헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

Ἀλκιβιάδην μὲν οὖν καὶ Νικιάδην καὶ Μέλητον, τούτουσ μὲν αὐτοὺσ εἶναι τοὺσ ποιοῦντασ, συμπαρεῖναι δὲ καὶ ὁρᾶν τὰ γιγνόμενα καὶ ἄλλουσ, παρεῖναι δὲ καὶ δούλουσ, ἑαυτόν τε καὶ τὸν ἀδελφὸν καὶ Ἱκέσιον τὸν αὐλητὴν καὶ τὸν Μελήτου δοῦλον.
(안도키데스, 연설, Περὶ τῶν μυστηρίων 21:5)
ἥτισ Τένου ἐρασθεῖσα καὶ μὴ πείθουσα καταψεύδεται πρὸσ Κύκνον αὐτοῦ φθοράν, καὶ τούτου μάρτυρα παρεῖχεν αὐλητὴν Εὔμολπον ὄνομα.
(아폴로도로스, Library and Epitome, book E, chapter 3 36:2)
Κύκνοσ δὲ ὕστερον ἐπιγνοὺσ τὴν ἀλήθειαν τὸν μὲν αὐλητὴν κατέλευσε, τὴν δὲ γυναῖκα ζῶσαν εἰσ γῆν κατέχωσε.
(아폴로도로스, Library and Epitome, book E, chapter 3 37:3)
ἔπειτ’ εἰσ σίτησιν λαμβάνουσιν ἐννέ’ ἄρχοντεσ τέτταρασ ὀβολοὺσ ἕκαστοσ, καὶ παρατρέφουσι κήρυκα καὶ αὐλητήν·
(아리스토텔레스, 아테네인들의 정치체제, work Ath. Pol., chapter 62 2:5)
διαλιπὼν δὲ ὀλίγον χρόνον καὶ συναγαγὼν αὐτοὺσ οὔτε αὐλητὴν ἄνευ χοροῦ οὔτε ἡγεμόνασ ἄνευ ἰδιωτῶν οὐδὲν ἔφη χρησίμουσ εἶναι·
(아리스토텔레스, 경제학, Book 2 135:10)
καὶ εἰκάζουσιν δὲ οὕτωσ, οἱο͂ν πιθήκῳ αὐλητήν, λύχνῳ ψακαζομένῳ εἰσ μύωπα·
(아리스토텔레스, 수사학, Book 3, chapter 11 12:1)
Θεόφραστοσ δὲ πρῶτόν φησιν Ἄνδρωνα τὸν Καταναῖον αὐλητὴν κινήσεισ καὶ ῥυθμοὺσ ποιῆσαι τῷ σώματι αὐλοῦντα·
(아테나이오스, The Deipnosophists, book 1, chapter 40 1:2)
"συνεπιστρέψαντεσ δὲ τοὺσ μέσουσ χοροὺσ πρὸσ τοὺσ ἄκρουσ οἱ μὲν αὐληταὶ φυσῶντεσ ἀδιανόητα καὶ διαφέροντεσ τοὺσ αὐλοὺσ ἀπῆγον ἀνὰ μέροσ ἐπ’ ἀλλήλουσ, ἅμα δὲ τούτοισ ἐπικτυποῦντεσ οἱ χοροὶ καὶ συνεπισείοντεσ τὴν σκευὴν ἐπεφέροντο τοῖσ ἐναντίοισ καὶ πάλιν ἀνεχώρουν ἐκ μεταβολῆσ, ὡσ δὲ καὶ περιζωσάμενόσ τισ τῶν χορευτῶν ἐκ τοῦ καιροῦ στραφεὶσ ἦρε τὰσ χεῖρασ ἀπὸ πυγμῆσ πρὸσ τὸν ἐπιφερόμενον αὐλητήν, τότ’ ἤδη κρότοσ ἐξαίσιοσ ἐγένετο καὶ κραυγὴ τῶν θεωμένων, ἔτι δὲ τούτων ἐκ παρατάξεωσ ἀγωνιζομένων ὀρχησταὶ δύο εἰσήγοντο μετὰ συμφωνίασ εἰσ τὴν ὀρχήστραν, καὶ πύκται τέσσαρεσ ἀνέβησαν ἐπὶ τὴν σκηνὴν μετὰ σαλπιγκτῶν καὶ βυκανιστῶν.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 14, book 14, chapter 4 1:7)
Φιλύλλιὸσ τε ἢ ὁ ποιήσασ τὰσ Πόλεισ φησίν ὅ τι ἂν τύχῃ μάγειροσ ἀδικήσασ, τὸν αὐλητὴν λαβεῖν πληγάσ περὶ ἡμιόπτου καὶ ἡμιέφθου καὶ ἀσφάκτου γεμιστοῦ χοίρου.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 9, book 9, chapter 26 3:2)
αὐλητὴν καὶ τοὺσ ἄλλουσ τοὺσ εἰθισμένουσ αὐτῷ συμπίνειν περιήγετο γὰρ πανταχοῦ τοὺσ τοιούτουσ ὁ Φίλιπποσ καὶ κατασκευασάμενοσ ἦν ὄργανα πολλὰ συμποσίου καὶ συνουσίασ, ὢν γὰρ φιλοπότησ καὶ τὸν τρόπον ἀκόλαστοσ καὶ βωμολόχουσ εἶχε περὶ αὑτὸν συχνοὺσ καὶ τῶν περὶ τὴν μουσικὴν ὄντων καὶ τῶν τὰ γέλοια λεγόντων, πιὼν δὲ τὴν νύκτα πᾶσαν καὶ μεθυσθεὶσ ἐπὶ πολὺ καὶ παραπαίσασ ἀφεὶσ ἅπαντασ τοὺσ ἄλλουσ ἀπαλλάττεσθαι ἤδη πρὸσ ἡμέραν ἐκώμαζεν ὡσ τοὺσ πρέσβεισ τοὺσ τῶν Ἀθηναίων.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 10, book 10, chapter 46 2:1)
φασί ποτε Ἀλεξἀνδρῳ τῷ βασιλεῖ τὸν αὐλητὴν Τιμόθεον τὸ πρῶτον ἐπιδεικνύμενον αὐλῆσαι κατὰ τὸν ἐκείνου τρόπον μάλα ἐμπείρωσ καὶ μουσικῶσ, οὐ μαλακὸν αὔλημα οὐδὲ ἀναβεβλημένον οὐδὲ τῶν πρὸσ ἄνεσιν καὶ ῥᾳθυμίαν ἀγόντων, ἀλλ’ αὐτὸν οἶμαι τὸν ὄρθιον τὸν τῆσ Ἀθηνᾶσ ἐπικαλούμενον νόμον.
(디오, 크리소토모스, 연설, περὶ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ α. 1:1)
κατὰ δὲ τὰσ τῆσ μητρυιᾶσ διαβολὰσ αὐλητοῦ τινοσ ψευδῶσ καταμαρτυρήσαντοσ, νόμιμον ἔθεντο μηδένα αὐλητὴν εἰσ τὸ τέμενοσ εἰσιέναι.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 5, chapter 83 4:4)
ἀλλ’ οἱο͂ν Διονυσόδωρόν ποτέ φασι τὸν αὐλητὴν εἰπεῖν, σεμνυνόμενον ἐπὶ τῷ μηδένα τῶν κρουμάτων αὐτοῦ μήτ’ ἐπὶ τριήρουσ μήτ’ ἐπὶ κρήνησ ἀκηκοέναι, καθάπερ Ἰσμηνίου.
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, D, Kef. d'. KRATHS 2:3)
ἤδη δ’ ἔγωγε καὶ ἐν τοῖσ πολυανθρωποτάτοισ θεάτροισ, ἃ συμπληροῖ παντοδαπὸσ καὶ ἄμουσοσ ὄχλοσ, ἔδοξα καταμαθεῖν, ὡσ φυσική τισ ἁπάντων ἐστὶν ἡμῶν οἰκειότησ πρὸσ ἐμμέλειάν τε καὶ εὐρυθμίαν, κιθαριστήν τε ἀγαθὸν σφόδρα εὐδοκιμοῦντα ἰδὼν θορυβηθέντα ὑπὸ τοῦ πλήθουσ, ὅτι μίαν χορδὴν ἀσύμφωνον ἔκρουσε καὶ διέφθειρεν τὸ μέλοσ, καὶ αὐλητὴν ἀπὸ τῆσ ἄκρασ ἕξεωσ χρώμενον τοῖσ ὀργάνοισ τὸ αὐτὸ τοῦτο παθόντα, ὅτι σομφὸν ἐμπνεύσασ ἢ μὴ πιέσασ τὸ στόμα θρυλιγμὸν ἢ τὴν καλουμένην ἐκμέλειαν ηὔλησε.
(디오니시오스, De Compositione Verborum, chapter 1113)
ὁ δὲ ἀκούσασ αὐτῶν τὰ προί̈σχοντο ἔλεξέ σφι λόγον, ἄνδρα φὰσ αὐλητὴν ἰδόντα ἰχθῦσ ἐν τῇ θαλάσσῃ αὐλέειν, δοκέοντα σφέασ ἐξελεύσεσθαι ἐσ γῆν·
(헤로도토스, The Histories, book 1, chapter 141 2:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION