헬라어 문장 내 검색 Language

τί οὖν μόνοι Λακεδαιμόνιοι τοῦτ’ ἔσχον τὸ ὄνομα καὶ τῆσ δόξησ ἀπολαύουσιν ἔτι καὶ νῦν;
(디오, 크리소토모스, 연설, πρὸσ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΣ. 124:1)
καὶ τὴν αὐτάρκειαν δὲ ἀγαθὸν μέγα νομίζομεν, οὐχ ἵνα πάντωσ τοῖσ ὀλίγοισ χρώμεθα, ἀλλ’ ὅπωσ ἐὰν μὴ ἔχωμεν τὰ πολλά, τοῖσ ὀλίγοισ ἀρκώμεθα, πεπεισμένοι γνησίωσ ὅτι ἥδιστα πολυτελείασ ἀπολαύουσιν οἱ ἥκιστα ταύτησ δεόμενοι, καὶ ὅτι τὸ μὲν φυσικὸν πᾶν εὐπόριστόν ἐστι, τὸ δὲ κενὸν δυσπόριστον.
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, I, EPIKOUROS 130:3)
καὶ μακάριόν τε τὸν Ἑβραίων λαὸν εἶναι κρίνω δούλουσ τε τοὺσ σοὺσ καὶ φίλουσ, οἳ καθ’ ἡμέραν τῆσ σῆσ ἀπολαύουσιν ὄψεωσ καὶ τῆσ σῆσ σοφίασ ἀκροώμενοι διατελοῦσιν.
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 8 217:1)
τῆσ γὰρ ἀρετῆσ οὐ ζῶντεσ ἀπολαύουσιν, ἀλλὰ τελευτήσαντεσ τὴν δόξαν καταλελοίπασιν, οὐχ ἡττηθέντεσ, ἀλλ’ ἀποθανόντεσ ἔνθαπερ ἐτάχθησαν ὑπὲρ τῆσ ἐλευθερίασ ἀμύνοντεσ.
(리쿠르고스, 연설, Κατὰ Λεωκράτους 65:3)
καὶ ὁ Ἀδείμαντοσ ὑπολαβών, τί οὖν, ἔφη, ὦ Σώκρατεσ, ἀπολογήσῃ, ἐάν τίσ σε φῇ μὴ πάνυ τι εὐδαίμονασ ποιεῖν τούτουσ τοὺσ ἄνδρασ, καὶ ταῦτα δι’ ἑαυτούσ, ὧν ἔστι μὲν ἡ πόλισ τῇ ἀληθείᾳ, οἱ δὲ μηδὲν ἀπολαύουσιν ἀγαθὸν τῆσ πόλεωσ, οἱο͂ν ἄλλοι ἀγρούσ τε κεκτημένοι καὶ οἰκίασ οἰκοδομούμενοι καλὰσ καὶ μεγάλασ, καὶ ταύταισ πρέπουσαν κατασκευὴν κτώμενοι, καὶ θυσίασ θεοῖσ ἰδίασ θύοντεσ, καὶ ξενοδοκοῦντεσ, καὶ δὴ καὶ ἃ νυνδὴ σὺ ἔλεγεσ, χρυσόν τε καὶ ἄργυρον κεκτημένοι καὶ πάντα ὅσα νομίζεται τοῖσ μέλλουσιν μακαρίοισ εἶναι;
(플라톤, Republic, book 4 3:1)
πατέρων λανθάνοντεσ ἁμωσγέπωσ παρακλέπτουσι τῆσ ἡδονῆσ καὶ ἀπολαύουσιν ὥσπερ ἀλλοτρίων μεταδιδόντεσ φίλοισ, ἀναλίσκοντεσ εἰσ ἐπιθυμίασ ἔτι ἀκούοντεσ ἔτι μανθάνοντεσ.
(플루타르코스, De cupiditate divitiarum, section 7 12:1)
οὐδὲν γὰρ ἄλλο Μουσῶν εὐμενείασ ἀπολαύουσιν ἄνθρωποι τοσοῦτον ὅσον ἐξημερῶσαι τὴν φύσιν ὑπὸ λόγου καὶ παιδείασ, τῷ λόγῳ δεξαμένην τὸ μέτριον καὶ τὸ ἄγαν ἀποβαλοῦσαν.
(플루타르코스, Lives, chapter 1 4:1)
τηνικαῦτα καθ’ ἑαυτὰσ γιγνόμεναι τὰ πρόσφορα σιτία καὶ ποτὰ λαμβάνουσι καὶ ἀπολαύουσιν·
(플루타르코스, Quaestiones Convivales, book 5, chapter 0 7:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION