헬라어 문장 내 검색 Language

οὐκ αἰσχυνούμεθα τουτονὶ τὸν ἥλιον, εἰ δυοῖν οὕτωσ ἀνομοίων ἡμῖν ἔσται μάρτυσ, τότε μὲν τοσαύτησ λαμπρότητοσ καὶ ὑπερηφανίασ, νῦν δὲ ταπεινότητοσ;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ τοῦ πέμπειν βοήθειαν τοῖσ ἐν Σικελίᾳ 12:7)
ὁπόταν γὰρ πλείω μὲν ἕκαστοι θεραπεύειν αὐτοὺσ ἀξιῶσιν ἢ ’κεῖνοι δέονται, χρόνον δὲ τάττωσιν ὅσον χρὴ μένειν παρ’ ἑαυτοῖσ, ἀπειλοῦντεσ ὡσ, εἰ μὴ πείθοιντο, οὐκ ἀνέξοιντο, πάντα δ’ ὑπισχνῶνται καὶ ἑκοῦσι καὶ ἄκουσιν ὑπηρετήσειν, χρῆσθαι δ’ αὐτοῖσ μόνοισ ἢ μάλιστά γε προστάττωσι, κυρίουσ δὲ μὴ δεῖν οἰώνται ποιεῖν ὅ τι γιγνώσκοιεν, τί τισ εἶναι φῇ τὸ τοιοῦτον ἢ δυοῖν πραγμάτων ἀνομοίων κρᾶσιν, ἧσ οὐκ ἄρξασθαι θαυμαστότερον ἢ μὴ βουλομένουσ παύσασθαι φανεροὺσ γενέσθαι;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ ὁμονοίασ ταῖσ πόλεσιν 17:11)
τοῦτο τὸ ψήφισμα τῶν ὑφ’ ἡλίῳ μαρτύριον κάλλιστον καὶ λαμπρότατον καὶ τελεώτατον εἰσ ἀρετῆσ λόγον, πάντων ἀπόδειξιν τῶν ἀρίστων ἑξῆσ ἔχον, τοῦ θαρρεῖν τοῖσ θεοῖσ, τοῦ φρονεῖν ἐφ’ ἑαυτοῖσ, τοῦ παθεῖν ὁτιοῦν ἐθέλειν, πρίν τινοσ αἰσχροῦ πεῖραν λαβεῖν, ἔτι πρὸσ τούτοισ τοῦ φυλάττειν τὰ δόξαντα ἐξ ἀρχῆσ, τοῦ μὴ μνησικακεῖν τοῖσ ὁμοίοισ, μηδ’ ἂν ἀνομοίων ἔργα δοκῶσι προῃρῆσθαι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 77:3)
ἡ γὰρ ἁρμονία ἐξ ἀνομοίων μὲν καὶ θέσιν ἔχει, κολοβὸσ δὲ οὐ γίγνεται.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 5 247:2)
τῶν δὲ πλωτήρων καίπερ ἀνομοίων ὄντων τὴν δύναμιν ὁ μὲν γάρ ἐστιν ἐρέτησ, ὁ δὲ κυβερνήτησ, ὁ δὲ πρῳρεύσ, ὁ δ’ ἄλλην τιν’ ἔχων τοιαύτην ἐπωνυμίαν δῆλον ὡσ ὁ μὲν ἀκριβέστατοσ ἑκάστου λόγοσ ἴδιοσ ἔσται τῆσ ἀρετῆσ, ὁμοίωσ δὲ καὶ κοινόσ τισ ἐφαρμόσει πᾶσιν.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 3 45:2)
ὁμοίωσ τοίνυν καὶ τῶν πολιτῶν, καίπερ ἀνομοίων ὄντων, ἡ σωτηρία τῆσ κοινωνίασ ἔργον ἐστί, κοινωνία δ’ ἐστὶν ἡ πολιτεία·
(아리스토텔레스, 정치학, Book 3 46:3)
τοὺσ μὲν γὰρ ὁμοίουσ αὑτῷ, πονηροὺσὑφορᾶται, ὑπὸ δὲ τῶν ἀνομοίων καὶ ἀγαθῶν μισεῖται.
(디오, 크리소토모스, 연설, περὶ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ γ. 141:1)
ἢ σὺ τοὺσ ἀλεκτρυόνασ οὐ καλεῖσ νόθουσ, οἳ ἂν ὦσιν ἐξ ἀνομοίων;
(디오, 크리소토모스, 연설, περὶ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ δ. 23:1)
ὁ δ̓ οὖν Ἐπαμεινώνδασ ἐκεῖνοσ ὑπὸ τῶν ἀνομοίων ἐμισεῖτο καί τινεσ ἦσαν οἱ διαβάλλοντεσ αὐτόν, ὁ δὲ δῆμοσ, ὡσ ἂν δῆμοσ, ἠγνόει καὶ ἀνεπείθετο.
(디오, 크리소토모스, 연설 (2), ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΕΝ ΤΗΙ ΠΑΤΡΙΔΙ. 7:1)
καὶ τὸν διὰ παραβολῆσ λόγον ἀνῄρει, λέγων ἤτοι ἐξ ὁμοίων αὐτὸν ἢ ἐξ ἀνομοίων συνίστασθαι·
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, B, Kef. i'. EUKLEIDHS 2:2)
καὶ εἰ μὲν ἐξ ὁμοίων, περὶ αὐτὰ δεῖν μᾶλλον ἢ οἷσ ὅμοιά ἐστιν ἀναστρέφεσθαι, εἰ δ’ ἐξ ἀνομοίων, παρέλκειν τὴν παράθεσιν.
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, B, Kef. i'. EUKLEIDHS 2:3)
ἀνομοιομερῆ δὲ ὅσα ἐξ ἀνομοίων μερῶν σύγκειται, οἱο͂ν οἰκία καὶ τὰ τοιαῦτα.
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, G, PLATWN 107:2)
οἱ δὲ μελοποιοὶ πολυμέτρουσ τὰσ στροφὰσ ἐργαζόμενοι καὶ τῶν κώλων ἑκάστοτε πάλιν ἀνίσων τε ὄντων καὶ ἀνομοίων ἀλλήλοισ ἀνομοίουσ τε καὶ ἀνίσουσ ποιούμενοι τὰσ διαιρέσεισ, δι’ ἄμφω δὲ ταῦτα οὐκ ἐῶντεσ ἡμᾶσ ὁμοειδοῦσ ἀντίληψιν λαβεῖν ῥυθμοῦ πολλὴν τὴν πρὸσ τοὺσ λόγουσ ὁμοιότητα κατασκευάζουσιν ἐν τοῖσ μέλεσιν, ἔνεστί τε καὶ τροπικῶν καὶ ξένων καὶ γλωττηματικῶν καὶ τῶν ἄλλων ποιητικῶν ὀνομάτων μενόντων ἐν τοῖσ ποιήμασιν μηδὲν ἧττον αὐτὰ φαίνεσθαι λόγῳ παραπλήσια.
(디오니시오스, De Compositione Verborum, chapter 267)
οὐ γὰρ τῇ τῶν ἀνομοίων κοινωνίᾳ χαίρειν τὴν φύσιν.
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 4 295:5)
τί οὖν κωλύει ταῦτα πρῶτα προχειρισαμένουσ ἐπισκέψασθαι τὰσ ἐνεργείασ αὐτῶν, ὅσαι μὲν καὶ πρὸ τῆσ ἀνατομῆσ δῆλαι, τὴν ἐξέτασιν ἐφ’ ἡμῶν αὐτῶν ποιουμένουσ, ὅσαι δ’ ἀμυδρότεραι, τὰ παραπλήσια διαιροῦντασ ἀνθ ρώπῳ ζῷα, οὐχ ὡσ οὐκ ἂν ἱκανῶσ τό γε καθόλου περὶ τῆσ ζητουμένησ δυνάμεωσ καὶ τῶν ἀνομοίων ἐνδειξομένων, ἀλλ’ ὡσ ἵν’ ἅμα τῷ κοινῷ καὶ τὸ ἴδιον ἐφ’ ἡμῶν αὐτῶν ἐγνωκότεσ εἴσ τε τὰσ διαγνώσεισ τῶν νοσημάτων καὶ τὰσ ἰάσεισ εὐπορώτεροι γιγνώμεθα.
(갈레노스, On the Natural Faculties., G, section 28)

SEARCH

MENU NAVIGATION