρῶτον μὲν τὰ ἤθη πρέποντα τοῖσ καιροῖσ ἀποδοῦναι, ἔπειτα τὰσ συζυγίασ, οὗ μὲν ἀκριβείασ δεῖ, ἐνταῦθα ὡρ́αν προστιθεὶσ, οὗ δ’ ἐργασίασ, ἐνταῦθα τάχοσ, τῷ δὲ περιττῷ σαφήνειαν, χάριν δὲ οὗ σεμνότησ, οὗ δὲ εὑρ́εσισ, ἐνταῦθα διαχειρίζειν, οὗ δὲ τολμήματα, ἐνταῦθα ἀσφάλειαν, ἐφ’ ἅπασι δὲ ῥᾳστώνην καὶ δρόμον, καί μοι παρείη περὶ τούτων ἄμεινον σοῦ καὶ τῶν σοὶ προσομοίων ἐπίστασθαι, σκοτοδινιᾷ δὴ πᾶσ ἐνταῦθα ἀκροατὴσ καὶ οὐκ ἔχει τίσ γένηται, ἀλλ’ ὥσπερ ἐν παρατάξει κυκλούμενοι θορυβοῦνται, καὶ ὡσ ἕκαστοσ ἔχει φύσεωσ ἢ δυνάμεωσ οὕτωσ ἐπαινεῖ, ὁ μὲν τῆσ λέξεωσ τὴν ἀκρίβειαν, ὁ δὲ τοῦ νοῦ τὴν λεπτότητα, ὁ δὲ ὡσ ὡραία.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ τοῦ παραφθέγματος 29:4)
σὺ δ’ ἀπαιτεῖσ ἵππου μὲν δρόμον, σχῆμα δὲ τῆσ κεφαλῆσ ὄνου, πράγματα οὐχὶ συμβαίνοντα·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ τοῦ παραφθέγματος 30:2)
νέου μὲν οὖν κάλλοσ τὸ πρὸσ τοὺσ πόνουσ χρήσιμον ἔχειν τὸ σῶμα τούσ τε πρὸσ δρόμον καὶ πρὸσ βίαν, ἡδὺν ὄντα ἰδεῖν πρὸσ ἀπόλαυσιν·
(아리스토텔레스, 수사학, Book 1, chapter 5 11:2)
ἔλαυνε τὸν σαυτοῦ δρόμον.
(아리스토파네스, Clouds, Prologue 2:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION