헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

διόπερ φανερὸν ὅτι οὐκ ἔστιν ἀπόδειξισ οὐσίασ οὐδὲ τοῦ τί ἐστιν ἐκ τῆσ τοιαύτησ ἐπαγωγῆσ, ἀλλά τισ ἄλλοσ τρόποσ τῆσ δηλώσεωσ.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 6 5:1)
ἄλλοσ μὲν οὖν ἄν τισ ἀποχρῆν ὑπέλαβεν αὐτὸ τὸ κεφάλαιον εἰπεῖν, ὅτι συλλαβὼν τοὺσ μετασχόντασ τῶν ἀπορρήτων βουλευμάτων ἀπέκτεινεν, ὡσ ὀλίγησ τοῖσ πράγμασι δηλώσεωσ δέον·
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books IV-VI, book 5, chapter 56 1:1)
ἐπεὶ δὲ καὶ αὐτὸ τοῦτό τινεσ οἰόνται βουλῆσ ἔτι δεῖν, πότερον ἡμῖν ἄμεινόν ἐστι συμβῆναι πρὸσ τοὺσ ἀφεστηκότασ ἢ πολεμεῖν, οὐχ ἡγοῦμαι ῥᾴδιον εἶναί μοι δι’ ὀλίγησ δηλώσεωσ, ὅ τι χρὴ πράττειν παραινέσαι, ἀλλ’ ἀνάγκη διὰ πλειόνων διδάξαι λόγων τοὺσ πρὸσ τὰσ διαλλαγὰσ ἀλλοτρίωσ ἔχοντασ ὑμῶν, ὅτι τἀναντία συμπείθουσιν ἢ καὶ δεδίττεσθαι μέλλοντεσ ὑμᾶσ τὰ φαυλότατα τῶν χαλεπῶν καὶ ῥᾳδίασ ἔχοντα τὰσ ἐπανορθώσεισ ὀρρωδοῦντασ τῶν μεγίστων τε καὶ ἀνιάτων ἱκανῶσ ἀπερισκέπτωσ ἔχουσι.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books IV-VI, book 6, chapter 49 6:1)
οὐθὲν δὲ κωλύει καὶ κεφαλαιωδῶσ περιλαβόντα δι’ ἐλαχίστησ δηλώσεωσ τὰ φανερώτατα εἰπεῖν, ὅτι μοι δοκεῖ Λυσίασ μὲν τὴν ἀλήθειαν διώκειν μᾶλλον, Ἰσαῖοσ δὲ τὴν τέχνην, καὶ ὃ μὲν στοχάζεσθαι τοῦ χαριέντωσ, ὃ δὲ τοῦ δεινῶσ.
(디오니시오스, chapter 182)
καὶ Σατορνῖνοσ δηλώσεωσ αὐτῷ πάντων ὑπὸ Ἡρώδου γενομένησ εἰσ Ῥώμην ἐξέπεμψεν αὐτούσ.
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 17 69:2)
ἔτι δ’ αὖ πρὸσ τούτοισ τὸν περὶ τὰσ τοιάσδε συνουσίασ ψέγοντα λόγων μήκη καὶ τὰσ ἐν κύκλῳ περιόδουσ οὐκ ἀποδεχόμενον, ὅτι χρὴ τὸν τοιοῦτον μὴ πάνυ ταχὺ μηδ’ εὐθὺσ οὕτω μεθιέναι ψέξαντα μόνον ὡσ μακρὰ τὰ λεχθέντα, ἀλλὰ καὶ προσαποφαίνειν οἰέσθαι δεῖν ὡσ βραχύτερα ἂν γενόμενα τοὺσ συνόντασ ἀπηργάζετο διαλεκτικωτέρουσ καὶ τῆσ τῶν ὄντων λόγῳ δηλώσεωσ εὑρετικωτέρουσ, τῶν δὲ ἄλλων καὶ πρὸσ ἄλλ’ ἄττα ψόγων καὶ ἐπαίνων μηδὲν φροντίζειν μηδὲ τὸ παράπαν ἀκούειν δοκεῖν τῶν τοιούτων λόγων.
(플라톤, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, Πολιτικός 179:1)
αὐτὸν ἐφ’ αὑτοῦ τι κατὰ μόνασ δρᾶν, ἀλλ’ ἔν τε πολέμῳ παντὶ καὶ ἐν εἰρήνῃ πάσῃ πρὸσ τὸν ἄρχοντα ἀεὶ βλέποντα καὶ συνεπόμενον ζῆν, καὶ τὰ βραχύταθ’ ὑπ’ ἐκείνου κυβερνώμενον, οἱο͂ν ἑστάναι θ’ ὅταν ἐπιτάττῃ τισ καὶ πορεύεσθαι καὶ γυμνάζεσθαι καὶ λοῦσθαι καὶ σιτεῖσθαι καὶ ἐγείρεσθαι νύκτωρ εἴσ τε φυλακὰσ καὶ παραγγέλσεισ, καὶ ἐν αὐτοῖσ τοῖσ κινδύνοισ μήτε τινὰ διώκειν μήθ’ ὑποχωρεῖν ἄλλῳ ἄνευ τῆσ τῶν ἀρχόντων δηλώσεωσ, ἑνί τε λόγῳ τὸ χωρίσ τι τῶν ἄλλων πράττειν διδάξαι τὴν ψυχὴν ἔθεσι μήτε γιγνώσκειν μήτ’ ἐπίστασθαι τὸ παράπαν, ἀλλ’ ἁθρόον ἀεὶ καὶ ἅμα καὶ κοινὸν τὸν βίον ὅτι μάλιστα πᾶσι πάντων γίγνεσθαι ‐ τούτου γὰρ οὔτ’ ἔστιν οὔτε ποτὲ μὴ γένηται κρεῖττον οὔτε ἄμεινον οὔτε τεχνικώτερον εἰσ σωτηρίαν τὴν κατὰ πόλεμον καὶ νίκην ‐ τοῦτο ἐν εἰρήνῃ μελετητέον εὐθὺσ ἐκ τῶν παίδων, ἄρχειν τε ἄλλων ἄρχεσθαί θ’ ὑφ’ ἑτέρων·
(플라톤, Laws, book 12 10:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION