헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

ἦν δὲ τοῖσ μὲν ἐσ τὸ πέλαγοσ ἀναχώρησίσ τε καὶ ἐφόρμησισ, ὅτε βούλοιντο, καὶ σκαφῶν ἑτέρων ἀλλαγὴ παρὰ μέροσ·
(아피아노스, The Civil Wars, book 5, chapter 9 5:9)
ὡσ οὐκ ἔστιν ὅπωσ ἂν μᾶλλον αὐτοῖσ χαρίζοισθε ἢ οὕτωσ δρῶντεσ, ἢ ὅπωσ ἂν μᾶλλον παρ’ αὐτῶν ὑμῖν ἃ βούλεσθε γίγνοιτο ἢ εἰ παρέχοιτε ὑμᾶσ αὐτοὺσ ὁποίουσ ἂν ἐκεῖνοι μάλιστα βούλοιντο.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πανηγυρικὸσ ἐν Κυζίκῳ περὶ τοῦ ναοῦ 12:2)
ταῦτα δὲ μαίνοιντ’ ἂν εἰ βούλοιντο.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Λευκτρικὸσ γ# ὑπὲρ Λακεδαιμονίων δεύτερος 4:6)
ἆρ’ οὖν ταῦτα ἂν οὕτω κατείργαστο, ἢ νίκασ οὕτω πολλὰσ καὶ λαμπρὰσ καὶ κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλατταν ἐφεξῆσ ἀνῃρεῖτο, εἰ δουλεύειν ἠξίου τῷ πλήθει καὶ μὴ τοὐναντίον εἰσ ὅσον ἐξῆν ἦρχεν ἀκριβέστατα, ἢ κόσμου καὶ τάξεωσ χωρὶσ ἦγε τὸ στρατόπεδον καὶ συνεχώρει πᾶν ὃ βούλοιντο, ἀλλὰ μὴ πανταχοῦ πᾶσαν φροντίδα καὶ πρόνοιαν ἐποιεῖτο εὐταξίασ καὶ εὐαρμοστίασ αὐτῶν καὶ τοῦ πρὸσ ἅπαντα ὑπάρχειν εὐκόλουσ αὐτῷ;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 43:1)
τρίτον δ’, εἴ τινεσ βούλοιντο δι’ αὑτῶν χαίρειν, οὐκ ἂν ἐπιζητοῖεν εἰ μὴ παρὰ φιλοσοφίασ ἄκοσ.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 2 148:1)
ἐπειδὴ τοίνυν μοι ἀπηγγέλθη εἰσ Πειραιᾶ τὰ γεγενημένα ὑπὸ τῶν γειτόνων, ἐλθὼν εἰσ ἀγρὸν τούτουσ μὲν οὐκέτι καταλαμβάνω, ἰδὼν δὲ τὰ ἐκ τῆσ οἰκίασ ἐκπεφορημένα καὶ τὴν γραῦν ὡσ διέκειτο, καὶ ἀκούων τῆσ γυναικὸσ τὰ γενόμενα, προσελθὼν τῷ Θεοφήμῳ τῇ ὑστεραίᾳ ἑώθεν ἐν τῇ πόλει μάρτυρασ ἔχων ἐκέλευον αὐτὸν πρῶτον μὲν τὴν καταδίκην ἀπολαμβάνειν καὶ ἀκολουθεῖν ἐπὶ τὴν τράπεζαν, ἔπειτα τὴν ἄνθρωπον θεραπεύειν ἣν συνέκοψαν, καὶ ἰατρὸν εἰσάγειν ὃν αὐτοὶ βούλοιντο.
(데모스테네스, Speeches 41-50, Κατὰ Εὐέργου καὶ Μνησιβούλου Ψευδομαρτυριῶν 80:1)
ταῦτα δὲ ἡμῶν λεγόντων, ὦ ἄνδρεσ δικασταί, καὶ ἀξιούντων Διονυσόδωρον τουτονὶ τὴν μὲν συγγραφὴν μὴ κινεῖν μηδὲ ἄκυρον ποιεῖν τὴν ὁμολογουμένην καὶ ὑπ’ αὐτῶν τούτων κυρίαν εἶναι, τῶν δὲ χρημάτων ὅσα μὲν αὐτὸσ ὁμολογεῖ, ἀποδοῦναι ἡμῖν, περὶ δὲ τῶν ἀντιλεγομένων ὡσ ἑτοίμων ὄντων κριθῆναι, εἴτε βούλοιντο ἐφ’ ἑνὸσ εἴτε κἀν πλείοσι τῶν ἐκ τοῦ ἐμπορίου, οὐκ ἔφη προσέχειν Διονυσόδωροσ τούτων οὐδενί, ἀλλ’ ὅτι τὴν συγγραφὴν ὅλωσ οὐκ ἀνῃρούμεθα ἀπολαμβάνοντεσ ἃ οὗτοσ ἐπέταττεν, ἔχει δεύτερον ἔτοσ τὰ ἡμέτερα καὶ χρῆται τοῖσ χρήμασιν·
(데모스테네스, Speeches 51-61, Κατὰ Διονυσοδώρου Βλάβης 19:1)
καὶ περικαθεζόμενοι αὐτῶν τὸ τεῖχοσ πολλῇ δυνάμει ἐπηγγέλλοντο, εἰ βούλοιντο τὴν μὲν πόλιν αὑτοῖσ παραδοῦναι, τὴν δὲ χώραν ἔχειν καὶ καρποῦσθαι τὰ αὑτῶν, ἀφίστασθαι δὲ τῆσ Ἀθηναίων συμμαχίασ.
(데모스테네스, Speeches 51-61, Κατὰ Νεαίρας 149:1)
μαρτύρομαι τὰσ σεμνὰσ θεάσ, ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, καὶ τὸν τόπον ὃν ἐκεῖναι κατέχουσι, καὶ τοὺσ ἡρ́ωασ τοὺσ ἐγχωρίουσ, καὶ τὴν Ἀθηνᾶν τὴν Πολιάδα καὶ τοὺσ ἄλλουσ θεοὺσ οἳ τὴν χώραν καὶ τὴν πόλιν ἡμῶν εἰλήχασιν, ὅτι τοῦ δήμου παραδεδωκότοσ ὑμῖν τιμωρήσασθαι τὸν εἰληφότα τι τῶνκατὰ τῆσ πατρίδοσ, τὸν λελυμασμένον καὶ ἐφθαρκότα τὴν τῆσ πόλεωσ εὐδαιμονίαν, τὸν περικεχαρακωμένην προδεδωκότα τὴν πατρίδα ταῖσ αὑτοῦ συμβουλίαισ, [ὃν] οἱ μὲν ἐχθροὶ καὶ κακόνοι τῇ πόλει ζῆν ἂν βούλοιντο, συμφορὰν ἡγούμενοι τῆσ πόλεωσ εἶναι, ὅσοι δὲ εὖνοι τοῖσ ὑμετέροισ πράγμασι, καὶ μεταπεσούσησ τῆσ τύχησ ἐλπίζουσιν ἐπὶ τὸ βέλτιον ἂν τὰ τῆσ πόλεωσ πράγματ’ ἐλθεῖν, τὴν ἀξίαν δίκην δόντα τῶν πεπραγμένων ἀπολωλέναι βούλονται, καὶ ταῦτ’ εὔχονται τοῖσ θεοῖσ·
(디나르코스, 연설, Κατὰ Δημοσθένους 78:1)
ἀπολύσαντοσ δ’ αὐτοῦσ τῶν ἐγκλημάτων καὶ τὴν ἐξουσίαν δόντοσ εἴτε συστρατεύειν εἴτε ἀπιέναι βούλοιντο, πάντασ ἑλέσθαι συστρατεύειν·
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 3, chapter 71 5:3)
λέγονται δ’ οὗτοι καὶ γόητεσ γεγονέναι καὶ παράγειν ὅτε βούλοιντο νέφη τε καὶ ὄμβρουσ καὶ χαλάζασ, ὁμοίωσ δὲ καὶ χιόνα ἐφέλκεσθαι·
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 5, chapter 55 3:1)
ἑξῆσ δὲ τῇ τῶν Ὀρχομενίων πόλει προσβολὰσ ποιησάμενοσ καὶ παρεισαχθεὶσ ὑπὸ τῶν ἀλλοτρίωσ ἐχόντων πρὸσ Ἀλέξανδρον τῆσ μὲν πόλεωσ φυλακὴν ἀπέλιπε, τῶν δὲ φίλων τῶν Ἀλεξάνδρου καταφυγόντων εἰσ τὸ τῆσ Ἀρτέμιδοσ ἱερὸν ἔδωκε τὴν ἐξουσίαν τοῖσ πολίταισ ὃ βούλοιντο πρᾶξαι.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, Books XVIII-XX, book 19, chapter 63 5:1)
ὅτε δὲ μεθύσκοιτο, τὴν ἄδειαν διδόναι πᾶσιν ἃ βούλοιντο ποιεῖν ἀπαρατηρήτωσ.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, Books XVIII-XX, book 20, chapter 41 5:1)
τάσ τε γὰρ αὐτὰσ οἰκίασ οἱ πίθηκοι κατῴκουν τοῖσ ἀνθρώποισ, θεοὶ παρ’ αὐτοῖσ νομιζόμενοι καθάπερ παρ’ Αἰγυπτίοισ οἱ κύνεσ, ἔκ τε τῶν παρεσκευασμένων ἐν τοῖσ ταμιείοισ τὰ ζῷα τὰσ τροφὰσ ἐλάμβανον ἀκωλύτωσ ὁπότε βούλοιντο.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, Books XVIII-XX, book 20, chapter 58 4:2)
κἀκεῖθεν εἰάσεν ἰέναι οἷ βούλοιντο, προστάξασ τοῖσ ἀκολούθοισ ἔνθα ἂν κατακλίνοι αὐτῶν ἕκαστον, θύειν τῷ προσήκοντι θεῷ·
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, ΒΙΩΝ ΚΑΙ ΓΝΩΜΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΙ ΕΥΔΟΚΙΜΗΣΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΕΙΣ ΔΕΚΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ, Kef. i'. EPIMENIDHS 2:6)

SEARCH

MENU NAVIGATION