헬라어 문장 내 검색 Language

ὁρ́α γὰρ τὸν ἐπίκωμον Ἀλκιβιάδην ὡσ ἀσχημονεῖ·
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 5, book 5, chapter 8 2:6)
ὅταν τινὰ ἴδωσι παρὰ τὸ ἐπάγγελμα τὸ τοῦ φιλοσόφου ποιοῦντα, οὐχὶ τῆσ προσηγορίασ ἀφαιροῦνται αὐτόν, ἀλλὰ θέντεσ εἶναι φιλόσοφον, εἶτ’ ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ γινομένου λαβόντεσ, ὅτι ἀσχημονεῖ, ἐπάγουσι μηδὲν ὄφελοσ εἶναι τοῦ φιλοσοφεῖν.
(에픽테토스, Works, book 4, Πρὸσ τοὺσ ταχέωσ ἐπὶ τὸ σχῆμα τῶν φιλοσόφων ἐπιπηδῶντασ. 9:1)
ὁ μὲν οὖν Ἐπίκουροσ τὰ φαινόμενα φυλάττειν βουλόμενοσ ἀσχημονεῖ φιλοτιμούμενοσ ἐπιδεικνύειν αὐτὰ ταῖσ ἀρχαῖσ ὁμολογοῦντα·
(갈레노스, On the Natural Faculties., ΓΑΛΗΝΟΥ ΠΕΡΙ ΦΥΣΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ Α, section 1451)
ἡ Ῥέα δὲ ‐ χρὴ γὰρ ἴσωσ καὶ ταῦτα εἰπεῖν ‐ πῶσ οὐκ ἀσχημονεῖ καὶ δεινὰ ποιεῖ, γραῦσ μὲν ἤδη καὶ ἔξωροσ οὖσα καὶ τοσούτων μήτηρ θεῶν, παιδεραστοῦσα δὲ ἔτι καὶ ζηλοτυποῦσα καὶ τὸν Ἄττιν ἐπὶ τῶν λεόντων περιφέρουσα, καὶ ταῦτα μηκέτι χρήσιμον εἶναι δυνάμενον;
(루키아노스, De sacrificiis, (no name) 7:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION