헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

οὗτοσ δὲ καὶ τὸ Ἀφροδίτησ κάλλοσ ἀνήνεγκεν ἐξ ἑαυτοῦ, καθάπερ ἐκ κεφαλῆσ τινοσ καὶ οὗτοσ τῆσ θαλάττησ κατὰ τὴν πρὸσ Δία μίμησιν, εἴτε καὶ πρότεροσ οὗτοσ οὐ μόνον τὰ ἀνθρώπινα, ἀλλὰ καὶ τὰ θεῖα, ὡσ ἔχει ὁ κατὰ τὴν Ἴδην τὴν Τρωικὴν λόγοσ λεγόμενοσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἰσθμικὸσ εἰσ Ποσειδῶνα 5:2)
καὶ μεταβολὴ τοῦ χωρίου τούτου μόνου ἤδη σχεδὸν οὐχ ἥψατο, οἱᾶ δὴ τὰ ἀνθρώπινα, ἀλλ’ ὥσπερ ἀγωνιστήριον τοῖσ θεοῖσ ἀνεῖται καὶ οἷσ ἐξ ἐκείνου καθήκει καὶ πάντεσ παράδειγμα δικαιοσύνησ νομίζοντεσ οὕτω τιμῶσιν αἰδοῖ τῶν θεῶν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 18:2)
ταῦτα γὰρ καὶ πολιτικὰ καὶ ἀνθρώπινα καὶ θεοῖσ ἀρέσκοντα ἐκ τοῦ παντὸσ χρόνου.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 178:7)
οὐ χρὴ δὲ κατὰ τοὺσ παραινοῦντασ ἀνθρώπινα φρονεῖν ἄνθρωπον ὄντα οὐδὲ θνητὰ τὸν θνητόν, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ἐνδέχεται ἀθανατίζειν καὶ πάντα ποιεῖν πρὸσ τὸ ζῆν κατὰ τὸ κράτιστον τῶν ἐν αὑτῷ·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 10 99:2)
ὁμοίωσ δὲ καὶ τὰ μὴ φυσικὰ ἀλλ’ ἀνθρώπινα δίκαια οὐ ταὐτὰ πανταχοῦ, ἐπεὶ οὐδ’ αἱ πολιτεῖαι, ἀλλὰ μία μόνον πανταχοῦ κατὰ φύσιν ἡ ἀρίστη.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 5 100:2)
ὥστ’ ἀνάγκη τὴν φρόνησιν ἕξιν εἶναι μετὰ λόγου ἀληθῆ περὶ τὰ ἀνθρώπινα ἀγαθὰ πρακτικήν.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 6 38:3)
διὸ Ἀναξαγόραν καὶ Θαλῆν καὶ τοὺσ τοιούτουσ σοφοὺσ μὲν φρονίμουσ δ’ οὔ φασιν εἶναι, ὅταν ἴδωσιν ἀγνοοῦντασ τὰ συμφέροντα ἑαυτοῖσ, καὶ περιττὰ μὲν καὶ θαυμαστὰ καὶ χαλεπὰ καὶ δαιμόνια εἰδέναι αὐτούσ φασιν, ἄχρηστα δ’, ὅτι οὐ τὰ ἀνθρώπινα ἀγαθὰ ζητοῦσιν.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 6 52:2)
ἡ δὲ φρόνησισ περὶ τὰ ἀνθρώπινα καὶ περὶ ὧν ἔστι βουλεύσασθαι·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 6 53:1)
σὺ δέ, ὦ ξένε, ἔσθιε καὶ πῖνε καὶ παῖζε, ὡσ τἆλλα τὰ ἀνθρώπινα οὐκ ὄντα τούτου ἄξια·
(아리아노스, Anabasis, book 2, chapter 5 4:2)
τῷ γὰρ ὄντι ἀνθρώπινα ψεύσματα καὶ λίαν πιθανὰ πρὸσ θείαν καὶ ἀμήχανον φύσιν.
(디오, 크리소토모스, 연설, ΤΡΩΙΚΟΣ ΥΠΕΡ τοῦ ΙΛΙΟΝ ΜΗ ΑΛΩΝΑΙ. 28:4)
οἰέται δὲ καὶ θεοὺσ ἐφορᾶν τὰ ἀνθρώπινα καὶ δαίμονασ εἶναι.
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, G, PLATWN 78:1)
Τριτογένεια ̔τοῦτο δέ ἐστιν, ὅτι τρία γίνεται ἐξ αὐτῆσ, ἃ πάντα ἀνθρώπινα συνέχεἰ.
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, Q, Kef. z'. DHMOKRITOS 13:5)
τὸ γὰρ πρᾳὺ καὶ φαιδρὸν οὐκ ἐπῆν αὐτοῦ τοῖσ τρόποισ, οὐδὲ τὸ θεραπευτικὸν τῶν πέλασ ἔν τ’ ἀσπασμοῖσ καὶ προσαγορεύσεσιν, οὐδὲ δὴ τὸ εὐδιάλλακτον καὶ μετριοπαθέσ, ὁπότε δι’ ὀργῆσ τῳ γένοιτο, οὐδὲ ἡ πάντα τὰ ἀνθρώπινα ἐπικοσμοῦσα χάρισ·
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books VII-IX, book 8, chapter 61 2:2)
κἀμοῦ πρὸσ αὐτὸν ἀποκριναμένου ὅτι "Ἀνθρώπινα" "Τί οὖν ἔτι ἐκεῖνον παρακαλῶ παρὰ σοῦ αὐτὰ λαβεῖν δυνάμενοσ";
(에픽테토스, Works, book 1, Πῶσ ἀπὸ τοῦ συγγενεῖσ ἡμᾶσ εἶναι τῷ θεῷ ἐπέλθοι ἄν τισ ἐπὶ τὰ ἑξῆσ. 29:2)
οὐ γὰρ τὰ ἀλλότρια πολυπραγμονεῖ, ὅταν τὰ ἀνθρώπινα ἐπισκοπῇ, ἀλλὰ τὰ ἴδια.
(에픽테토스, Works, book 3, Περὶ Κυνισμοῦ. 97:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION