헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

οἵ τε γὰρ στρατιῶται τὰσ πόλεισ ᾔτουν, αἳ αὐτοῖσ ἀριστίνδην ἦσαν ἐπειλεγμέναι πρὸ τοῦ πολέμου, καὶ αἱ πόλεισ ἠξίουν τὴν Ἰταλίαν ἅπασαν ἐπινείμασθαι τὸ ἔργον ἢ ἐν ἀλλήλαισ διαλαχεῖν τῆσ τε γῆσ τὴν τιμὴν τοὺσ δωρουμένουσ ᾔτουν, καὶ ἀργύριον οὐκ ἦν, ἀλλὰ συνιόντεσ ἀνὰ μέροσ ἐσ τὴν Ῥώμην οἵ τε νέοι καὶ γέροντεσ ἢ αἱ γυναῖκεσ ἅμα τοῖσ παιδίοισ, ἐσ τὴν ἀγορὰν ἢ τὰ ἱερά, ἐθρήνουν, οὐδὲν μὲν ἀδικῆσαι λέγοντεσ, Ἰταλιῶται δὲ ὄντεσ ἀνίστασθαι γῆσ τε καὶ ἑστίασ οἱᾶ δορίληπτοι.
(아피아노스, The Civil Wars, book 5, chapter 2 1:7)
καὶ οἱ Ῥωμαῖοι πρέσβεισ συνέπεμψαν αὐτοῖσ, Φαβίουσ τρεῖσ, οἳ τοῖσ Κελτοῖσ ἔμελλον προαγορεύσειν ἀνίστασθαι τῆσ γῆσ ὡσ Ῥωμαίων φίλησ, καὶ ἀπειλήσειν ἀπειθοῦσιν.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 5:7)
ἔπειτά πωσ ἐκ τούτων ἔδοξα κατακεῖσθαι μὲν ὡσ ἐπ’ ἀρίστῳ, ἀναμνησθεὶσ δ’ ὅτι λούσασθαι χρὴ πρότερον τῷ ψυχρῷ κατὰ τὴν πρόρρησιν, αὐτόσ τε ἀνίστασθαι καὶ τοὺσ ἄλλουσ κελεύειν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι ε# 12:2)
οὐ γὰρ πόρρωθεν εἰλήφει τὸν ἔλεγχον, ἀλλ’ εἰ τότε ὡρμημένουσ Ἀχαιοὺσ ἀνίστασθαι καὶ ὑφαιροῦντασ ἤδη τὰ ἑρ́ματα τῶν νεῶν καὶ τὴν θάλατταν ὑπερβοῶντασ μὴ κατέσχον οἱ δύο οὗτοι ῥήτορεσ, τί πλέον τῶν τακτικῶν ἦν, τί δὲ ἀσπίδων καὶ δοράτων καὶ νεῶν πλήθουσ καὶ χρημάτων καὶ σκευῶν;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 104:3)
μετὰ ταῦτ’ ἤδη μελλόντων καὶ ἡμῶν ἀνίστασθαι ἐπεισῆλθον παῖδεσ φέροντεσ ὁ μέν τισ θυμιατήριον, ὁ δὲ τοῦ συμποσίου δε̣
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 15, compendium in ce, chapter 631)
ἐν γὰρ τοῖσ ὁρ́ῳ γεγραμμένοισ ὀνείρασιν οἱ ἄνθρωποι τοιαύτασ ὄψεισ ὁρῶσι, νῦν μὲν δοκοῦντεσ ἀποθνῄσκειν καὶ σκυλεύεσθαι, πάλιν δὲ ἀνίστασθαι καὶ μάχεσθαι γυμνοὶ ὄντεσ, ἐνίοτε δὲ οἰόμενοι διώκειν καὶ τοῖσ θεοῖσδιαλέγεσθαι καὶ αὑτοὺσ ἀποσφάττειν μηδενὸσ δεινοῦ ὄντοσ, καὶ οὕτωσ, εἰ τύχοι ποτέ, πέτεσθαι καὶ βαδίζειν ἐπὶ τῆσ θαλάττησ.
(디오, 크리소토모스, 연설, ΤΡΩΙΚΟΣ ΥΠΕΡ τοῦ ΙΛΙΟΝ ΜΗ ΑΛΩΝΑΙ. 162:2)
‐ Πρῶτον μὲν ἐκείνοισ τοῖσ καθολικοῖσ καὶ ἐκεῖνα πρόχειρα ἔχειν καὶ χωρὶσ ἐκείνων μὴ καθεύδειν, μὴ ἀνίστασθαι, μὴ πίνειν, μὴ ἐσθίειν, μὴ συμβάλλειν ἀνθρώποισ·
(에픽테토스, Works, book 4, chapter 12 7:1)
ἀνίστασθαι δ’ αὐτὴν ἐχρῆν ἐφ’ ὅσον προβαίνοι τὸ εὖροσ.
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 3 148:1)
χρηματίσαντοσ δὲ ἀνίστασθαι τοῦ θεοῦ καὶ καθαίρειν τὸν στρατὸν μιάσματοσ ἐν αὐτῷ γεγονότοσ κλοπῆσ τε τῶν καθιερωμένων αὐτῷ χρημάτων τετολμημένησ, διὰ γὰρ ταῦτα τὴν νῦν αὐτοῖσ ἧτταν συμπεσεῖν, ἀναζητηθέντοσ δὲ τοῦ δράσαντοσ καὶ κολασθέντοσ νίκην αὐτοῖσ ἀεὶ πορίζεσθαι τῶν πολεμίων, φράζει ταῦτα πρὸσ τὸν λαὸν Ιἠσοῦσ, καὶ καλέσασ Ἐλεάζαρον τὸν ἀρχιερέα καὶ τοὺσ ἐν τέλει κατὰ φυλὴν ἐκλήρου.
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 5 57:2)
ἄλλα δέ σφι ἐξευρῆσθαι δένδρεα καρποὺσ τοιούσδε τινὰσ φέροντα, τοὺσ ἐπείτε ἂν ἐσ τὠυτὸ συνέλθωσι κατὰ εἴλασ καὶ πῦρ ἀνακαύσωνται κύκλῳ περιιζομένουσ ἐπιβάλλειν ἐπὶ τὸ πῦρ, ὀσφραινομένουσ δὲ καταγιζομένου τοῦ καρποῦ τοῦ ἐπιβαλλομένου μεθύσκεσθαι τῇ ὀσμῇ κατά περ Ἕλληνασ τῷ οἴνῳ πλεῦνοσ δὲ ἐπιβαλλομένου τοῦ καρποῦ μᾶλλον μεθύσκεσθαι, ἐσ ὃ ἐσ ὄρχησίν τε ἀνίστασθαι καὶ ἐσ ἀοιδὴν ἀπικνέεσθαι.
(헤로도토스, The Histories, book 1, chapter 202 3:1)
ὅσοι δὲ αὐτῶν κάτω συννενευκότεσ παλαίουσιν, καταπίπτειν τε ἀσφαλῶσ μανθάνουσι καὶ ἀνίστασθαι εὐμαρῶσ καὶ ὠθισμοὺσ καὶ περιπλοκὰσ καὶ λυγισμοὺσ καὶ ἄγχεσθαι δύνασθαι καὶ εἰσ ὕψοσ ἀναβαστάσαι τὸν ἀντίπαλον, οὐκ ἀχρεῖα οὐδὲ οὗτοι ἐκμελετῶντεσ, ἀλλὰ ἓν μὲν τὸ πρῶτον καὶ μέγιστον ἀναμφιβόλωσ κτώμενοι·
(루키아노스, Anacharsis, (no name) 24:6)
ὥστε ἐπεὶ καταβαλὼν ἑαυτὸν ἔκειτο καὶ οὐδεμιᾷ μηχανῇ ἀνίστασθαι ἤθελεν, ὁ βέλτιστοσ Ἑρμῆσ ἀράμενοσ αὐτὸν ἐκόμισεν ἄχρι πρὸσ τὸ πορθμεῖον, ἐγὼ δὲ ἐγέλων.
(루키아노스, Dialogi mortuorum, Διογένησ καὶ Ἀντισθένησ καὶ Κράτησ. 10:1)
Εἰ μὲν οὖν τελείωσισ διὰ τῆσ Λευειτικῆσ ἱερωσύνησ ἦν, ὁ λαὸσ γὰρ ἐπ’ αὐτῆσ νενομοθέτηται, τίσ ἔτι χρεία κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ ἕτερον ἀνίστασθαι ἱερέα καὶ οὐ κατὰ τὴν τάξιν Αἀρὼν λέγεσθαι;
(PROS EBRAIOUS, chapter 7 12:1)
τὸν μὲν οὖν Ἀγάθωνα ὡσ κατακεισόμενον παρὰ τῷ Σωκράτει ἀνίστασθαι·
(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Συμποσίον 543:1)
ὁπότε τισ λυθείη καὶ ἀναγκάζοιτο ἐξαίφνησ ἀνίστασθαί τε καὶ περιάγειν τὸν αὐχένα καὶ βαδίζειν καὶ πρὸσ τὸ φῶσ ἀναβλέπειν, πάντα δὲ ταῦτα ποιῶν ἀλγοῖ τε καὶ διὰ τὰσ μαρμαρυγὰσ ἀδυνατοῖ καθορᾶν ἐκεῖνα ὧν τότε τὰσ σκιὰσ ἑώρα, τί ἂν οἰεί αὐτὸν εἰπεῖν, εἴ τισ αὐτῷ λέγοι ὅτι τότε μὲν ἑώρα φλυαρίασ, νῦν δὲ μᾶλλόν τι ἐγγυτέρω τοῦ ὄντοσ καὶ πρὸσ μᾶλλον ὄντα τετραμμένοσ ὀρθότερον βλέποι, καὶ δὴ καὶ ἕκαστον τῶν παριόντων δεικνὺσ αὐτῷ ἀναγκάζοι ἐρωτῶν ἀποκρίνεσθαι ὅτι ἔστιν;
(플라톤, Republic, book 7 23:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION