헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

ἀλλ’ ἐπειδὴ πάσῃ τῇ δυνάμει Δαρεῖοσ κατεβεβήκει, ὁ δ’ Ἀλέξανδροσ ἦν ἀπειλημμένοσ ἐν Κιλικίᾳ πάντων ἐνδεήσ, ὡσ ἔφησθα σύ, αὐτίκα μάλα δ’ ἔμελλεν, ὡσ ἦν ὁ παρὰ σοῦ λόγοσ, συμπατηθήσεσθαι ὑπὸ τῆσ Περσικῆσ ἵππου, τὴν δὲ σὴν ἀηδίαν ἡ πόλισ οὐκ ἐχώρει καὶ τὰσ ἐπιστολὰσ ἃσ ἐξηρτημένοσ ἐκ τῶν δακτύλων περιῄεισ, ἐπιδεικνύων τισὶ τὸ ἐμὸν πρόσωπον ὡσ ἐκπεπληγμένου καὶ ἀθυμοῦντοσ, καὶ χρυσόκερων ἀποκαλῶν καὶ κατεστέφθαι φάσκων, εἴ τι πταῖσμα συμβήσεται Ἀλεξάνδρῳ, οὐδ’ ἐνταῦθα ἔπραξασ οὐδέν, ἀλλ’ εἴσ τινα καιρὸν ἀνεβάλλου καλλίω.
(아이스키네스, 연설, κατὰ Κτησιφῶντος, section 1641)
τιθύμαλλον αὐτὸν καὶ παράσιτον ἀποκαλῶν.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 6, book 6, chapter 38 1:7)
βάρβαρόν τε γὰρ πολλάκισ καὶ ἀλάστορα τὸν Φίλιππον ἀποκαλῶν ἐδημηγόρει, καὶ τοὺσ Ἀρκάδασ ὑμῖν ἀπήγγελλεν ὡσ ἔχαιρον, εἰ προσέχει τοῖσ πράγμασιν ἤδη καὶ ἐγείρεται ἡ τῶν Ἀθηναίων πόλισ.
(데모스테네스, Speeches 11-20, Περὶ τῆσ Παραπρεσβείας 394:1)
ἐζήλου δὲ αὐτὸν Χρύσιπποσ ἐν πολυγραφίᾳ, καθά φησι καὶ Καρνεάδησ παράσιτον αὐτὸν τῶν βιβλίων ἀποκαλῶν·
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, I, EPIKOUROS 26:11)
ἀφικομένου τε ἀπὸ τῆσ στρατείασ οὐ πολλαῖσ ὕστερον ἡμέραισ τοῦ συνυπάτου καὶ τὸν εἰωθότα δίδοσθαι θρίαμβον ἀπὸ τῆσ βουλῆσ τοῖσ ἀγῶνα λαμπρὸν ἀγωνισαμένοισ στρατηγοῖσ ἀξιοῦντοσ λαβεῖν, ἐμποδὼν ἐγένετο στασιαστὴν ἀποκαλῶν καὶ πολιτείασ πονηρᾶσ ἐραστήν, μάλιστα δ’ αὐτοῦ κατηγορῶν, ὅτι ἐκ τῶν τοῦ πολέμου λαφύρων οὐδεμίαν μοῖραν εἰσ τὸ δημόσιον ἀνήνεγκεν, ἀλλ’ οἷσ αὐτὸσ ἐβούλετο κατεχαρίσατο·
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books IV-VI, book 6, chapter 30 3:1)
ἃ δ’ εἰσ χαλεπότητα καὶ πονηρῶν ἀνθρώπων προστασίαν ὠνείδισέ μοι, μισόδημόν τε καὶ ὀλιγαρχικὸν ἀποκαλῶν, ὅτι τῆσ ἀριστοκρατίασ περιέχομαι, κοινὰ πάντων ὑμῶν ἐστι κατηγορήματα, ὅσοι οὐκ ἀξιοῦτε κρείττονεσ ὄντεσ ὑπὸ χειρόνων ἄρχεσθαι, οὐδ’ ἣν παρελάβετε ἀπὸ τῶν προγόνων πολιτείαν ὑπὸ τῆσ κακίστησ τῶν ἐν ἀνθρώποισ πολιτειῶν δημοκρατίασ ἀφαιρεθῆναι.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books IV-VI, book 6, chapter 60 1:1)
ὁ δὲ Οὐεργίνιοσ ὑπό τ’ ὀργῆσ καὶ ἐκ τοῦ μηδὲν ἔτι δεδοικέναι τοὺσ ἡγεμόνασ αὐθαδέστερον αὐτῶν καθήπτετο λυμεῶνασ τε καὶ ὀλέθρουσ τῆσ πατρίδοσ ἀποκαλῶν καὶ παραινῶν τοῖσ λοχαγοῖσ ἅπασιν ἀραμένουσ τὰ σημεῖα οἴκαδε ἀπάγειν τὴν στρατιάν.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 43 1:1)
τίθεμεν δὴ αὐτὸν ἑβδομηκοστὸν ἔχοντα ἔτοσ ἀπὸ τῆσ φυγῆσ κατεληλυθέναι, ὡσ καὶ αὐτόσ φησι, γέροντα αὑτὸν ἀποκαλῶν·
(디오니시오스, De Dinarcho, chapter 4 1:1)
περιστάντων δὲ τῶν φίλων καὶ σκεπόντων ἔτι μᾶλλον ὁ Σαμούισ βλασφημῶν διετέλει, μιαιφόνον καὶ πολλῶν ἀρχηγὸν κακῶν ἀποκαλῶν.
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 7 253:2)
Ἐπὶ τούτοισ ἥσθη τε ὁ λαὸσ ἅπασ καὶ Δαυίδησ τὴν σπουδὴν καὶ τὴν φιλοτιμίαν τῶν ἀρχόντων καὶ ἱερέων καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων ὁρῶν τὸν θεὸν εὐλογεῖν ἤρξατο μεγάλῃ βοῇ πατέρα τε καὶ γένεσιν τῶν ὅλων ἀποκαλῶν καὶ δημιουργὸν ἀνθρωπίνων καὶ θείων, οἷσ αὑτὸν ἐκόσμησε, προστάτην τε καὶ κηδεμόνα γένουσ τῶν Ἑβραίων καὶ τῆσ τούτων εὐδαιμονίασ ἧσ τε αὐτῷ βασιλείασ ἔδωκεν.
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 7 467:1)
ὡσ τὰ περὶ τὸ θυσιαστήριον αὐτῷ καὶ τὴν αὑτοῦ χεῖρα διηγήσαθ’ ὁ βασιλεὺσ θεῖον ἀληθῶσ καὶ προφήτην ἄριστον ἀποκαλῶν, ἤρξατο ταύτην αὐτοῦ τὴν δόξαν ἀναλύειν [κακουργῶν] καὶ πιθανοῖσ περὶ τῶν γεγενημένων χρώμενοσ λόγοισ βλάπτειν αὐτῶν τὴν ἀλήθειαν.
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 8 306:2)
ἀλλὰ τοὺσ νεωτέρουσ ἐπὶ βοήθειαν καλεῖσ, οὓσ ὕβριζεσ καὶ ἐλοιδοροῦ ἀκρατοκώθωνασ ἀποκαλῶν;
(히페레이데스, Speeches, Κατὰ Δημοσθένουσ ὑπὲρ τῶν Ἁρπαλείων 10:1)
οὗτοσ δ’ οὖν μαρτυρεῖν γὰρ αὐτῷ ἔχω ^ μήτε μελλήσασ μήτε σύμβουλόν τινα περὶ τούτων προσλαβών, ἐπειδὴ τὸ πᾶν ἤκουσε τῶν παρόντων, ἔλυε μὲν τὴν ἀποκήρυξιν, υἱὸν δὲ ἐξ ὑπαρχῆσ ἐποιεῖτό με, σωτῆρα καὶ εὐεργέτην ἀποκαλῶν καὶ ἀκριβῆ πεῖραν εἰληφέναι ὁμολογῶν καὶ περὶ τῶν ἔμπροσθεν ἐκείνων ἀπολογούμενοσ.
(루키아노스, Abdicatus, (no name) 5:1)
Ἐπειδὰν ἡμεῖσ οἰμώζωμεν καὶ στένωμεν ἐκείνων μεμνημένοι τῶν ἄνω, Μίδασ μὲν οὑτοσὶ τοῦ χρυσίου, Σαρδανάπαλλοσ δὲ τῆσ πολλῆσ τρυφῆσ, ἐγὼ δὲ Κροῖσοσ τῶν θησαυρῶν, ἐπιγελᾷ καὶ ἐξονειδίζει ἀνδράποδα καὶ καθάρματα ἡμᾶσ ἀποκαλῶν, ἐνίοτε δὲ καὶ ᾅδων ἐπιταράττει ἡμῶν τὰσ οἰμωγάσ, καὶ ὅλωσ λυπηρόσ ἐστι.
(루키아노스, Dialogi mortuorum, Πλούτων κατὰ Μενίππου 2:4)
ῥήτωρ γάρ τισ, ὥσ φασιν, ὤν, ἀπολιπὼν τὰ δικαστήρια καὶ τὰσ ἐν ἐκείνοισ εὐδοκιμήσεισ, ὁπόσον ἢ δεινότητοσ ἢ ἀκμῆσ ἐπεπόριστο ἐν τοῖσ λόγοισ, τοῦτο πᾶν ἐφ’ ἡμᾶσ συσκευασάμενοσ οὐ παύεται αὐτὸσ ^ μὲν ἀγορεύων κακῶσ γόητασ καὶ ἀπατεῶνασ ἀποκαλῶν, τὰ πλήθη δὲ ἀναπείθων καταγελᾶν ἡμῶν καὶ καταφρονεῖν ὡσ τὸ μηδὲν ὄντων μᾶλλον δὲ καὶ μισεῖσθαι πρὸσ τῶν πολλῶν ἤδη πεποίηκεν αὐτούσ τε ἡμᾶσ καὶ σὲ τὴν Φιλοσοφίαν, φληνάφουσ καὶ λήρουσ ἀποκαλῶν τὰ σὰ καὶ τὰ σπουδαιότατα ὧν ἡμᾶσ ἐπαίδευσασ ἐπὶ χλευασμῷ διεξιών, ὥστε αὐτὸν μὲν κροτεῖσθαι καὶ ἐπαινεῖσθαι πρὸσ τῶν θεατῶν, ἡμᾶσ δὲ ὑβρίζεσθαι.
(루키아노스, Piscator, (no name) 25:3)

SEARCH

MENU NAVIGATION